fleurtje

Op en af @Reacher. Niet zo goed vandaag maar ligt aan mezelf. Je kan er maar van leren zekers? Psycholoog heeft t gevoel dat ik een stap terug heb gezet sinds ik terug ben beginnen werken. Dat de omgeving niet een omgeving is waar ik tot mijn recht kom. Veel huilen terug. Veel denken. Vaak t gevoel hebben me terug te moeten verdedigen, dingen uitleggen, grenzen stellen, overanalyseren. Als je iemand bent verloren hebben mensen de eerste paar weken begrip voor je situatie maar na drie weken verwachten ze dat alles terug bij t oude is. Menselijk en normaal. Begrijp t, heb die verwachtingen zelf ook. Maar lastig als jij diegene bent die nog niet zover is. Er moet iets veranderen, weet alleen nog niet hoe ik t moet aanpakken Ps: niet dat ik iemand heb verloren maar je begrijpt wel wat ik bedoel.

Is t een tijgertje?

Oooooohhhh Schattig

Die dragen toch ook wol? Of niet. Volgens mij is dat nog een markt die niet genoeg is aangeboord. Veganisme

Ok dan kwam t bij mij miss verkeerd binnen. Ik zou graag met jou een 1 op 1 gesprek hebben irl. Lijkt me heel interessant. En lastig ook. Maar goed

Sinds wanneer heb je een kitten?

Schattig!

Weet je joops misschien moet je dat gewoon zeggen dan en me je lullige opmerking op mijn oprechte vraag besparen.

Dus je wilt wel maar je denkt dat je t niet kunt. Ah die ken ik. Daar kan ik me iets bij voorstellen

En als je niet vliegt kan je lekker nog een dagje genieten moet je maar denken!

Je vergist je..ik accepteer regelmatig dat iets kan bestaan voor een ander dat ik niet begrijp. Ik laat het zelfs Maar dat wil nog steeds niet zeggen dat ik t begrijp. Je klinkt wat kattig. Die knop niet vinden? Welke knop? Dat je er eindelijk toch genoeg van hebt? Voor mij staat dat gelijk met willen

Dat is voor mij een rare zin joops 'Wel echt willen maar keer op keer echt niet kunnen' Waar zit voor jou de kanteling dan? Want ik denk daar veel vlakker in. Ik zou eerder zeggen 'Wel echt kunnen maar keer op keer echt niet willen' T is voor mij iets onbegrijpelijks. Ik zag onlangs een doc over een meisje met anorexia. Ze wou t heel graag overwinnen want ze wist dat t haar einde zou betekenen maar ze kon niet. Ik weet niet hoe ik me dat moet voorstellen

Ik heb t een beetje gehad met de wind vooral. Geraak bij t fietsen bijna nieg verder. Geen conditie

Doe je regenbotten mr al aan jimmekeuh

Wat ik wreed vind is dat bor ondanks alles nog steeds drinkt. Ik geloof absoluut niet dat dat anders was geweest moest de jongen terug thuis zijn geplaatst. Anders was t al gebeurd. Was t drinken al gestopt.

We zitten al ruim over de helft! Hoe doet iedereen het?

Hoop dat t niet aan mij ligt @Smaragd. Ik heb alles wat tussen de post van mij en jopie kwam flagrant genegeert omdat ik niet op een zijspoor wou geraken. Dus heel gefixeerd op wat jopie schreef en niets errond. Ik moet me soms wat inhouden maar dat lukt me niet altijd. Als ik jou heb geschoffeerd dan spijt me dat. Ik heb je graag en vind je heel sterk. Ook joops mag ik, ook al begrijp ik haar niet altijd en wil ik haar af en toe pitsen Ik mag iedereen hier. De 1 haalt alleen wat meer t slechte in mij naar boven dan de ander. Btw ik reageer ook vanuit dingen die mij raken. Deze komen alleen van een totaal andere hoek. Ik heb dan minder oog voor de ander.

Whatever klinkt op zijn zachtst gezegd beter.

Soit...ieder t zijn. Nogmaals ik moet oefenen in t negeren van dat wat geen einde kent. Ik negeer voor nu even dit gesprek. T gaat nergens heen.

Jij stelt t anders heel duidelijk. En maakt gelijkaardige aannames.

Oefening baart kunst. Wat een gekke uitspraak is.

Wel t spijt me dat t je pijn doet jane en of ik al dan niet gefixeerd ben op iets laten we in t midden. Ik krijg er gewoon t schijt van. Of t verloren energie is? En of ik mijn energie beter spaar voor dingen die belangrijker zijn? Damn right! Maar wat ze soms schrijft is als een rood doek voor een stier. Ik kan t negeren maar ik ben niet zo bedreven.

Veiliger dan bij haar lijkt me. Of niet soms?