Hallo allemaal,

Ik ben nieuw hier, dus ik weet niet of dit de juiste plek is om dit te posten. Mocht dit niet zo zijn, dan hoor ik dat graag. Toch zou ik graag jullie hulp willen vragen omdat ik redelijk vast aan het lopen ben:

Sinds eind augustus ben ik gestopt met drinken (en roken). Ik dronk bijna dagelijks en het laatste jaar ook vaak stiekem veel meer dan mijn partner wist. Doordeweeks 6-8 per dag en in het week vaak meer…

Op een gegeven moment kreeg ik last van veel klachten op lichamelijk en geestelijk vlak. In overleg met de huisarts besloten te stoppen en aan te melden voor verslavingszorg. Doel is om eerst de verslaving aan te pakken en erna te kijken of er iets onder zit. Wachtlijst is enorm lang, dus op ‘eigen kracht’ begonnen. 

Inmiddels ben ik 7 weken gestopt en dit is tot op heden pittig geweest. Eerste week ging heel goed, weken 2 en 3 waren extreem zwaar. Week 4-5 ging weer goed en ik voelde mij heerlijk en nu zit ik op circa 7 weken. Het valt mij sinds week 6 ineens enorm zwaar, vooral mentaal.

Ik ben somber en ervaar grote problemen met seks (slechte erecties en kom ineens enorm snel klaar). Met name het seksule vlak is een enorme trigger en maakt mij enorm onzeker en angstig. Ook heb ik moeite om het ‘leuk’ te hebben qua dagelijkse dingen en ervaar ik nog maar weinig plezier in aan het leven. 

Als ik wat dingen opzoek op internet zou dit verklaard kunnen worden doordat mijn hersenen nu bezig zijn met een ‘grote schoonmaak’ en er van alles gebeurt. Rond de 12 weken zou dit veel beter moeten worden. 

Ik voel me enorm slecht en zak voor mijn gevoel steeds dieper weg, het idee dat dit nu nog 5 weken gaat duren maakt mij redelijk gek.

Herkennen jullie dit en is het een kwestie van doorzetten of kan hier meer aan de hand zijn??

Graag hoor ik jullie ervaringen. 
 

Allereerst onze complimenten dat je inmiddels zeven weken gestopt bent met drinken en roken. Zeker als je zo veel en vaak ook stiekem dronk, is dat een enorme verandering. Daar mag je echt trots op zijn, ook al voelt het op dit moment misschien helemaal niet zo.

Wat je beschrijft, klinkt ontzettend zwaar. Je hebt een periode gehad waarin je je beter begon te voelen, en dan is het extra frustrerend en beangstigend als je ineens weer achteruit lijkt te gaan. Vooral als je merkt dat je somberder wordt, minder plezier ervaart en onzeker wordt over je seksualiteit.

Het is mogelijk dat je stemming, je energie en je seksuele functioneren tijdens het herstel nog veranderen. Je lichaam en geest hebben tijd nodig om zich aan te passen aan het leven zonder alcohol. Maar herstel verloopt niet bij iedereen volgens een vast schema. Die verhalen over een grote schoonmaak in je hersenen en dat het na twaalf weken vanzelf beter wordt, zou ik daarom niet als een harde deadline zien. Je hoeft ook niet nog vijf weken door te bijten in de hoop dat het daarna ineens over is.

Omdat je aangeeft dat je steeds somberder wordt, weinig plezier meer ervaart en je seksueel functioneren je veel angst en onzekerheid geeft, zou ik je wel aanraden om opnieuw contact op te nemen met je huisarts. Dat betekent niet meteen dat er iets ernstigs aan de hand is, maar je hoeft er ook niet alleen mee rond te lopen.

Ik hoop vooral dat je jezelf wat ruimte kunt geven en niet het gevoel hebt dat je dit allemaal op eigen kracht moet oplossen. Zeven weken zonder alcohol is een belangrijke prestatie, maar je verdient ook tijdens die weken ondersteuning.