Een keer een klap en ik ben weg. Waar ben ik aan begonnen. Ik begrijp veel, ook over drank en hoe men kan reageren, maar nu schuift hij alles op mij af. Hij vraagt zich af wat hij gedaan heeft en waarom ik zo hysterisch ben en waar hij dat aan heeft verdiend. Kortom, geen zinnig woord mee te wisselen. Beetje zielig doen. Kan je vannacht stil zijn want IK moet gewoon werken. Zijn probleem. Als hij niet had gezopen had dit niet hoeven gebeuren. Heb geen medelijden. Lekker werken morgen met z'n brakke kop. Eigen schuld, dikke bult. O nee blauw oog. Ze zijn daar op z'n werk niet achterlijk. Ook daar weten ze dat hij zuipt. Tsja, iedereen kent elkaar hier he? Klein wereldje zo'n dorpje. Hij staat er al voor bekend. Ik heb veel geduld en inlevingsvermogen maar dit gaat me te ver. Ben er ziek van.