De kust, de Zeewse kust. Heel ongerust.
Hoe daar mijn jeugd voorbij ging.
Ja, hoe kom ik hier vandaan... ta-ta ta da da da daaa.(tja van Mouth en McNeal Sjoukje Spijker)
............,
...............,
Zeg me dat ik ooit weer vind....
Math.

Vind het geluk en geef mij een deel, a.u.b.

A.u.b., dit schrijven is voor U.

U wordt bedankt!

Bedankt ook namens mij en de mijnen

Mijnen hebben menig Frans dorpje in W.O.1 doen verdwijnen

Verdwijnen voor jezelf is onmogelijk

Onmogelijk is zuivere liefde als het groenogige monster in u sluimtert.

Sluimert de behoefte aan Libelles wordt het ook niet wat

Wat ik ter mijne verdediging wil aanvoeren: ik wilde alleen de mooie Libellekalender, o snobistische.

snobistische trekken zijn dit fatje misschien niet vreemd

Vreemd zijn ze mij evenmin...

evenmin heb ik lust aan de nieuwe dag......

Dag moet ik gaan zeggen, waarde kapitein, de arbeid roept.

Roept er niet altoos veel, uit de barre woestenij

Woestenij, daarin preekt men voor de dove.

Dove oren zullen niet horen, doch één goeden dag is wat ik u wens

Wens ik u wederkerig, en dat uw stemming ten goede moge keren.

keren zal niet licht gebeuren, maar uw wens vervuld mij met hoop

Hoop, dat is wat een mens staande houdt!

Houdt ik me daar maar aan vast

Vast houden, loslaten is ook niet alles

"Alles van waarde is weerloos"

Weerloos ben je als je je openstelt

óp en stel tevens vast hoe u ooit neerwaarts daalde. Niet ter eer en meerdere glorie van uzelve.