Marij

Heb je gisteravond overleefd?

haha, foutje! Sorry Renaldo, maar het klonk zo lekker!

MIsschien kan @Mormel je even bij het restaurant afzetten waar we zitten Je weet wel, daar bij Diagon Alley (de wegisweg uit de film)

@Stormy69 heb jij je gereedschap voor het slot?

Oké. Ik heb een idee. Geen groot drama, geen toneelstuk — gewoon even gebruikmaken van wat ik toevallig kan. Spirit is koud, moe, overprikkeld en zit hier niet omdat ze iets slechts deed, maar omdat ze muziek maakte. Dat mag ook gezegd worden. Ik stel voor dat ik het rustig uitleg. Lange reis, weinig rust, kou, stress. Even checken hoe het met haar gaat, dat soort dingen. Niet liegen, niet overdrijven — gewoon medisch logisch en kalm. Ik zie jullie knikken. Niet omdat het gegarandeerd werkt, maar omdat het fijn is dat er íets gebeurt. Dus ik stap, zodra we het politiebureau bereiken, naar voren. Handen in m’n jaszakken, rustig tempo. Niet opgefokt, niet dramatisch. Gewoon alsof dit de normaalste situatie ter wereld is. Ik leg uit dat Spirit al dagen onderweg is, kou heeft gepakt, weinig slaap, veel inspanning. Accordeon spelen is fysiek werk, zeker buiten, in de winter, met spanning erbij. Ik vraag of ik haar even mag zien, puur om te checken of het oké met haar gaat. Geen eisen, geen beschuldigingen. Gewoon zorg. De rest van de groep blijft op afstand. Niemand roept, niemand vult aan. Dat voelt goed. Dit werkt alleen als jullie rustig blijven! Spirit kijkt me aan met zo’n blik van “doe jij nu even je ding”. Ik knik terug. Artsenknik. Alles onder controle — of in elk geval: dat stralen we uit. Wat er daarna gebeurt, weten we nog niet. Maar de sfeer is al anders. Minder regels, meer mensen. En soms is dat al genoeg om een deur — letterlijk of figuurlijk — weer een stukje open te krijgen. Maar jongens, kom op! Nu hebben we jullie inzet nodig .. kunnen we niet doen alsof één van de politiewagens op het punt staat te ontploffen en er technisch ingrijpen nodig is ofzo? Of .. we laten de katten het bureau bestormen? Desnoods zetten we de blikjes natvoer open op het buro, dan gaan ze wel weg en kunnen we Spirit eruit halen.

Shit. Kleine update vanuit Londen: Spirit zit in de cel. Ze dacht even slim te zijn en als straatmuzikant wat bij te verdienen. Accordeon erbij, publiek had er zin in — maar dat bleek dus niet de bedoeling. Straatmuziek: verboden. Tenminste, zonder vergunning. Dat detail hadden we gemist. Nu staan we hier een beetje beduusd met een slee zonder accordeon en een lege plek waar normaal de muziek zit. Wat doen we nu? Iemand probeert uit te zoeken hoe dit werkt (boete? waarschuwing? vrijlaten met boze blik?), iemand anders houdt de groep bij elkaar en weer iemand anders moppert dat Londen ineens toch minder relaxed voelt. Plan voor nu: rustig blijven, niemand dramatisch doen, kijken wie waar naartoe moet en hoe we Spirit hier weer netjes uit krijgen. En vooral: géén spontane optredens meer, hoe gezellig het ook leek. Wordt vervolgd… 😅

We zijn aan de overkant van het kanaal en rollen Londen binnen. Meteen herkenning: rode bussen, zwarte taxi’s, links verkeer, drukte overal. Groot, chaotisch, maar ook verrassend overzichtelijk als je er eenmaal in zit. Toen we aankwamen, zagen we van alles voorbij komen. De Theems, Big Ben, Westminter Abbey — het zat er allemaal meteen in. Even later doken we een andere kant op, langs Trafalgar Squaree en richting Covent Garden waar Spirit met haar accordeon geld bij elkaar staat te spelen. Ondanks de kou zitten de terrassen zelfs vol en hebben we genoten van een heerlijke hot choclate. Straks zullen we moeten kiezen. Beetje lopen, beetje kijken. Sommigen zullen richting de Londen Eye willen, anderen blijven liever hangen bij winkels of gewoon op een plein. Dat kan hier allemaal naast elkaar. Morgen trekken we weer verder, maar voor nu laten we Londen z’n werk doen. Gelukkig is het er een uurtje vroeg en hebben we nog tijd tot het eten. Rond 19u kunnen we aan tafel, see you !

Lekker dan! Dat van die poepzakjes had je wel even eerder mogen zeggen! Na londen/dublin/kerst op Groenland gaan we door naar Alaska en vieren we oud en nieuw in Juneau! We gaan dus met elkaar door t/m 1 januari

Ik vertrouw ze nooit, ooit zomaar uit het niets een haal gehad.

Leuk vond ik ook de spreuk in mijn boekje: 'de beste manier om je tegenstander je tanden te laten zien is glimlachen'

oeh, gaaf! De sax dan alsjeblieft! Ik zie dat ik naast de gitaar ook mijn dwarsfluit en klarinet mee heb trouwens. We kunnen wel het orkest zijn voor het programma Maestro (dat morgen weer start).

@Stormy69 top! Gereedschap lijkt me eigenljk inmisbaar, idioot dat we dat nog niet hebben. (Ik heb wel een hele ehbo-kist trouwens hoor). Welk muziekinstrument speel je? Even een checkvraag over de katten; hebben ze nagels?

We gaan zo vertrekken om vanavond Londen in glijden. Het lijkt me fijn om voor vertrek toch even kort twee dingen af te stemmen. Eerst het leuke: het avondeten! Ik heb iets leuks op het oog voor vanavond; in de Harry-Potter-achtige buurt: https://share.google/WOBG6MUCaP7yAn1Cu Ziet er warm, knus en precies goed uit na een lange dag. Als iemand nog een ander goed idee heeft: nu roepen, straks eten. En dan, voor één keer, ook even dat punt over de slee. Ik wil het niet zwaar maken, wel helder houden lijkt me wenselijk. Wat volgens mij gedeeld wordt: – De slee is alcoholvrij – De slee is een fijne, steunende plek om alcoholvrij te blijven, geen strafplek als het niet lukt – Instappen is altijd een keuze De enige vraag die volgens mij nog open ligt is wat we afspreken over als het niet lukt om alcohol vrij te blijven. Zien we de slee als een plek waar je meereist met het doel alcoholvrij te blijven? Of kan het ook als dagtripje tussendoor terwijl je al weet dat je later die dag weer gaat drinken? Ik hoor om me heen het meest dat we geen slee zijn voor dagtripjes waar je af/op stapt als je toch wil drinken. Je stapt op met de intentie de hele reis alcoholvrij mee te doen. Gaat het mis, stap je af en ik zou dan graag een reisvoucher voor volgend jaar meegeven Kan iedereen zich hier in vinden? Zullen we ons dan gaan voorbereiden op het links-rijden en ons verheugen op Groot Brittanie?

Ik ga nu eerst een poging wagen om de cryptogram van de Volkskrant te maken. Koffie erbij helpt vast!

Goedemorgen, fijne lege zaterdag zonder plannen. Fijne dag!

De slee is elk moment beschikbaar om in te stappen, je hoeft maar te denken; ik wil mee! We hebben er geen drank, en dat neem je ook niet zelf mee. Je stapt als je wil gaan drinken wel weer even van de slee af, maar wel graag zonder dat dit een issue in de groep wordt wat mij betreft. Spirit, ik had al zo’n voorgevoel dat die cola niet handig was!

Haha, wat een slimme beesten! Lekker warm op schoot gekriebeld worden. Goedemorgen allemaal, zijn we er klaar voor? Qua route, wat zouden jullie vinden van Londen vandaag als eindpunt, en dan morgen door naar Dublin? Dan gaan we maandagochtend door naar Ijsland en dinsdag of woensdag door te gaan naar Groenland. Ik heb me laten vertellen dat we kans maken om daar in Uummannaq de kerstman tegen te komen. Om vanuit daar nog door te gaan naar Alaska vraag even bijtanken, zullen we dat vanaf 2e kerstdag maar doen dan? Dan kunnen we de jaarwisseling in Canada / Alaska vieren!

🫥 Ik lag al te pitten, maar werd wakker door een droom over een schip vol kapiteins. Niet de meest charmante helaas. Ik draai me om, wellicht komen er nog leuke matrozen langs? Slaap lekker, tot morgen!

Salzburg was mooi. Echt zo’n plek om nog even adem te halen. Spirit straalt van geluk — muziek, mensen, alles klopt — en dat werkt aanstekelijk. We voelen dat dit een soort tussenpunt was. Een laatste zachte landing. Vanaf morgenochtend maken we ons klaar voor de echte grote reisr ichting Alaska. Dat voelt toch anders .. serieuzer ook, al proberen we dat woord een beetje te ontwijken. De reisleider checkt alles nog een keer. We tellen met hoeveel we daadwerkelijk op pad gaan. Wie waar zit, wie bij wie hoort. En vooral: of we genoeg van die mooie helmen klaar hebben liggen — voor iedereen, geen uitzonderingen. Dat hoort erbij nu. Er hangt een rustige spanning. Geen onrust, meer een soort gezamenlijke focus. We zijn er klaar voor. Morgen stappen we weer op, en dan laten we Salzburg achter ons. Wat komt, komt — maar we gaan het samen doen.

Ik ga me geloof ik even op het avondeten focussen, zorgen dat we allemaal een warme soep met kaas hebben straks. Ik merk namelijk in mezelf een stijd; ik gun jullie een net zo’n mooie reis maar wil jullie dan gewoon aan boord meenemen. Het idee dat jullie aan onze slee bungelen voelt niet goed.

ja..meerderen bij de rest in de grote slee, om met elkaar de alcohol fijne sfeer te proeven! Laten we vast vooruitkijken naar de kerstdagen hier! We zien vooral warm en relaxte dagen voor ons. Geen strak programma, geen verplichtingen, geen gedoe. Gewoon samen zijn, ergens waar het buiten koud is en binnen behaaglijk. Geen visite die onze aandacht vraagt waardoor we onszelf verliezen. Geen moeten, geen rollen, geen verwachtingen. We hoeven nergens aan te voldoen. We zitten bij elkaar, delen eten, dekens en stilte, en laten het gewoon gebeuren. Waarschijnijk klinkt er muziek, misschien ook niet. Misschien praten we veel, misschien kijken we vooral naar buiten. Het hoeft nergens heen. Nouja, de honden wel, maar wij niet. Wij zijn er. ongedwongen, rommelig, warm, en precies goed.

Maar Mariposa, ga je dan in je uppie in dat sleetje zitten drinken? Ik heb je veel liever in de slee, maar zonder alcohol. Je kunt altijd van de slee af als je liever alleen gaat drinken, maar drinkend zielig in je uppie achter ons aan getrokken worden vind ik een onprettig idee.

Ik ga ook voor het knusse hotel hoor, het mag best wat luxer zijn met deze feestdagen! Jullie weten toch dat er dankzij een gulle gever een creditcard mee is waarmee we alles kunnen betalen? Enige dat niet betaald wordt zijn alcoholische drankjes. Lijkt me prima deal!

Oké, even opletten — Salzburg. We doen hier gewoon rustig aan. Dit is zo’n stad waar je vanzelf langzamer gaat, dus dat is prima. We lopen een beetje door de oude stad, die smalle straatjes in. Je kunt hier eigenlijk niet verkeerd lopen; alles is wel leuk. Als we omhoog kijken zien we die grote vesting, Hohensalzburg. Niet per se dat we er allemaal heen móéten, maar het uitzicht schijnt wel serieus goed te zijn. We gaan hier overal Mozart tegenkomen. Zijn huis, zijn naam, zijn hoofd. Ja, na al die accordeon is dat misschien wat veel, maar het hoort erbij. Belangrijkste afspraak: warm eten. Soep, knoedels, iets met kaas — maakt niet uit wat. Even zitten, beetje mensen kijken, doen alsof het heel normaal is dat we hier met een slee zijn aangekomen. Qua slapen zijn er twee opties, een knus familiehotel of een hostel waar je met anderen in een stapelbed ligt. We zien elkaar straks wel weer. Verdwaal gerust een beetje, maar niet te enthousiast. Salzburg loopt niet weg — wij straks wel weer.

Hoi Stormy! Wat leuk dat je je hier ook hebt aangemeld, van harte welkom!