Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
kabouter

contact houden of niet

Aanbevolen berichten

Beste,

ik ben partner van een verslaafde en moeder van 2 kinderen. Mijn partner is tot the bottom gegaan. Nu is hij het huis uitgetrokken .. deels uit schaamte en deels omdat hij genoeg had van de ruzies. ( Een gesprek over de gevolgen van de verslaving mondde uit in ruzie doch gezien zijn vele aanvaringen met justitie en de toestand waarin hij thuis in ons bijzijn soms was dienden de gevolgen besproken te worden ; sorry als dit cru/egoïstisch overkomt :( )

Ik vraag mij af, en dit gezien velen van jullie jullie kunnen inleven in mijn partner, zouden jullie wensen dat er contact gehouden wordt of zouden jullie losgelaten willen worden ?

Hij zoekt weinig of geen contact en gaat deels in op voorstel tot contact ( soms komt hij en soms komt hij niet omdat hij het niet aan kan ; hij wordt overspoeld door gevoelens )

Bij voorbaat dank voor jullie inzichten.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@kabouterik heb lang geaarzeld voordat ik hier reageerde. Ik ben nl. een vader die geen contact meer heeft met zijn kind (dat staat los van de drank).
Het is mij onmogelijk gemaakt en zover hoeft het bij jou en je partner niet te komen vermoed ik.

Dat hij verslaafd is, is spijtig en kan jij verder weinig aan veranderen, ruzies erover maken heeft al helemaal geen zin. Hij zal moeten veranderen.

Wel kan en mag je hem op zijn verantwoordelijkheden wijzen. Maar los van verantwoordelijkheden (plichten) heef hij ook rechten. Ik ga er dan maar even vanuit dat hij de biologische vader is en de kinderen heeft erkend bij de rechtbank.

Natuurlijk mag jij er wat van zeggen als hij onder invloed contact wil met de kinderen of juist (beter nog) het tegenover gestelde dat hij juist contact moet hebben met zijn kinderen (maar dan wel aanspreekbaar).

In Nederland is het vrij makkelijk om een vader geheel buiten spel te zetten daarvoor hoef je alleen maar naar een advocaat te gaan en deze zal dat zelfs dan vaak uit zichzelf zeggen, nou hou de kinderen maar bij hem weg hoor. Zo diep gezonken zijn we in dit land inmiddels al.

Ik hoop (nog het meeste voor je kinderen) dat je dat niet zult doen en dus, hoe gek het ook klinkt, juist aandringt op contact. Dat je daar voorwaarden aan stelt qua gebruik is dan niet meer dan logisch.

Zo zul jij altijd jezelf recht in de ogen aan kunnen blijven kijken en niet later het risico lopen dat je kinderen juist jou gaan verwijten dat ze hun vader niet meer gezien hebben.

En belangrijker: je geeft je kinderen mee dat ze een moeder èn een vader hebben.
Ik wens je veel wijsheid hierin:rose:




 

bewerkt door SanMiquel

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Beste,dank voor je antwoord.Ik deel uw mening doch het is vermoeiend om steeds de hand uitreikende partij te zijn ; je doet voorstellen en het is dan maar afwachten om te zien of hij erdoor komt ; komt hij wel is het een stapje vooruit ; komt hij niet dan sluiten de kinderen zich weer af doordat ze gekwetst zijn .. ze hebben al zoveel begrip en geduld opgebracht dat hun emmertje ook leeg geraakt 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik snap dat het vermoeiend is en de kinderen zijn teleurgesteld en dat zullen ze altijd blijven als dit zo doorgaat, ook straks als ze ouder zijn.
Mijn ouders gingen scheiden toen ik een jaar of 12 was. Ook hij zegde dan rustig de lullige donderdagavond dat ik hem dan een paar uurtjes zag af.

Die lullige regeling vond hij zelf wel prima, het was dus niet dat mijn moeder me bij hem weghield.
Wat ze wel een beetje deed was slecht praten over hem. Nu achteraf maakt dat weinig meer uit omdat ik mijn eigen oordeel toch wel geveld heb.
Drank speelde daar geen enkele rol in trouwens. Het boeide hem gewoon niet, nu nog nauwelijks. Heb hem al meer dan een jaar niet gezien.

Buiten dat ik het echt rot voor jullie vind, zou ik ook niet weten wat je hiermee aan moet.
Behalve dan dat je je kinderen zelf hun mening laat vormen over hem.

Hoe moeilijk dat ook is. Weet ook niet of jij nog met hem verder wil. Dat speelt natuurlijk ook mee. Maar kan me je teleurstelling heel goed voorstellen.

De vader van mijn neefje was heroine verslaafd. Dat was destijds reden voor mijn zus om bij hem weg te gaan.
Ze heeft alleen nooit mijn neefje bij hem weg gehouden, hoe eng ze het ook vond, ze bracht mijn neefje zelfs naar hem toe.

Hij heeft zich uiteindelijk doodgereden toen mijn neefje 4 was.
gelukkig heeft ze niet al te kwaad over hem gesproken anders was nu echt de pleuris uitgebroken tussen mijn neefje en zijn moeder want zijn vader kan zich niet meer verdedigen. En het was ook een ongelooflijk zwaar traject wat ze had toen ze nog samen waren. Kan me dus een klein beetje voorstellen van de moeilijke situatie waar je in zit.

En dat klinkt gek uit de mond van een drankverslaafde.


 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...