fleurtje

Niets raadsel aan... Jij bent je knikkers aan het verliezen Maar ik vind je nog altijd behoorlijk lief Oud en versleten.

Ola kiekebillen! Spring weer eens even binnen. Agnieta, moest een beetje grinniken toen ik je las. Ik mag al blij zijn dat ik weet hoe mijn dochter er eigenlijk nog uitziet :-) :-). Kindjes worden snel groot. Niet altijd in mijn hoofd...daar is ze soms nog twaalf. De geneugten van het ouderschap :-) Het zijn vlinderkes...op een bepaald moment gaan ze vliegen. Maar troost je...ze vinden altijd hun weg terug als het om centjes of eten gaat. *schrijffoutje

Ik ga maar eens echt voor den tv hangen. Zou liever bij de buren vertoeven denk ik. Zitten aan de bbq. Met dochter word ik soms gek. Zonder is het toch best stil. Nu ja, ze zit goed met haar billen in de Spaanse zon. Bruine kiek!

Hoi Etty Ik was al ff weg maar nog niet helemaal. Ik kan me vinden in wat je zegt. Ik denk dat het verschrikkelijk belangrijk is als ouder niet te bagatelliseren. Uiteindelijk start een groot deel van het proces bij het erkennen en opnemen van je verantwoordelijkheid. Ik kan me ook voorstellen hoe het als niet ouder moet overkomen als deze het gevoel krijgt dat ouders met een alcoholprobleem dit net niet doen of niet genoeg. Maar al bij al denk ik dat ieder van ons weet hoe het in elkaar zit. Mag ik hopen toch. En ieder van ons maakt ook daarin weer zijn eigen keuzes. Ik denk dat je er best kan zijn voor je kind terwijl je drinkt of brak bent. Puur praktisch dan. Maar of je ook kan geven wat het kind nodig heeft is een andere zaak.

Uit de film 'from Prada to nada': 'Niet alles dat stinkt is kaka' Ik vond da ne goeie Laters

Maar dat doen ook niet alcoholisten wel te verstaan.

Dat deed je in bepaalde mate Agnieta. Dat deden/doen we allemaal.

Kinderen zijn het kwetsbaarst. Maar laten we partners niet vergeten. Of ouders of wie dan ook. Alcoholisme staat gelijk aan egoïsme. Maar er staat wel meer gelijk aan egoïsme.

Ik voel het niet als een oordeel wat fruitvlieg zegt.

Hoi Het is heel lastig voor me te lezen wat ik lees nu maar heb er wel op gewacht anderzijds. Ik voel me net zoals jij je voelt Rosa, te beschaamd om er iets over te zeggen. Met het verschil dat ik weet dat mijn dochter het weet. Er over praten vind ik nog steeds te confronterend. Het is geen kwestie of zij het wel aankan. Het is meer iets van, kan ik het wel aan? Praten is sowieso niet iets dat ik met de paplepel heb binnengekregen. Of kinderen al dan niet getraumatiseerd zijn? Ik denk dat alleen het kind daar een antwoord op heeft. Ik voel dat mijn dochter wel vertrouwen heeft in mij. Ze is niet bang me alleen te laten. Maar wat verstaan we dan ook weer onder getraumatiseerd zijn? Ik weet dat het iets heeft gedaan. Dat staat buiten twijfel. En dat doet me best pijn maar haar vast nog meer. Het geeft me eveneens een dubbel gevoel bij mijn niet geheelonthouder zijn. Ik voel dat ze ergens nog steeds alert is. Ergens.. Niets in wat ze zegt, niets in wat ze doet maar gewoon...soms een blik, misschien een misplaatst gevoel van mij. Dat kan ook. Dat zijn keuzes uiteraard. Mijn keuze niet te verstaan. Haar vader is een zware alcoholist. Kan je met maten wegen als het om alcoholisme gaat? Denk het wel.. Het is een heroïneverslaafde vergelijken met een cannabisverslaafde. Beide verslaafd maar toch een wereld van verschil. Voor mij dan toch. Ze ziet hem al een tijd niet meer. Ze is bang van hem terwijl hij een mooi mens is. Dat is hij echt. Een groot verlies voor hem maar ook voor haar. Vijgen na pasen

En Jopie? Waar zit die garnaal => Akelei?

Ik kijk geen nieuws. Ik val dan ook altijd uit de lucht. Wat gebeurd is in Nice, gebeurt wel dagelijks ergens anders. Waar zit het verschil vraag ik me soms af? Ik hoef het allemaal niet meer te weten. Ik doe aan struisvogelgedoe

JOPIE!!!!!!!!!!!! Eindelijk, jij lelijk ding (just kidding) T werd tijd dat je je nog eens liet zien. Met je levis jeans en sleffers.. Whoehooeeeeee!

Toedeloe zei de geit

Ik ben maar even binnen en buiten. Zo dadelijk bezoek en dan nog verder rommelen. Dochter vertrekt morgen naar Spanje voor 10 dagen met vriendinnetjes. Regenboog Mooie reacties van Wijfie, Agnieta en Kohtje. Nooit opgeven. Even mag maar nooit voor altijd.

HILARISCH!

Wacht es effe.. Ik neem ne nicotinekauwgom en wat echte cola! Living on the edge

Ik ga nen nicotinekauwgom sjikken. Ik krijg een punthoofd van egotrippers.

Wel ik hoop dat je daar een aardige tik voor krijgt Urania.

Wie is er gestorven? Toch niet iemand die ik kende? Niet dat het dat minder of erger maakt... Hannah Hoop echt vanuit mijn tenen dat het gevoel vlug terug iets beter is. Ook al voelt het dood vanbinnen,vasthouden hoor! Niet opgeven.

Ik zit op nicotinekauwgom maar weer. Heb na vier jaar (?) weer een keertje gerookt. Hmmm twee of misschien wel drie. Niet goed.. Dus sjikken die handel. Maar tegen niemand zeggen...nobody knows...

De geit blijft nog heel even Vonneke Dat gek bekkie doet het em elke keer... Ik denk niet dat Agnieta het op die manier bedoelt. Zulke bijeenkomsten zijn een ander paar mouwen. Korte mouwen.

Are lap... Iedereen gaat lopen Wel salut en de kost maar weer

Hey die Jane Ik ging net mijn schup afvegen. Het is hier maar stil terwijl ik zo wakker ben.

Ik heb nooit gegeven om de prentjes, wel om de inhoud. Je moet van iets doodgaan was mijn leuze