stippie

Klopt dat ik het niet alleen kan, en ik had moeten praten. Ik heb gewoon zo'n last van schaamte. Ik heb ook nagedacht wat er afgelopen periode fout ging. Er zijn een stuk of 5 situaties waardoor de verleiding om te drinken erg groot wordt.. Als zich zo'n situatie voordoet dan vind ik het best moeilijk om niet toe te geven, toch lukte het de laatste maanden goed. Maar deze keer kwamen al die vijf situaties tegelijk, en dat kon ik niet aan.

Het is even een tijdje niet perfect gegaan, helaas... Ik ben nu weer aan het opkrabbelen, maar het gaat lastig. Gelukkig de komende tijd geen feestjes, en we gaan in de vakantie naar een camping waar alcohol verboden is. Daarna hoop ik weer wat sterker in mijn schoenen te staan.

Als ik alleen met mezelf te maken zou hebben was er geen fles drank in huis. Maar wanneer ik alles wegdoe wissel ik mijn alcoholproblemen in voor huwelijksproblemen. Mijn man lust namelijk ook wel een slok, alleen maakt hij er geen punt van. Ik moet het echt in mijn eentje doen, en dat is al moeilijk genoeg zonder dat ik thuis tegen de stroom in moet. Omdat ik zonder werk zit is het best lastig om 5 dagen goed door te komen. Familie zit ver weg, en m'n vrienden hebben wél werk. Ik ben van plan veel te gaan sporten, lezen en m'n huis een goede beurt te geven. Maar toch blijft het spoken in mijn hoofd.

Ik heb al dagen het gevoel dat ik in code geel/oranje zit, en dat allemaal omdat ik volgende week 5 dagen alleen ben. Ik heb zo'n zin om dat te gaan drinken, ik krijg de gedachten maar niet uit mijn hoofd. Ik aarzelde om het aan mijn hulpverlener te vertellen, dat heb ik toch maar gedaan gisteren. Gek genoeg gaf dat al een beetje lucht, waardoor de alcohol wat verder van me af kwam te staan. Maar waarom krijg ik juist nu een fles port cadeau? Nou moet ik weer opnieuw beginnen. Eén van de tips die in mijn programma staan is: praten wanneer je het moeilijk hebt, dus bij deze ...

Prioriteiten moeten inderdaad in de juiste volgorde gesteld worden, maar eigenlijk geloof ik nog steeds dat ik de kool en de geit allebei kan sparen. Als ik zelf mijn verslaving onder de knie krijg, met anonieme hulp, hoeft niemand het verder te weten. Als dat niet gaat lukken, dan moet ik 'uit de kast' of ik blijf er mee zitten. In dat geval kies ik voor het eerste denk ik.

Ik heb geen hekel aan mezelf omdat ik verslavingsgevoelig ben, dat is iets waar ik niet voor gekozen heb. Ik baal alleen van mezelf wanneer ik tegen mijn eigen principes inga, want daar kies ik toch zelf voor. (min of meer) En dat geldt van evengoed voor alle andere dingen waar ik zelf een keuze in heb zoals roken, (vr)eten, teveel werken ect. Als het me lukt mijn verslaving onder controle te krijgen, dan ga ik beslist niet gebukt door het leven. Toen ik een jaar lang niet dronk baalde ik zeker niet van mezelf. Helaas dacht ik toen dat ik dan wel normaal met alcohol kon omgaan, en daar ging het weer mis. Het is wel waar dat ik *piep* moet hebben aan wat anderen van me zeggen, maar daar komen mijn verstand en gevoel met elkaar in conflict.

Hallo, betekent dagpact dat je belooft deze dag niet te drinken?

Ik zou een stuk minder een hekel aan mezelf hebben als ik het als een ziekte kon zien die ik heb buiten mijn schuld.

Mensen die diabetes hebben kiezen daar niet zelf voor, maar ik heb een keuze. (min of meer)

Ik vind de drempel om naar de dokter te gaan zo hoog. Echt, ik schaam me kapot. Ik heb in het verleden bij een huisartsen-groep gewerkt, waar ik de administratie deed. Maar tijdens het koffiedrinken zaten we allemaal bij elkaar: de dokters, de assistenten, invallers, stagelopers .... Toen heb ik wel ontdekt dat het ambt-geheim niet veel voorstelt. Er werd van alles en nog wat doorverteld, er werd gelachen en er werden grappen gemaakt ... heel genant! Ik moet er niet aan denken dat het straks in ons dorp een publiek geheim is dat ik een alcoholiste ben. Nu weet niemand het, want als ik op een feestje drink, dan zijn het niet overdreven veel aantal glazen. Maar intussen drink ik er wel stiekem bij op de toilet ofzo. En als ik zelf inschenk dan zorg ik wel dat mijn drankje stevig opgevoerd is. Ik vind mezelf zo schijnheilig :-( Iemand te logeren vragen, of boppen als ik een verjaardag heb e.c. dat helpt me wel, maar het is symptoom bestrijding, en op die manier ben ik ook altijd afhankelijk van anderen.

Gelukkig geen continu gevecht. Het gaat mis op feestjes, vakanties en regelmatig als ik een paar dagen alleen ben. En als het eenmaal mis is gegaan zit ik toch weer onderaan, en dan denk ik ''kan ik er net zo goed even van genieten''. En dat 'even' kan maanden duren, dan zit ik in een neerwaartse spiraal. Ik weet dat ik daaruit moet zien te komen, dus wacht ik op een goed moment. Niet vlak voor een feestje ofzo! Ik ben nu weer ruim twee maanden gestopt, afgelopen zondag een uitglijder(tje) die ik al twee weken aan voelde komen. De eerste 6 weken had ik nauwelijks last, ik snap niet waarom de trek ineens op komt zetten. Ik kreeg de alcohol maar niet uit m'n hoofd. Ik had wel een feestje, maar dat had ik de afgelopen weken wel meer gehad en toen ging het gewoon goed. Over een goede week wordt het weer spannend, want dan ben ik 5 dagen alleen. Heerlijk ontspannen met de fles ... jakkie, waarom vind ik dat heerlijk! Ik hoop dat ik sterk genoeg ben om de fles te laten staan. Daarom lijkt het me zo ideaal om een pilletje te nemen met refusal effect. Dan kan ik de alcohol meteen uit mijn hoofd zetten, en hoef ik niet elk half uur opnieuw die moeizame beslissing te nemen. (met een goeie kans op falen)

O jammer, ik dacht dat refusal direct werkte. Ik weet nauwelijks iets van medicatie op dat gebied. Eigenlijk durf ik niet naar mijn huisarts, teveel schaamte.

Dank jullie wel voor het warme welkom. Het lijkt me fijn met mensen te praten die in hetzelfde schuitje zitten. Ik las iets over Refusal en heb even bij google gekeken, maar dat kun je alleen krijgen op recept? Het lijkt me best handig om dat in huis te hebben. Eigenlijk altijd als ik 's morgens wakker wordt heb ik totaal geen behoefte aan alcohol (tenzij ik een kater heb), dus dan zou dat 'het' moment zijn om refusal in te nemen. Bijvoorbeeld als ik een feestje heb of in een moeilijke periode zit of in de vakantie.

Hallo, ik wil graag stoppen met drinken en omdat het me alleen niet lukt ben ik bezig met online hulp waar ik door een professioneel iemand begeleid wordt. Eén van de tips die ik krijg is praten met anderen wanneer ik het moeilijk krijg. Mijn directe omgeving helpt me liever om 'gezellig mee te drinken' dan dat ik steun van hen krijg, dus dat werkt niet. Bovendien schaam ik me ervoor dat ik mijn alcoholgedrag niet in de hand heb, en daarom lijkt dit anonieme forum me de oplossing om te praten. Ik ben zo iemand die beter helemaal niet kan drinken, want mijn remmen werken niet meer na gewoon 1 of 2 glazen. Tegen het eerste glas nee zeggen is makkelijker dan tegen de tweede, derde enz. Soms lukt het me een paar weken of maanden om niets te drinken, maar op de één of andere manier ga ik toch telkens weer voor de bijl. Dan is het meestal ook meteen goed mis en komt er weer een hele periode van drinken. Ik ben benieuwd of het jullie helpt wanneer je iemand hebt om mee te praten hierover. Groetjes!