Rudy, bespreek dat met haar.
Samen kun je er uitkomen.

Ow wat erg, ik ontdek nu pas dat het nieuwe sjaaltje wat ik mijn hond heb omgedaan helemaal vast zit in haar bekkie. Net als een paardenbeugel zeg maar. Ze speelt er altijd mee, maar nu was ie vast blijven zitten......
Dat ze dan niet even bij me komt piepen van heej het gaat niet goed hier......

woman,

jij begint met zwieren en ik zit dromerig terug te denken aan mijn jeugd.

ik vond zo een grote spiegel bij balletles ook altijd geweldig!!
tijdens het springen kijken in de spiegel en nog eens hoppa lekker groot, ruimte en ohohoho wat is dat een lekker gevoel

Help hem dan in plaats van hier te komen tikken!

Rudy,
Misschien naar een plaats dichter bij de Belgische grens verhuizen?
Ik roep zomaar wat. Ik vind het zo vervelend voor je, want dat pendelen hou je ook niet eeuwig vol.
Ik hoop toch echt dat jullie een werkbare oplossing vinden.

Ik bedoel bang dat zij niet gelukkig wordt in Nederland.
Ik weet het van die verantwoordelijkheden.
Ok
Maar ik zou het niet kunnen verdragen haar te zien lijden.
Deze gedachte is niet zoamar uit de lucht gegrepen.
Het los laten en afscheid nemen kost haar nu reeds slapeloze nachten.
Het stemt mij somber.
Misschine maar even zo laten.

Tasseke, wat let je.
Ga voor de spiegel staan, zet een lekker muziekje op en leef je uit!
Waterloo.......dancing queen.....:moon:

Ok het is iets tussen ons beide.
Op het moment de knoop is doorgehakt kunnen we verder.
Goed en fout bestaan in feite niet.
Vooruit met de geit.
Het leven op me af laten komen.
En dan handelen.
Het komt goed.

Lijkt me best een last om je zo verantwoordelijk te voelen voor haar geluk.
Voor lijden mag ook ruimte zijn in een relatie?
Je bent er om haar op te vangen.

Dus Rudy,
Jij wilt niet terug
Je vrouw hier niet naar toe
Duidelijk toch!

De berichten kruisen steeds.
Ja het komt goed. Niets gebeurt voor niets.

tja rudy,

dat zijn zeer moeilijke beslissingen vooral als je van te voren al bang bent dat het mis zal gaan.

is er misschien een tussenoplossing te vinden? nog geen schepen achter je verbranden maar het voor een periode de kans geven?

ach nu zit ik weer moederlijke adviezen te geven, het blijft moeilijk en ook iets wat je inderdaad met zijn tweeen moet doen.

Ik zie beren op mijn pad die er niet zijn.
En verkommer een beetje in sombere gedachten.
Ik weet het eigenlijk wel, maar mijn maag zegt nee.

Goh Marjo, zo klinkt het wel heel helder ja :light:

Zal al wel over nagedacht zijn?

Kate:present:

Ik heb geleerd in deze ingrijpende fase in mijn leven
Dat ik naar mijn maag moet luisteren. Niet naar wat moet
of naar wat anderen denken. Eng blijft het toch wel.
Ik ga op gevoel. Hoe hard het hoofd ook protesteert!

Mensen bedankt voor het mee denken.
Maakt U zich geen zorgen.
Ik zal er niet van gaan drinken.
Wel proberen een positieve slinger aan dit verhaal te geven.
En de oude Rudy (met zijn stoffige gedachten)weer op stal zetten.

Tot later,

Althans lijkt dat steeds beter te gaan.
En dat brengt vrede, rust en licht van binnen.
ook nog wel paniek. Maar dat doet puur het hoofd.

Rudy,
Veel KMW en heb vertrouwen. Eens komt een oplossing.

Zeg oude Rudy
Op stal jij!
Het komt wel goed
Hoop dat dit wat opluchting bracht!

Daaag

Marjo.

The classical dilemma between the head and the heart.

Rudy.

Ja. Ik volg mijn hart.

Nu de piepers schillen

Bij het volgen van je hart hoort ook een andere taal dan die mij is geleerd.

En Bij het schillen van piepers een vlijmscherp mes hahaha

Still learning also
Gelukkig had ik wel iets
Ooit
Geloof ik
Ergens ver weg..
Gewoon(opnieuw) beginnen
Dan komt het terug

Wij hebben een fantastisch mooie zonsondergang hier

oeps hahahaha,

even daad bij woord gevoegd, pink knetterhard opgezet en dansen en zwieren

totdat ik in het raam keek

vier kleine jongetjes met een voetbal stonden te kijken hoe ik stond te dansen

hahaha, nou ja dan weten de buurjongetjes ook dat buuf knetter is