Mai

Stop even met te ver vooruit denken, Usie.. Je gaat hartstikke goed! De rest komt!

Nou. Buiten aan de voorkant klaar. Emmertje drek over... Nu brood halen. Vanmiddag de rest! Bye!

Zó! Dat klinkt hartstikke goed Username! Neem vooral de tijd die jíj nodig hebt, en begin met kleine dingen. Stap voor stap! Zoals je ziet heeft die eerste stap om dáádwerkelijk die ramne te gaan lappen mij ook 5 maanden gekost! Nou én! Zet 'm op en hou vol! Moet weer aan de slag. See you....

kan me niet eens wat schelen! Hè! Wat zeg je daar van Soothe, ga fietsen man! Pip, had je niet gedacht hè! dan ga ik straks in de zon zitten genieten van alle strepen!!!!

Na 5 maanden geworstel, durf ik het eindelijk aan! IK BEN DE RAMEN AAN HET LAPPEN :D:) ECHT WAAR!!!!!! Soothe! Lekker fietsen man, goed plan!!! Geniet van al het moois om je heen!!!

Jullie raden nooit wat ik aan het doen ben....

Goedemorgen, Ik zet het even bovenaan: Scrollen is geoorloofd, dit betreffen weer enige hersenspinsels.. De tarorkaart zegt dat ik me moet realiseren hoe mijn manier van mezelf presenteren op anderen overkomt. Die heb ik even op me in laten werken. Het sluit wel aan bij mijn gevoel van wat ik gisteravond had. Nl. dat het lijkt alsof mijn niet drinken van grote invloed is op mijn omgeving.Bij omgeving dácht ik eigenlijk altijd buiten de deur, in grote cirkels. Hoezo naïef? Wanneer ik even stilsta, zo aan het begin van de dag, merk ik dat het veel meer rust geeft om in kleine cirkels te denken. En dat ben ik niet gewend, heb ik nog nooit eerder gedaan. Zó gek! iedere ochtend sla ik gewoon de belangrijkste stap over, vandaar altijd de innerlijke onrust. Ik wilde meteen aan het grote wereldbeeld voldoen, was er alleen op gefocust hoe ik samen met mijn gezin op de buitenwacht overkwam. Wat een gejeuzel op de vroege ochtend, zullen jullie wellicht denken (valkuil, maakt eigenlijk niet uit wat jullie denken, jawel, maar niet in de eerste stap..). Maar ik heb het nu toch over een bewustwording, die ik voor het eerst zélf voel!!! Als ik er nog een beetje dieper over nadenk, is dat ook wel de (verborgen) boodschap die ik altijd van thuis ook heb meegekregen. Beware of the outside!!! (ingebakken angst..?). Dus waar ik door middel van deze tarot-wijsheid nu achter kom, het zal toch niet waar zijn.... De werkelijke betekenis van het woord klein. Begin klein, wat eigenlijk heel groots is! Als ik met een klote-gevoel opsta, kan ík dat omdraaien. Eerst voor mezelf, zodat ik met het andersom denken een beetje meer lucht en rust in me krijg. Om me vervolgens te realiseren dat dat van grote invloed is op mijn kinderen en Klaas en zelfs hoe zij ook daardoor met een heel ander gevoel hun dag instappen. Nou kan ik me voorstellen dat jullie dit een enorm geleuter vinden. Als ik het terug lees denk ik ook; ja duhuuu...! Maar, geloof het of niet, déze gedachtengang is voor mij een ontzettende eye-opener! dat bewijst voor mij nog maar eens, dat ik stap voor stap door moet blijven gaan. Daadwerkelijk de tijd moet nemen om solide de dag in te kunnen. Ik stapte bij wijze van spreken, iedere dag zo vanuit mijn bed de drukke weg over. Roekeloos, met mijn focus op de overkant. Ik mis gewoon een soort basis-gevoel wat nu even aan mijn tenen komt likken. Hihi, het kietelt!! Het kietelt en prikkelt me om daar wat mee te doen... Verwondering en ongeloof. Ben ik echt zo'n paranoïde mens altijd geweest? Om die scheve gedachtengang vol te houden, had ik ook wel wat hulp nodig, in de vorm van vergif. of was het juist dat vergif, die mijn brein kwam uitwringen, zodat ik zelf niet meer hoefde na te denken... Zo, en nu heeft het TIJD nodig om even te aarden. Ik trek mijn kleren aan, stop mijn toestel in mijn binnenzak. Ik ga lopen met de hond, kijken wat ik vandaag voor moois ontdek op het plekje waar ik al járen woon! En! Dat goede gevoel in jezelf is ook de wens van mij voor jullie, voor vandaag. Dan heb je die drank niet eens meer nodig! Laat die eerste maar staan Happy day!!

Voor mijn gevoel kan ik hier nog uren blijven hangen. Maar het lichaam beweert anders. Ik geef toe, na weer een nacht niet slapen. Iets meer rust in mijn donder, dus vort! Pippi, sterkte! anti-depressiva slikken is geen nederlaag. Misschien heb je het nodig om verder te komen! Trusten allemaal! An, goosh frabba!!!

Misschien nog eentje dan? Soothe?

Je voelt dan soms haast alsof je praat als een dominee Nou ja, daar doe ik het maar even mee! Het verlangen is terecht! (op zijn plaats, maar ook qua eerlijkheid natuurlijk) Het mooiste aan deze dag was de prachtig volledig uitgeschreven drumsolo (drumlied) die meester van zoon liet zien! Aaaargh.... (die ga ik tzt voor hem inlijsten). Hij had hem ook nog in de klas laten horen, met vingers en potloden die voorhanden waren!

Hoi! Terug van school. En de eerste gedachte die me overvalt is dat iedereen om mij heen er voordeel uit haalt doordat ik niet meer drink. Ook al buitelen emoties en gevoelens nog op flinke kracht door mijn hoofd. Waarschijnlijk straal ik toch al meer rust en een minder verkrampt zijn uit. Als ik doorga met niet drinken zal dat in ieder geval beter worden, omdat ík het ben die weer langzaamaan begint te spreken en niet de altijd jagende, naar drank hunkerende, elke dag herstellende en afkickende drinkende alcoholist. Dus, nu al winst. Volop. Maar ik moet het wel zien. En juist door mijn relatie naar mijn dierbaarsten toe, zie ik dat het best. En heb ik weer een grote motivatie om door te gaan. Ik heb met veel plezier je verhaal gelezen Anna. Het is herkenbaar en je geeft duidelijk aan dat het bij iedere nieuwe stap beter wordt, omdat je de trots plukt van je eigen kracht, stap voor stap. Logisch is ook eigenlijk wel dat je zegt dat dit pas achteraf steeds groter wordt, na het nemen van die stap of juist ook even rust. Tijd lijkt alweer de grootste vooruitgang. Je zegt dat het leven niet opeens één groot feest wordt, toch lees ik feest in je verhaal. Als je omschrijft in welke diepe putten je bent beland en uiteindelijk weer uitgekropen. Dan zou dat een nieuwe definitie kunnen zijn van het woord feest. Het feit dat wanneer je stopt met drinken je een verantwoordelijk en volwassen besluit neemt voor jezelf en de mensen om je heen. Als je verteld over je gezin, je nieuwe liefde, dat lijkt me feest! Alleen je hebt het niet voor niets gekregen. En dat je veel hebt geleerd over een innerlijke kracht waarover je beschikt! Mooi. Dat lees ik ook in het verhaal van Floor. Je bent door een barriëre gegaan die jezelf niet voor mogelijk hield. Tóch heb je het gedaan, het is je gelukt. En misschien geeft dat ene stapje je weer moed om verder te gaan om je grenzen te verleggen. En met alle verhalen van alle mensen hier, onstaat een stuk verbondenheid zodat je opeens in staat kunt zijn juist wél die andere beslissing te nemen. Zodat het moed geeft om krachtig te zijn. Om weer te geloven in jezelf en in het leven. Want we weten dat alcohol in bepaalde mate een zeer vernietigende werking heeft. Voor je lichaam, je geest maar ook op het leven zelf, wat je eigenlijk niet waardig keurt. En met het zetten van een eerste stap erken je een diep verborgen geluk. Nl. dát je niet afhankelijk hoeft te zijn om in het levensgeluk te mogen delen. Er te zíjn met alle gevoelens van blijheid of depressie, zonder de regie uit handen te geven aan hetverraderlijke bewind alcohol. Het besef van een keus. Desnoods elke dag opnieuw. En dat stemt mij aan het eind van de dag met een voorzichtige trots, dat ik mij ben, een heel klein beetje blij! Met vallen en opstaan.

Hier geen drup meer. Tot zover. Want dan kan ik me focussen op de rest van mijn leven dat nodig weer/nog geleefd moet worden. Neem ik hem wel, dan is de focus snel verschoven. Jullie raden het al, dan zal het juist mijn leven weer gaan beheersen, terwijl ik druk bezig ben dat juk hard van me af te schudden. Dat gezegd hebbende, maakt mij dat geen haar beter of slechter dan iemand anders , Integendeel! Daarbij wil ik aantekenen dat ik moeite heb met het verlekkerde aankondigen van het nuttigen van een of andere alcoholische versnapering... Maar dat ligt aan mijn eigen verwrongen brein waarschijnlijk!!! Zo, dan ga ik nu naar de beide 10-minuten gesprekken op school. Nuchter. See you later.. Trouwens, wat een gewauwel. laat ieder zelf beslissen hoe die het doet... Of niet

Zo, toch nog effetjes een tukkie gedaan. Vanavond nog contactavond op school. Moet deze muts een beetje uitgeslapen zijn...

Sorry, heb een kort lontje vandaag, ben niet helemaal fris...

Nee Soothe, dat weet ik heus ook wel hoor! Was gewoon wel nieuwsgierig of en hoe dat gaat naarmate je langer droog staat, de veranderingen die je door gaat.... Het zal toch wat minder heftig worden en meer op de achtergrond komen te staan..... En, ik weet ook heus wel dat het voor iedereen weer anders is. maar ik wilde van bijv. Ferry en Rufus wel eens weten of ze het zich nog herinneren, hoe ze er een jaar geleden mee om gingen en hoe dat nu voor ze is!!!!!

Ja, dat moet je inderdaad zelf inzien! Kan er niets anders van maken... Helaas!

Ja, gnagna wa een vrolijkheid hier hè Als dat maar goed gaat. Ondertussen zit ik hier met wallen onder m'n ogen en te kuchelen als een oud wijf! En maar lachen.. Nou woon ik niet aan het eind van de wereld bijna, nog wel in de bebouwde kom, in de zgn oude dorpskern, oud, klein huisje, eet altijd lekker buiten in de zomer. Alles went... Het leek ook heel Idyllisch altijd. is het ook wel een beetje, maar anoniem is anders. Klaas is, zoals jullie weten solidair met mij in het niet drinken. Ik weet niet hoe ik zou reageren als hij 1à2 flessen zou opdrinken met mij erbij. Vriendinnen drinken wel door, waar ik bij zit. dan zegt het me niet zoveel... Trouwens da's ook niet waar. Lijkt me best moeilijk eigenlijk. Goed van je Adam, dat het je niets doet (qua eigen drinkgedrag), dan lijkt de knop om!

Woonachtig in Friesland was ik vandaag op tijd voor het ontbijt. Zingend en dansend de dag ingeluid! Thee en koffie, een cräcker, een beschuit! Mijn dag kan niet meer stuk, wat een waarachtig geluk!

Adam, dat happens soms als je niet kunt slapen. Maar bedankt! Hoe gaat het met jou, en dan met name met het been dat niet zo meewerkt? Houtje, ja! Zo was het! Change of plans dan maar

Zo, iedereen de deur uit. 2de was in de machien (voordeel van vroeg opstaan c.q niet slapen).Al een half uur met hondje gewandeld. Het was zo mooi aan het einde van het boerenpad hier, de nevel steeg op vanaf het water, witte velden in een heerlijk ochtendzonnetje... Vond het zo jammer dat ik mijn toestel niet bij me had. Moet maar weer standaard mee in de binnenzak. Houtje, doe je rustig aan met de strijk, is waarschijnlijk niet erg bevorderlijk voor je armen/rug. Zo nu en dan even hier een bakkie senseo? ik vind je erg dapper om je leven zo her-in-te-richten, geniet maar lekker van je vrije dag! Pippi, het voelt vast wel fijn dat ze jouw geschilderde kastanjeboom hebben gebruikt. Kan me voorstellen dat je even schrikt, zo onverwachts. Het is een stukje verbondenheid tussen jou en je overleden vriendin lijkt het! An, sterkte de komende dagen. Nog even doorbijten dus! Nicky, wat een spirit. Ga zo door! Jozias, je gaat goed! Aura, fijn hè!

Wanneer ik ooit gewoon weer eens 's nachts ga slapen... gék word ik er van!! Dikke zucht! Iedereen die gaat werken vandaag; maak er een mooie dag van, enjoy the job... Voor de mensen die hier blijven; gezellig! Volg je hart en hou ut drooog Aangepast op het verlangen dat de werkenden het vandaag natuurlijk ook droog mogen houden!

Goedemorgen! Ik dacht, kóm, ik open eens het draadje! Life happens... En dát gaat al snel genoeg. Vandaag neem ik zelf de regie weer in handen en drink niet! 1 jaar en 8 maanden voor het RAF-team (Rufus, Anna, Ferry) Ben benieuwd wanneer voor jullie het worstelen is over gegaan in genieten, en hoe je dat nu achteraf hebt ervaren.. Petje af! Voor een nieuw leven! Je moet het lef maar hebben... :light::light: Te delen met iedereen die de moed opbracht om al tot hier te komen, met de wens om zijn/haar leven drastisch om te gooien!

Ja, de berichten zetten het denken weer voort. Liefst midden in de nacht...Zucht! Ik heb er teveel van laten afhangen, net of ging het dan allemaal gebeuren. De optimistische drinker! Uhu.. Blijf momenteel een beetje hangen in de tijd waarop ik het tij had kunnen keren. En het valt me zwaar dat dat zolang is geleden. Neem me maar niet kwalijk. Ik wéét dat het vanaf hier anders moet, dat ik de tijd niet kan terugdraaien... Also geeft mijn melancholisch gemoed mij ook een stukje kracht om te ontdekken dat ik juist voor de verslaving nog zo'n gek mens nog niet was. Des temeer puzzelt het me te komen waar ik nu ben, dus waar ik verder ga, zonder drank. Een beetje puber-achtig gevoel, op het punt de wereld te ontdekken, en niet weten eerst links of rechtsaf te gaan, door het midden, omhoog of omlaag... Alle kanten wil ik wel op. Maar... het leven heeft me al tot hier gebracht, dus helemaal met een schone lei.. tsja! Ik ben in mijn leven tot nu toe nog niet ver geweest, mijn dromen haalde ik uit de fles. En daar bleef het bij. Bij dromen. Nu beginnen de echte dromen langzaam weer te komen, hoewel nog niet echt concreet. Het ontbreekt mij juist aan de praktische handvatten om iets ten uitvoer te brengen, gewoon omdat ik niet weet waar te beginnen. Daarom ben ik begonnen, min of meer bewust om een lijstje in mijn hoofd te maken met de dingen die wél goed waren in mijn leven. ik probeer het negatieve juk af te gooien. Die kwamen na de eerste fles altijd vanzelf bovendrijven.. Ik wil af van de verbittering en de frustraties waarin de alcohol mij mee op de loop nam. Beginnen, zeg maar met een frisse blik, de blik van genoegen en een soort levenslust. De ontdekking dat ik eigenlijk een mooi mens veel kansen heb ontnomen,en door het drinken mijn toch al niet zo standvastige zelfbeeld nog verder te vertrappen, tot beneden alle peil. Dit door zichzelf tot niets gedoemd persoon wil opkrabbelen uit haar verslaving. Maar ik kan niet verder alsof er niets is gebeurd. Verder moet ik wel. Op deze ingeslagen weg, om, al is het maar een deel, er nog uit te halen wat erin zit, diep verborgen onder een sluier van groezelig schuldgevoel. Het woord verslaving ontneemt me soms de lust als ik onder ogen zie zie dat het voor de rest van mijn leven zo zal zijn. Vaak lukt het me niet om even andersom te denken, en wil ik weer vluchten in dat zwarte gat waar de tijd en niets er toe doet. Het klinkt misschien zwaar, maar gelukkig ontdek ik steeds meer het leven op zijn waarde te schatten en draai het om. Eenmaal omgedraaid komt dan de trots, en met de trots de vlaag energie om het juist te doen. Daar tussenin hang ik nog vaak. Is dat erg? Waarschijnlijk niet. Maar oh oh oh, bezat ik maar een toverstokje om die tijd wat te versnellen. De gedachten komen steeds weer in de koelkast terecht, terwijl ik ze niet heb gestuurd. ik geef geen opdracht tot het denken daartoe. Dat heft neemt de verslaving in eigen hand. Hoe durft ie! In de fase waarin het tot handelen zou kunnen komen, grijp ik in. Tot nu toe werkt het. ik laat die eerste staan, soms fluitend, soms met een ongelooflijk gehakketak vooraf.... Kortom, ik blijf nog even op het schip. Zo nu en dan een klein stukje alleen roeien, en daarna vlug terug naar de veilige haven, waar ik aan boord klauter voor een warm bad en wat gelijkgestemden. In mijn uppie zou ik voorlopig nog heel hard verzuipen!

Truste Hout...

Trusten Har...