Mai

Hoi! Heel de middag liggen pitten opde bank.... van 1 tot half 4! Schrok me rot toen ik wakker werd. Maar niet ernstiger voor mezelf gemaakt dan het was. Niet! Daarna met zoon en zijn vriendje wel een uur lang op "mijn plekje" de hond laten zwemmen en allemaal gekke filmpjes gemaakt met mijn mobieltje. ik heb zo gelachen om die 9-jarige jochies! Ik wilde net op Houtje reageren met de gedachte dat Safi het juist andersom bedoelde, toen ik las, dat dat al was gebeurd. Zo moet je het zien hoor Hout! Het is oervervelend (meer dan dat) om je zo ontieglijk rot te voelen. ik hoop voor je dat het straks wat beter zal gaan, als de medicatie aan elkaar is gewend. Sterkte! Ik lees nog even wat mee.. Dank je Carolien, soms kan ik het opeens heel helder in mijn hoofd bekijken! Da's wel fijn!

Shool's out! Ik ben er van tussen.... Vanmiddag een dut op de bank en.... Stofzuigen!!!;) Doeiii!!!!

Eerst ikke zélf, dames!. Dan de rest! De hond verhaart al minder erg

Alles kost tijd Pippi, die moet ik mezelf gunnen!!!!

Nog een leuk wetenswaardigheidje; na 7 maanden niet drinken, ben ik 7 kilo afgevallen.... Laterssss! Er is vandaag wat te doen!

BamBam gratulations!!!!!!

Ik denk dat je gelijk hebt Orleando. Alles kost tijd, en die moet je jezelf gunnen. Wat betreft dat jaar, daar ben ik ook veel mee bezig. Ik denk dat er na een jaar al behoorlijk wat is veranderd, maar ook dat het daarna doorgaat. Vandaag precies 7 maanden niet gedronken. Zit in de gevarenzone, weet ik van vorige pogingen. Eerst de zomer door. Dan de winter door. Pas volgend jaar rond deze tijd wil ik de balans opmaken. Als het goed is ben ik dan langer dan 1,5 jaar alcoholvrij. Het voelt goed. En ik weet zeker dat het nog jaren kan duren eer ik mijzelf weer neem zoals ik ben. Maar het gevoel dat het wel de moeite waard moet zijn, komt nu steeds een beetje sterker door.... Hou vol, en gun jezelf de tijd! Schrijf zoveel als je wilt, het helpt!!!!! Pippi, wat een bak! Ik hoop dat de examencommissie dit echt door de vingers ziet. Het zou wel erg sneu zijn, als hij voor z'n enthousiasme wordt gestraft......

Wilde inderdaad nog wel even op Orleando reageren. Ik vind het ongelooflijk knap van je, Orleando, dat je deze stap hebt durven nemen. Je hebt een grote angst overwonnen en ontdekt dat je dat kan! Zoals je schreef heb je er veel aan gehad, dat kan alleen als je er zelf open voor staat! Dat is goed. Nu kan het alleen maar beter gaan. Ik hoop dat je de moed kunt op brengen om door te gaan, en te werken aan je verleden, heden en toekomst! Doe het op je eigen manier en op je eigen tempo. Neem de tijd die je nodig hebt. Het komt goed!!! Een roos voor je moed en girlpower!!

Hoi en goedemorgen! Was er vanochtend vroeg uit! (dochter; wat ben jij vroeg mam!) Goed gehumeurd, ontbijt klaar gezet en zonder paniekgevoelens al kwebbelend de dag ingeschoven.... Heerlijk! Tegelijk met de kinderen de deur uitgegaan om hard te lopen. 4km, 25 min. Dik tevreden (niet zozeer over dtijd hoor, meer het gevoel dat ik het kán en me er goed bij voel!). Koffie gedronken met Klaas, gedoucht en met de hond gewandeld. Nu eerst tijd voor hier! Carolien, wat verschrikkelijk mooi voor je vriend en jou! Pippi, je bent écht heel goed bezig. Fijn dat je zoon nog wat liet horen. Rustig aan. Tijd! Safi, je bent goed bezig vrouw! En je man ook! Pff, weer alles gelezen, maar niet in staat overal op te reageren. Vervelend vind ik dat. Heb julie wel allemaal met aandacht gelezen, en vind dat ieder op zijn eigen manier heel goed bezig is! Hou vol en gewoon doorgaan hier blijven schrijven! Rudy, dank je wel! Het doet me goed om van een oude rot te horen dat ik op de goede weg zit. Zo voelt het ook! Ik geloof dat het allemaal begint te werken. Niet drinken, hardlopen en de AD. Ik ben blij! Heb me in jaren niet zo goed en rustig gevoeld. Tapas, ik begrijp wat je bedoelt! Het is soms moeilijk. Maar het wordt steeds makkelijker om je erover heen te zetten En uiteindelijk weet je dat je altijd beter af bent zonder drank! Way to go girl! Hou je taai!!

Was het zo erg? Dan ga ik ook maar eens naar bed! Straks geraak ik nog in een identiteitscrisis...hahaha! Tot morgen! En slaap lekker allemaal

Hee! Ben ik weer! Vanmiddag lekker getutteld. Met z'n vieren (dochter kon niet naar verplichtingen door gekneusde vinger) naar watersportdorp hier in de buurt geweest. Winkel in en uit, ijsje gegeten, bij het water gestaan, om de kerk heen gelopen. Voor het eerst sinds tijden, de rust kunnen opbrengen om ervan te genieten. Het voelde als vakantie!! Har,ik vond de eerste foto het mooist. Nr. twee had ook wel iets, maar een somberige inslag... Wel mooi.

Wat heb ik gehuild, gejankt en geschreeuwd. Me in mezelf opgesloten, als een plank in bed liggen malen en piekeren... overdag als een zombie ddor het leven, en als er iemand kwam (ja, de kinderen), me oppeppen, zodra ze weer weg waren.. Kadoeng!! Ik wist het diep in mijn hart al die tijd. Waarom ik ooit was gaan drinken... Wist ook dat ik geen enkele kans maakte er nu van verschoont te blijven. De zwarte, drukkende, tonnen wegende, alles omvattende depressie kwam weer aan de deur. Gggrrr... Ook dat nog. Ja duhuu. Twee opties; weer opnieuw gaan drinken, dus ontkennen, of accepteren. Heb niet getwijfeld deze keer, ik wilde immers al niet meer drinken ondertussen. Nou ja meestal, soms was het niet mogen. Net als in het begin, ik vaak de zin gebruikte; lieslaarzen aan en baggeren maar. Over dat blubberpad dat langzaam veranderde in een zandpad. Bleek later nog veel blubberdelen te bevatten, maar ook altijd weer zand om even uit te puffen! Anyway.. Inzien dat je een probleem hebt. Alcoholist bent dus. Acceptatie. Het is zo. Er wat aan willen doen. Aktie ondernemen. Ik ben een alcoholist, maar ik wil niet meer drinken. Ik drink vandag niet. Ik zie hoe het gaat, probeer iets anders te gaan doen. Omdraaien. Hardlopen, wandelen, fietsen... Lichamelijk bezig zijn. Ach dit kan ik niet. Zo'n lijstje. Loslaten, de angsten loslaten. Wat kan er mij gebeuren als ik niet meer drink. Wat is er überhaupt nog als ik niet drink. Saai, burgerlijk, niet gezellig, blauwe knoop, niet spontaan, geen enthousiasme... Loslaten! Andersom denken. Hulp zoeken. Het forum. De huisarts. Een psychiater of psycholoog. Bespreekbaar maken van je probleem, én wat je eraan gaat/wilt doen! Medicatie ter ondersteuning, refusal, om het je onmogelijk te maken om te drinken, zodat de rust er is om door te kunnen gaan.... etc. Jezelf en jeprobleem niet meer verstppen, maar het erkennen en bespreken, aktie ondernemen. en onder aktie versta ik ook na 5 maanden je ramen gaan lappen, nadat je daar eerst 5 maanden lang over moest zeuren.... Want dat is de tijd die je jezelf moet gunnen om te herstellen. Stoppen met drinken en herstellen. PUNT. Niet verder denken. Dat is wat ik doe. En omdat ik dat doe, durf ik weer keuzes te maken. Durf ik naar mijn huisarts te gaan om mij te helpen. En omdat ik dat doe, durf ik vandaag stiekum eens over mijn schouder te gluren, om te ontdekken. Ik ga vooruit, het gaat goed! Durf te denken om er niet aan te denken. probeer het je eigen te maken. Heb vertrouwen en de moed om te geloven dat je een bijzonder, uniek en sterk mens bent! Je bent elastisch, je bent flexibel, je kan veranderen. alleen omdat jij dat wilt. Denk in mogelijkheden, niet in moeilijkheden. Die dienen zich vazelf wel aan en zijn er plotseling als uitdaging, om opgelost te worden en te ondergaan. Het hoort erbij. Het gaat niet vanzelf. maar dat wil niet zeggen dat het niet kan!!!! En na vallen weer opstaan. maar wie vertrouwen heeft zal een enkel schaafwondje écht wel overleven. de angst loslaten... Sprak de grootste angsthaas wijs; wees niet bang!

Ben d'r uit, hou je vast.... Hoe je het ook doet, maakt niet uit. Als je maar niet drinkt! Klinkt heel flauw, weet ik. Maar was voor mij wel telkens de zin om vol te houden. En dat was het zeker, volhouden. Toen ik 5 dagen niet had gedronken, weet ik nog, toen ik de hond uitliet, ik in huilen uitbarstte. Waar was ik aan begonnen, wat een strijd, en dit was nog maar het begin. Dat bleek later inderdaad. Schreeuwde het hier ook uit van de pijn die ik van binnen voelde. Tot dan was ik na ieder uur en weer een dag, trots op mezelf. Toen pas kwam het besef, ik ben nog lang niet ADB. Ik dacht (hihi) dat ik er al bijna was. En ik kreeg zo'n harde klap, dat mijn leven, als ik de zelf verkozen manier wilde handhaven, nooit meer hetzelfde zou zijn! Boos, woede, emoties zo heftig, ik kon er niets mee. Toch ging ik er iedere keer doorheen, als je maar niet drinkt. Neem ik nu de eerste, dan is het klaar. dan ben ik klaar. Heb ik een keus gemaakt. Het was, en is een soort van afscheid nemen, ik durf voor mezelf zelfs te zeggen, te rouwen. Het besef dat je beste maatje, je elke keer een pootje licht.. Al jaren en jaren achtereen. Tuurlijk geef je dan die zogenaamde vriend het liefst de schuld. Verder durfde ik ook niet te kijken. Maar het was ik die de deur elke keer met een joviale grijns openzwaaide, kom maar binnen! Gezéllig!!! Smak, smak.. Wat een nepmens zeg. Ik meende er geen zak van (heb jarenlang bij het toneel gezeten..). Elke keer opnieuw, meer dan 20 jaar lang. Ook na een tijd van droogte, konden ze opeens weer voor me op de stoep staan, en héé, gastvrij mens als ik ben, zwaaide die deur, soms iets voorzichtiger, maar toch altijd, weer open. Welkom! Okay, wat moest er dan veranderen. Dat was ik, tenminste wie ik dacht die ik was.... Jaaah!! Pfff.. Heb altijd goed kunnen zweten, maar vanaf die dag, wisten de peentjes even niet waar ze het moesten zoeken. En ik, ik doe maar wat. Probeer mezelf te bereiken. Hoe? Door eerst die eerste te laten staan. Daarnaast mijzelf tijd te gunnen. In de zin van, eens kijken wat er zoal aan de oppervlakte tevoorschijn komt. Nou, ik hoef hier niet te melden, dat dat niet altijd even leuk is.. Maar goed, wat je ook doet... De schijnheiligen had ik al uit de boven verdieping gepleurd.. hihi! De eerste laten staan. Accepteren dat je hem wel mág nemen, maar dat dan al het werk tot nu voor niets is gedaan. Voor mijzelf, maar ook (alweer, voor de zoveelste keer...) voor iedereen die in mijn leven, gelukkig, nog dicht bij mij staat. Get, wat dwaal ik weer af... Waar was ik gebleven...

Wat zal ik zeggen... Het kan! Ook ik dacht dat het onmogelijk was. Er blijven moeilijke momenten. Zeker. Toch heeft het met acceptatie te maken. Accepteren dat je die eerste niet kan drinken. In het begin niet teveel willen. ik begin pas nu weer rustig aan de wereld te verkennen. In een kroeg kom ik nog steeds niet. Wel bij evenementen waar veel gedronken wordt. Maar ben op tijd weer weg. Ondertussen ga ik eerst de hond uitlaten. Daarna zal ik proberen uit te leggen hoe het voor mij heeft gewerkt. Tot nu toe...

Mooie foto van Dokkum, Soothe! Wist het niet meer, maar heb er vroeger een poosje gewoond, bij een oom en tante, nadat het thuis verschrikkelijk was geëscaleerd tussen pa en mijn broertje. Hij is daarna naar een internaat gegaan. Het was rond mijn 17 de. Gek dat dat nu opeens weer boven komt drijven. was een heftige tijd. Ik was toen een dromer en had geen idee wat er in het leven van mij verwacht werd....

Geef het de tijd Pip, je komt er wel uit. Blijf denken, niets overhaasten... Ook al heb je het misschienzelf niet altijd door, volgens mij ben je al een heel eind op de goede weg!

Visje, gefeliciteerd met je maand sober!! Je praat er vrij gemakkelijk over, dat is fijn! Gewoon doorgaan !!!!!! :musicnote::light::musicnote::light::musicnote::light::musicnote::light: Orleando, welkom thuis!!!!!

Ja, op mijn manier was het goed geweest. Niet dat het slecht was. Iedereen wil me helpen. Maar sommigen willen wel heel graag maar weten niet hoe. Mijn ouders, het is teveel stress. Mijn moeder paniekt nog meer, als ik met tranen in mijn ogen poffertjes sta te bakken. Daar wordt ik recalcitrant van en schep afstand, voel me daarover schuldig, omdat ze me wil helpen, maar echt niet weet hoe. Mijn vader neemt afstand, want emoties ... Weet je. Dat doe ik niet meer. Vanf nu ben ik een grote meid, ik kan het zelf. Willen begrijpen is genoeg. Graag niet de regie overnemen... Terwijl ze hartsikke lief voor me zijn geweest. Ik heb me waardig gedragen vandaag. Daar sluit ik mee af! Ik verdien een plek om het op mijn manier te doen. Ik ben niet slecht. Ik ben goed, met al mijn tekortkomingen. En het is fijn dat er nog zoveel mensen in mij geloven. De enige die bijna over de streep is, ben ikzelf! Welterusten, lief forum. Morgen weer!

Vergeet ik bijna te zeggen; nog nooit gehad, een bos met de mooiste 40 witte rozen die ik ooit heb gezien! (van Klaas.. toch wel!)

Halloo!! Het was een goede dag. Heb mezelf kunnen oppeppen, na gister, al ging het niet steeds makkelijk! Heb het droog gehouden!!! Net nog een fijne avond gehad met m'n vriendin. goed gesprek gehad... Nu ben ik moe! Heb mezelf morgen een pyamadag beloofd.. Iedereen die het kan gebruiken; heel veel sterkte. Bedankt voor alle lieve felicitaties, dat heeft me erg goed gedaan! de koelkast staat nog vol drank, daar ga ik morgen denk ik wel wat aan doen... Niet bang voor nu. geen eens zin! Wil niet alles weggoien, wat ik nu in handen lijk te krijgen. Herstel, wat ik mijzelf eindelijk durf te gunnen. Nou goed begin van de tweede helft toch?

Moggel Har! Heb je een beetje kunnen slapen? Probeer ook een beetje te genieten vandaag! Mooi weer, en gebak wat je wil!!

Goedemorgen! Dank allemaal voor de felicitaties! Het was bijzonder om de dag te mogen beginnen met een telefoontje uit Amsterdam! Tina, je bent, als het goed is al naar je werk. Ik vind het vreselijk voor je. Hoop dat je de dag een beetje door komt.... Vanavond vroeg erin en maar weer door meissie! Adam, succes bij de chirurg! Gezellige dag bij ma! Jozias, goed gedaan. Het weekend droog door! Op naar alle nieuwe weekenden in je leven! Geniet ervan! Caro, bedankt voor de mooie verticale slinger. Is weer eens wat anders Water, werkze! En rustig an, man! Juul, lekker koese..... Ik hou het droog! Zeker vandaag! Fijne dag en geniet van het mooie weer! En van de maandag zonder kater....

Hij doet juist in een paar uurtjes tijd waar ik al weken tegen aan zit te hikken... Het is ietwat complexer allemaal. Geeft niet, ik kom er wel uit. Ga slapen. Bedankt maar weer!

Ik ben helemaal niet vrolijk. Hoe komen jullie erbij. klaas loopt sinds vanochtend met een enorme sik rond omdat het hier te smerig voor woorden is. Ik kan mijn gedachten maar niet omdraaien. hij heeft de hele ochtend nog niets tegen me gezegd. Alleen in woede tegen de tafel aangeschopt, vlak voor het judo-examen... Daar vlogen de mensen mij aan en kon ik nog net een aanval van hyperventilatie de baas blijven. ben al met de hond wezen wandelen, wat ook niet hielp. ik ga zo maar in bed liggen, want ik word hier zo moe van... Na het idee van An kan ik alleen maar denken, hoe ik in #@$naam mensen over de streep kan helpen. Ik gooi hier genoeg bagger neer om ze juist van schrik weg te jagen. Heb geen zin in drank persé, maar als het hier voor m'n neus stond, zou ik dolgraag dronken willen worden. Een roes dus willen. Ben teveel met mezelf bezig en wil andere mensen hierdoor niet weg laten blijven. kortom, ik weet het weer eens allemaal even niet. Morgen is hier een muzikaal gebeuren in het dorp waar klaas en zoon aan meedoen. Maandag ben ik jarig. Ach weet ik veel. laat maar weer. Ga ff slapen of een kop koffie nemen. Niet bellen graag.

Ik ga even douchen en de hond uitlaten! Moet zo gaan...