Tien jaar geleden zei ik nog dat een elektrische fiets er pas zou komen als ik op pensioen ben, maar vijf jaar geleden was ik toch tevreden toen ik die van mijn vader kreeg omdat hij hem niet meer gebruikte. Op die manier ging het toch wat vlotter om met de fietskar stiefzoon naar zijn toenmalige school te brengen (ventje woog al 25kg en enkele afstand was 12km) of de weekboodschappen te doen. 

Tussen mijn opnames in heb ik een tijdje met een elektrische gereden, maar niet veel. Daarna durfde ik niet meer rijden, tijdens mijn laatste opname heb ik nog wel in groep gereden. Nu zie ik het niet meer zitten. Mijn elektrische fiets is al bijna een jaar geleden verkocht.