Ik ging er wel van uit dat ik weer eens wat stress zou tegenkomen ja.
Het mooie van zo'n klus is, ik kom er achter dat ik er toch wel weer uitkom.
En nog met behulp van aardige mensen ook.
Ik zie dat niet als vervelend. Eerder als oefenmateriaal om met dingen om te gaan.
Mijn eigen onzekerheid, want dat is het natuurlijk.
Het niet allemaal bij voorbaat al hoeven te weten.
Ervaren dat er altijd een weg is.
Ik krijg een opdracht, schrik even, denk dat ik hiervan niks weet.
En een paar dagen later weet ik bijna alles.