Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840156 Maar het is een feit dat je doden niet kan uitnodigen. Dat heb je dus niet in de hand. En daar rest verdriet. In wat jij zegt proef ik echter frustratie of onmacht of zoiets. Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840160 Ja ik denk ook wel dat ik moet kunnen delen. Fijne dingen eigenlijk nog meer dan verdriet. Zodat ze echt tot hun recht komen. Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840163 Ik mis mijn ouders wel eens. Om goed nieuws te vertellen. Om trots te zijn. Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840167 Was het diploma-uitreiking van haar middelbare school? Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840169 Als Belgje weet ik niet echt wat Mavo wilt zeggen. Wel herinner ik me dat onze diploma-uitreiking in het middelbaar niet zo geweldig veel voorstelde - bij mij was alleen mijn moeder aanwezig en dat was niet bijzonder zielig. Zijn de tijden veranderd of is het in Nederland gewoon anders? Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840172 Ah, dat is dan wellicht het Belgische ASO (Algemeen Secundair Onderwijs). De "sterke" richting zeg maar? Hoe het nu in Belgie is weet ik eigenlijk niet - als je geen kinderen hebt, vang je dat toch minder op, merk ik - vroeger waren alleen ouders uitgenodigd. Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840175 Het meest absurde is wellicht dat ik de vraag naar die "klasse" stelde. Tsja, opvoeding zullen we maar zeggen. Pa was schooldirecteur Bedienden en arbeiders zijn ze nu gelijk aan het trekken, of een poging aan het wagen. Gezien ik tot de hoge klasse behoor zie ik dat niet graag want dan gaan wij er natuurlijk op achteruit gaan. Grin, Rapport
Geplaatst 27 juni 201412 jr. comment_840179 Op mijn vorige werk hadden we aparte personeelsvergaderingen voor de zgn. "staff" en voor de rest. Ik vond dat wel grappig. Rapport
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen