abrikoos

datdrank verslavend is, en je dus met gif speelt, waardoor je leven alleen nog maar ellendiger wordt, terwijl het juist de bedoeling is dat je een goed leven hebt!! is duidelijk de verslaving, die op een gegeven moment je leven regeert, in plaats van dat jezelf de baas bent over je leven, daar moet je natuurlijk van af. maar hoe dan? het vooruitschuiven van de eerste slok met tien helse minuten en weer en weer en weer.. dat is de kunst. Als dat lukt kan je reuze trots zijn: wie zichzelf overwint is sterker dan wie een stad overwint!!! Intussen is het vaak wel zo dat we begonnen te drinken voor een fijn gevoel; met andere woorden, het leven was zo fijn nog niet...het leven kan enorm schrijnen..en drank kan dat verdoven. Waardoor je weliswaar de pijn van het leven minder voelt, maar ook nooit de echte vreugde proeft. Die er echt ook is. Je leven IS bedoeld een goed leven te zijn. Maar als je wakkerder wordt na het laten staan van de drank is er dik kans dat het schrijnen ook weer begint, waardoor de drank des te verleidelijker wordt. Uiteindelijk draait het om de ervaring dat je heus géén drank nodig hebt om echt te L E V E N. De kunst is dus om de pijn op te lossen en over te gaan naar een stralend leven.