bolletje

Het is nu 3 dagen geleden dat mijn manneke is overleden en nog voelt het zo onwerkelijk aan. Weinig verdriet, het gevoel dat het al heel lang geleden is. Ik kan nog geen herinneringen naar boven halen. Hoe voelde hij, hoe rook hij, z'n mooie blauwe ogen, z'n zachte handen, z'n zware mooie stem, het is allemaal nog zo ver weg. Ik heb het gevoel dat ik hem al jaren kwijt ben. Misschien is dat ook zo want de laatste 10 jaar zijn erg zwaar geweest. Mede door het mantelzorgen dat ik zolang gedaan heb. En z'n vele mopperen en schelden op alles en iedereen. Daar deiste ik toch altijd een beetje van terug. Ik heb mezelf vaak af gevraagd hoe kan iemand zo'n ontzettende hekel hebben aan z'n omgeving, terwijl die omgeving juist probeerd, het zo goed mogelijk te doen voor hem. Hij wilde denk ik al lang geen kontact meer hebben, en zag iedereen vaak liever gaan dan komen. Toch heb ik iedere dag weer, 11 jaar lang, geprobeerd om hem over zijn depressie heen te helpen en dat lukte wel, als hij maar een paar glazen wijn op had. Dan trok het wel een beetje bij, maar het echte kontact zo als het hoort heb ik, als ik zo kijk naar het verleden alleen maar in het begin van onze relatie, nu zo'n 21 jaar geleden, gehad. Toen hij zo'n 11 jaar geleden hier kwam wonen bekroop mij een angst. Hij komt nu toch wel erg dicht bij, kan ik dit wel aan. Ik heb toen gelijk alle verantwoording op mij genomen, en hem verzorgd zo goed ik kon omdat ik wist dat ik hem daar een groot plezier mee deed. Daarmee heb ik het wel allemaal naar me toe getrokken en dat is verkeerd geweest. Hoe het nu verder gaat weet ik niet. Wel dat ik veel aan hem denk en mezelf afvraag, wat voel ik, maar er komt helemaal niets. Hoe zijn jullie met een verlies om gegaan.

Jop. laat die levensvragen maar ff thuis op tafel liggen en ga maar lekker genieten van een paar dagen lekker eten, wandelen enz. Pak je het volgend jaar gewoon weer van de tafel en dan is er nog tijd zat hoor. Ben net gebeld van de d.a. of ik toch tussen oud en nieuw wil werken ze hebben helemaal niemand. Heb ja gezegd. Woensdag vrijdag en zaterdag. maar mocht het echt niet lukken dan zeg ik af.

Chagerijnig lieve Bam??? Maakt het weer een beetje goed? Of een heel klein op je wang?

quote: Originally posted by: Annemieke hi bolletje. nee ik heb nu nog niet de kracht om nu te stopppen. want ik heb echt 1 januari als stopdatum. en voor mij werkt dat wel. als ik januari weer uitstel dan ben ik niet geloofwaardig voor mezelf en dan weet ik ook dat het niks wordt. dus 1 januari wordt stoppen voor mij. minderen heeft geen zin dat heb ik nu wel vaak genoeg bewezen en toch maak ik elke keer weer dezelfde fout door te denken ik kan wel weer normaal drinken. gek eigenlijk.. prima An. Dan gaat het lukken zeker weten. Hier al vast een Doe hem maar in een mooie vaas, hij zal je kracht geven als je er naar kijkt.

Hoi Annemieke, Welkom op ons forum. ik hoop dat je er veel aan zal hebben. Je schreef dat je oud op nieuw nog wilt gaan drinken. Niwi (onze superrekel) vroeg je waarom je niet nu wilt stoppen. Denk je wel dat je nu al zou kunnen stoppen? Heb je daar de kracht al voor? niet dat ik zeg dan je niet moet drinken hoor want je bent daar helemaal zelf de baas over. Ik kan me best wel voorstellen dat je een datum hebt dat je wilt beginnen maar je hebt kans dat je dan inderdaad een uitstelgedrag krijg. Maar ook dat weet je zelf het beste. ik wens je heel veel kracht en wijsheid.

Waar maak je je dan precies zorgen om Sailor?

Woman dat zal dan toch een tijd van onzekerheid zijn bah. Kan hij daar niet op één of andere manier onderuit komen? Als hij de ned. nationaliteit heeft hoeft hij toch niet meer terug? Of voelt hij zich verplicht. Nou ik hoop in ieder geval dat hij niet terug geroepen wordt want dat zou voor jou een tijd van vreselijke onzekerheid zijn.

Lieverd nog maar 2 dagen en je hebt je manneke weer bij je. Dan weet je waar je het allemaal voor doet lieverd. ik wens je alle geluk van de wereld.

Dank dank lieve Fran. Het gaat goed komen hoor, en nee ik drink niet. Dat staat heel ver bij mij vandaan. Druppie wat is dat toch altijd vervelend hé? Wanneer mag het gips er nu af? Je zal het wel geschreven hebben maar ik zal het niet gelezen hebben. Het blijft zo doorklooien hé?

Wat lief Drup. Ja ik heb inderdaad alles gedaan om te proberen hem gelukkig te maken maar stootte iedere keer weer tegen zo'n grote muur aan. Maar het laaste jaar heb ik al afstand kunnen nemen van hem en daar ben ik nu heel erg blij mee. Hoe is het met je pootje meis? Wie doet er nu boodschappen voor je?

Wat fijn Sowhat heerlijk voor je meid. Saar kun je niet wat stomen? Dan komt het een beetje los. Vervelend hoor als het om de luchtwegen gaat, je voelt je dan ook gauwer moe. Sterkte lieve Jane.

Blondie ik hoop dat deze dagen gauw voorbij zijn en je je kinderen weer kan knuffelen meis. Druppie nog steeds last van je gipse pootje? Hier is donderdag een een dag die bij mij de toekomst in gaat als herdenkdag. J. wordt donderdag begraven. Verder gaat het hier nog steeds goed, ik val s'avonds in slaap en slaap de hele nacht door. Vanochtend om 8.45 werd ik wakker. T'is niet meer normaal. Verder vanochtend mijn Refu weer ingenomen dus dat is weer safe. Moet echt onthouden dat ik die donderdag ook in neem.

Goeie morgen lieve kanjers.

Poeh hé dat lijkt wel een of andere zware crimineel zeg, waar zijn ze mee bezig. Verschrikkelijk, onder begeleiding. Laten ze de echte zware jongens maar eens aan gaan pakken i.p.v. iemand die vecht voor haar gezin.

ik heb het ook nog steeds droog gehouden. Zit lekker tussen m'n virtuele vrienden in en er kan dus ook niets verkeerd gaan.

Lieve Borrie, heb het gelezen das vervelend meis. Ik hoop echt dat je in de toekomst zoveel kan genieten van een leven met je manneke, en dat je weet waarvoor je het nu allemaal gedaan hebt.

Trusten lieve kanjers. Ik ga weer afsluiten voor vanavond. Slaap lekker allemaal en tot morgen weer.

Kruimeltje als ik niet zo positief was, had ik het nooit vol gehouden met J. 10 jaar intensieve verzorging was heel zwaar. ook omdat J. gewoon niet posief kon reageren en altijd aan het schelden was op iedereen en alles. Gelukkoig heb ik vorig jaar maart toen hij voor de eerste keer opgenomen werd in het verlp. tehuis, al een stukje afstand kunnen nemen. Dat is heel erg goed geweest want nu kon ik, toen hij in de flat was, het van een afstand zien en was niet meer heel dicht bij hem met mijn gevoelens. Ik ging ook niet iedere dag meer naar hem toe wat ik 9 jaar wel gedaan heb, maar een paar x per week. Zo heb ik toch langzaam die afstand kunnen handhaven en dat is mijn redding geweest, anders was ik er echt onderdoor gegaan. Nu ben ik blij. Blij dat het zware leven voor hem, afgelopen is en dat hij nu de rust heeft, en ik verder kan gaan met mijn leven. En op de klap zit ik nog te wachten, ik bedoel ik kijk heel goed naar wat ik voel en of ik iets weg druk maar vind niets. Dag lieve Popiejopie.

Komt goed Bammie, komt goed:heart: Ik voel me vaak zo zaaaaalig rustig. O ja dat vergeet ik nog te vragen aan je. Heb je Fran een kerstkusje op haar neus gegeven? En haar lekker verwend met een kerstontbijt?

Ja Bam. ik zit alleen thuis. Heb nog geen afscheid genomen van mijn manneke. Ik weet ook helemaal niet waar hij nu is. Ja dat afscheid nemen toe ik donderdag. Ik ben geen held in deze dingen. Heb het er met de kids over gehad en die zeiden dat iki m'n gevoel maar moet laten spreken en kiezen voor wat ik nu zelf wil. Verder is mijn stemming nog erg wisselend. Het ene moment zit ik te huilen en het andere moment realiseer ik me dat ik geen rotgevoelens meer krijg van bezoeken aan hem en dat geeft toch een hele hoop rust. Ook begin ik hoe langer hoe meer te voelen dat het zo goed is. Dat ik echt alles gedaan heb, zeker de laatste 11 jaar, om hem gelukkig te maken. Nu komt er de rust van jarenlang toch hard werken.

Kan het me voorstellen Spud. Je hebt het gevoel misschien dat mensen echt aan je gaan hangen. Afhankelijk te zijn en dat voelt bij mij meestal niet prettig aan. Dat zal bij jou niet anders zijn. Het is dan toch hun angst dat ze je kwijt raken. Je hebt er toch geen aanleiding toe gegeven dat ze dat gevoel hebben? Bam. Kanjer van me.

Jane hoe is het met je kaak lieverd. Nu wat minder last of is het erg moeilijk gegaan met eten?

Spud ik snap het niet helemaal. Zijn het mensen die jij kent? Want dan zou je het die mensen zelf moeten vragen. ik snap ook niet helemaal wat je bedoeld met het volgend jaar minder neg. uitstralen. En gaat het inderdaad dan helemaal niet zo goed met je?

Dank je wel lieve Kore. En jij ook smakelijk eten

Zie dat het vanmiddag erg druk is geweest met onze Belgische buren. Wat leuk. Ja de huiskamer is groot genoeg om iedereen te ontvangen. Spud bedankt weer voor de link naar Clouseau. Mooi hé? Toine hoe is het met jou? Gaat het nog een beetje? Hier dadelijk biefstuk met erwtjes en aard. puree. Had ook bavarios gekocht voor de eerste kerstdag maar die heb ik gisteren maar soldaat gemaakt. Had toen niet zo veel zin om te koken.