Dappere allemaal!

Ik ben al jaren aan het worstelen, op allerlei gebied. Mede daardoor beheerst drank mijn leven, privé qua inname, op het werk als gevolg. Niet dat men daar iets van merkt, maar ik lijdt! Ik dompel onder omdat een roes op dat moment beter lijkt dan eenzaam zijn. Een kilte die ik vanuit mijn verleden meeneem en die blijft hangen ondanks verschillende therapieen. Maar ik ben er inmiddels wel achter dat alcohol eenzaam maakt. En dat het mijn leven beheerst. Van nature ben ik een gevoelsmens. Gewoon voelen is er niet meer bij. Ik heb een groot deel van mijn leven gesport, heel fanatiek (had natuurlijk ook een reden...), er komt niks meer uit mijn vingers. Ik ben het meer dan zat, maar ik ben zo bang de 'zekerheid' op te geven. Aan de andere kant, het wegstoppen, het verschuilen, conflict met partner op afstand (woont in het buitenland) wil ik ook niet meer!!! Hoe laat je, behalve het te doen, je eerste glaasje staan?

Onniby

de eeste laten staan doe je door hem niet te nemen
pak de kookwekker en zet die op een kwartier
als de wekker afloopt heb je de eerste een kwartier laten staan
stel opnieuw de wekker in
ga nu bedenken wat je het eerste kwartier gedaan hebt om de eerste te laten staan
zie hier je antwoord wat je moet doen om niet te drinken
ga bewust iets doen
,wandelen,fietsen,sporten of kom naar ditjes edatjes en schrijf van je af waarom het op dit moment moeilijk is
gegarandeerd dat je antwoord en tips krijgt
succes

Heel fijn voor de reactie! Ik ben een beetje een digibeet, communiceer ik nu verder via hier of via ditjes en datjes?

hallo Onniby,
Als de drang naar drank opkomt, giet je dan vol met
cola, spa, water, koffie of iets dergelijks. De drang zal verminderen.
Voor de rest.... dag per dag...als dat moeilijk is, uur per uur.....
als dat ook moeilijk is....kwartier per kwartier...

Hoi Thé,

Ik ben een vrouw van 41, gescheiden, geen kinderen van mezelf, via vriendje een 'dochter' van 30 met 2 kindjes van 2 en 5 en nog een 'dochter' van 10. Aparte samenstelling, maar het contact zit heel goed in elkaar. Alle reden dus om erbovenop te komen! En ja, ik ben nog niet loos.

Onniby

Was nog vergeten, we wonen een kleine 200 km bij elkaar vandaan. Is te doen, maar hij werkt onregelmatig, vaak via een andere grens, en ik ben 55 uur van huis met eigen werk. Enigszins georganiseer dus.

Onniby

hoi onniby,

welkom op het forum ik wil je veel sterkte en succes wensen ik hoop voor je dat het gaat lukken. En vooral dat eerste glas niet te nemen.
groetjes rotjeknor

Praat me niet over huisarts, in de tijd dat ik hier woon is dit al de zesde nieuwe! Met de vorige had ik een redelijk goed contact, via haar ben ik ook in therapie geweest voor ontwenning. Helaas was de verpleging daar stukken jonger dan ik en zeker niet ervaringsdeskundig, waardoor de opname bij mij niet het gewenste effect heeft gehad. Ben ik daar natuurlijk altijd zelf bij, maar ik werd recalcitrant. Daarna wist mijn vorige huisarts niet goed raad meer, en de huidige ken ik niet. Weer mijn hele doopzeel lichten... Mijn partner weet van mijn probleem, maar is van mening dat ik mijn ballen moet pakken. Hij heeft volledig gelijk, maar alleen zie ik het even niet.

Onniby

Welkom onniby,

Ik vind het al heel wat dat je de weg hiernaartoe hebt gevonden en ook heel erg dapper van je,

Ik zelf heb hulp van de AdB internetbehandeling en die heeft me tot nu toe heel goed geholpen,
daar heb ik geleerd om inzicht in mijn eigen ik te krijgen en hoe je weer trots opjezelf kunt zijn,

ook dat is voor jou weggelegd,
zie je op ditjes en datjes

wens je heel veel sterkte

knuffel van meiske

Dank je Ari, ik heb m'n weg naar Ditjes en Datjes inmiddels gevonden. Tot babbels, Onniby

Hallo en ook een warm welkom hier
op het forum Onniby
alle tips heb je al gelezen
niets aan toe te voegen
behalve nog dat het voordeel
van de ADB-onlinether. is dat je
niet weer je hele doopceel hoeft te lichten
je bent meer bezig met de dag van nu
en die beheersbaar houden
Het is natuurlijk wel zo, dat
als je niet meer drinkt
de redenen boven komen waarom je dronk
en daar kun je beter wel mee aan de slag gaan
dan is de kans groter dat je het
op de langere termijn ook redt
maar daar kun je wel wat tijd voor nemen
eerst maar eens zien of
je je hier thuis voelt en of
deze manier bij je past.
Op ditjes en datjes te lezen
ga jij het hier wel redden
dus lees ik je daar weer
groetjes Jane

Lieve Jane,
Ik heb al een aantal reacties van jou gelezen, en ze zijn zo creatief!
Heel tof! Ik weet dat er zware tijden gaan komen, en ik ben van nature ook iemand die op de herfst reageert. Jippie.... En toch wil ik zo absoluut NIET verder. Moed verzamelen, maar vandaag toch niet helemaal blanco. Niet gewerkt (wel verlof gepakt), vriendje ontgoocheld, ikzelf eigenlijk nog meer. Als ik dan andere reacties lees van o.a. ziekenhuis-zaken, dan kan ik mezelf wel voor m'n kop slaan. Ik probeer mij aan te melden, maar op een of andere manier lukt dat niet Maar de aanhouder wint, zoals ik zelf altijd in mijn sport heb gedaan, ben dat gevoel alleen een beetje kwijt.
Onniby

Dappere Onniby,

Pas zag ik iemand op het forum iets heel zinnigs zeggen:
De angst om te stoppen is vaak groter dan het stoppen zelf...
Ik jaag ook al een jaar lang mijn stopmoment na, en zie: dankzij het forum kreeg ik het zomaar aangereikt!

Blijkbaar stond ik klaar om te stoppen met rennen.
Eerlijk waar; eenmaal gestopt geeft dat zó'n geweldige rust.
Juist omdát u er dan voor de volle 100% achter staat.
En dat najagen mag best even duren; als ik het goed volg, bent u het ook al een hele tijd aan het najagen.
En ik zie u via de online begeleiding nog eenvoudig van de drank af stappen ook!

Dan wordt de herfst ineens niet meer zwaar
En leeft de relatie weer helemaal op
Beginnen de blaadjes te verdorren
In de meest bizarre kleuren
Die voorheen helemaal niet bestonden
Ehh..

Ik houd niet van cliché's, en toch word ik soms helemaal gelukkig/lyrisch van de innerlijke hartstocht voor mijzelf die ik heb hervonden...

Hoi Onniby,
ja ik ben ook zo'n sporter, nog steeds al is het wel veel minder fanatiek
dan een paar jaar geleden. Toch kan ik er nog veel in kwijt en ik
denk nog steeds dat sporten mijn redding is geweest. Dat was een van
de weinige dingen die ik echt voor mezelf bleef doen, ook al was het soms met een kater.
Een gezonde manier van detoxen, en ik moest mezelf ook straffen ermee.
(s avonds grote meid, smorgens grote meid), maar ik kwam er altijd beter vandaan dan
ik er naartoe ging. En nu geniet ik er ook erg van, maar ik hoef er niets meer
in te bewijzen. En mijn conditie wordt weer beter, ook mooi meegenomen.
Ik hoop dat jij al wat gewend bent hier, ik moet zo nog bijlezen, wie weet ben je al
aktief geweest op de dagdraad? En zo niet, neem lekker de tijd en dan voel je zelf wel
wanneer je wilt reageren of vragen hebt.
ik ga gauw bijlezen, wil ook niets missen geloof ik, weer een verslaving erbij!
groetjes Jane