Nijn

We moeten het doen met wat er is en dat blijkt dan soms meer te zijn dan je denkt

okay veel plezier met je film

Ik bedoel ADB Drup doet mee

ADB Beate doet mee

welke film Beate

Ja dat snap ik wel maar dat is natuurlijk wel lastig voor de omgeving in dit geval.

Het wachtwoord was: "wandelclub"

Ja het was binnen Beate, een aparte ruimte in een strandtent waar gerookt mocht worden. Het was wel een heel mooie ruimte met banken en een open vuur op tafel. Van daaruit kon je zo het strand op lopen wat de meesten ook wel gedaan hebben.

Ja drup, dat was nog lastig vanmiddag om de mensen van de "wandelclub" te herkennen. Ik heb eerst wat heen en weer gelopen en iedere keer als ik een groepje mensen zag dacht ik: zouden die........? Totdat ik een paar mensen zag die net zo verdwaasd om zich heen keken als ik zelf. Ik dacht: die moeten het zijn en dat bleek te kloppen. Dat was wel grappig.

Hallo Beate, Er waren uiteindelijk 15 mensen en het was prachtig weer. Ik denk dat iedereen zijn eigen ervaring heeft. Ik heb zelf niet veel persoonlijke gesprekken gevoerd maar dat kwam omdat ik teveel afgeleid was door het grote aantal honden (7 of 8). Ik ben ook iets eerder weggegaan omdat ik niet meer zo goed tegen de rook kon. Maar dat neemt niet weg dat ik het een zinvolle meeting vond al was het alleen maar omdat ik nu een aantal gezichten heb gezien zodat ik me nu iemand kan voorstellen als die persoon op het forum schrijft. Anderen hebben misschien hel andere ervaringen.

Hallo achterblijvers, Ik ben ook terug van de meeting. We hadden een ruimte gereserveerd in een strandtent onder de naam "wandelclub". Het was wel een aparte wandelclub: er waren heel veel honden, er werd heel gerookt en weinig gewandeld. Bako zei: "t is een wandelclub met een luchtje er aan." Verder was het wel leuk om gezichten te zien bij de namen die je zo op het forum tegenkomt. Ik heb me wel geamuseerd.

Ik ga zo ook rijden. Tot straks.

Hallo Drup, Prachtig dat je zo betrokken bent en anderen wil helpen maar maatjes zijn wil volgens mij zeggen dat het van 2 kanten moet komen. Wie is er maatje voor jou? Houd je grens in de gaten!

Sorry mensen, misverstand. Ik heb zelf een auto, dus ik bedoelde dat ik zelf iemand op kan pikken ergens in Zuid Holland.

Kijk op teletekst pagina 751 voor reisadvies. Vertraging minstens 60 minuten

Ik kom uit Katwijk, ik weet niet of dat voor iemand handig is

Een leven als een kalme zee zou erg saai zijn Joris, dat zou ik ook niet willen. Ik hoop te kunnen blijven groeien ondanks of misschien inderdaad dankzij de tegenslagen.

Dank je wel Sara. Mijn verstand is inderdaad iets waar ik altijd op terug kan vallen maar soms kan het me behoorlijk in de weg zitten.

Ik hoor net op het nieuws dat er vandaag geen treinen rijden via Utrecht. Op z'n vroegst pas morgen.

Goede morgen allemaal. Iederen uitgeslapen? Ik wel redelijk (met slaappil). Spannend vandaag! Voor wie geïnteresseerd is: ik heb mijn levensgeschiedenis op Wie is Wie even geupdated. Voor de volledigheid. Benieuwd naar jullie vanmiddag.

Bij het nalezen van mijn aanmelding bij Wie is Wie merkte ik dat ik wel heel weinig over mijn levensgeschiedenis verteld heb de eerste keer. Dat past wel bij mij, ik ben iemand die eerst de kat uit de boom kijkt en pas als ik me veilig genoeg voel wil ik wat meer over mezelf kwijt. Ik heb er nu behoefte aan om mijn verhaal aan te vullen. Misschien dat jullie dan ook beter begrijpen waarom ik soms reageer zoals ik doe. Ik ben dus een vrouw, geboren in 1947, als jongste in een gezin met 5 kinderen. Mijn ouders hebben in de tweede wereldoorlog nare ervaringen meegemaakt die uiteindelijk zijn weerslag hebben gehad op de sfeer in het gezin en de manier waarop ik ben opgevoed. Ik heb als kind mijn eigen overlevingsstrategie ontwikkeld: ik voelde mij een eeuwige buitenstaander die alles alleen moest doen, wat me trouwens redelijk goed afging totdat ik in mijn latere leven vastliep. Na de lagere school ben ik naar de Mulo gegaan. Na de Mulo ben ik als laborante gaan werken en heb in de avonduren mijn analistendiploma gehaald. Op mijn 25e besloot ik dat ik medicijnen wilde gaan studeren. Omdat ik geen middelbare school had gedaan moest ik eerst nog een toelatingsexamen doen voor de universiteit. Dat is allemaal gelukt en op mijn 26e ben ik het huis uit gegaan en aan de medische studie begonnen. Tijdens mijn eerste studiejaar ontdekte ik lesbische gevoelens bij mezelf. Ik heb toen ook mijn eerste partner leren kennen. Dat gaf een hoop gedoe in de familie want homoseksualiteit was toen (1974) nog iets wat niet zomaar geaccepteerd werd in het streng Calvinistische milieu waar ik vandaan kom. Met die partner heb ik 15 jaar samengewoond. De breuk zag ik totaal niet aankomen en ik was er dan ook een tijdje behoorlijk ondersteboven van. In die periode heb ik voor het eerst gemerkt dat alcohol een middel kon zijn om negatieve gevoelens tijdelijk te verzachten. Ik heb dat toen wel onder controle weten te houden, waarschijnlijk omdat ik toen nog werkte. Na de medische studie ben ik bedrijfsarts geworden. Dat werk heb ik heel lang met plezier gedaan, totdat ik in 2001 arbeidsongeschikt werd door een combinatie van lichamelijke en psychische klachten. Ik kreeg last van een nierziekte waar ik 2 jaar lang vrij agressieve medicijnen voor heb moeten slikken. Ook kreeg ik last van depressieve klachten en angst/paniekaanvallen. Bij nader inzien bleken die klachten samen te hangen met ervaringen uit mijn jeugd. Ik ben toen 2 jaar lang in behandeling geweest bij Centrum '45 voor een naoorlogs generatie syndroom. Ik heb veel aan die therapie gehad onder andere inzicht gekregen waarom ik dingen doe zoals ik ze doe. Ook heb ik geleerd om op een betere manier met mijn ingewikkelde familie om te gaan. Gelukkig gaat het nu qua gezondheid en depressieve klachten weer goed. De laatste 5 jaar is er echter nogal wat veranderd in mijn leven waardoor het evenwicht weer is gaan schuiven. In 2005 maakte ik de tweede relatiebreuk mee na 13 jaar samenwonen. Deze keer zag ik het wel aankomen. Daarna ben ik 2 keer verhuisd en 2 jaar geleden ben ik geopereerd wegens baarmoederkanker, gelukkig met goed resultaat. Ook spelen in de familie allerlei gezondheids- en sociale problemen. Al met al een vrij heftige periode. Ondanks dat heb ik mijn leven nu weer aardig op orde. Ik woon naar mijn zin, doe leuke activiteiten: ik schilder, ik zing in een koor, ik doe vrijwilligerswerk en volg een cursus kunstgeschiedenis. Ik heb wel het idee dat ik hier behoorlijk voor heb moeten knokken. Mijn valkuil is dat als mij iets naars overkomt dat ik dan in de vechthouding schiet en de lastige emoties onder het tapijt probeer te vegen. Alcohol werkt daarbij als een prima demper met alle negatieve gevolgen van dien. Daar wil ik dus nu van af. Ik zal moeten leren om op een andere manier met lastige gevoelens om te gaan.

Hallo allemaal, Ik heb ook veel zin in morgen, maar die honden vind ik wat minder. Ik ben niet echt bang voor honden maar ik houd er gewoon niet van.

trusten allemaal

in de rest van het land was het behoorlijk mistig

ja prachtig hier aan de kust