Birdie

Dank voor jullie inzichten. Ik hoop dat het mij/ons lukt uit deze donkere periode te komen en dat ik weer vertrouwen krijg in onze relatie.

Toen we een relatie kregen vertelde hij dat hij 'vroeger' stevig dij dronk en dat dit tijdens de coronapandemie weer naar boven was gekomen (hij is ondernemer/zorgen etc). Maar dat hij dat meteen aan de slag is gegaan met hulp. Omdat hij het gewoon vertelde en ik me kon voorstellen dat hij - net als zovelen - het moeilijk heeft gehad in de periode. Ik vond dat geen reden om daar meteen van alles achter te zoeken. Het was dus geen bewusten keuze. Omdat ik wel van een wijntje houd en hem nooit alcohol zag drinken als we bijv uit eten waren, heb ik wel gevraagd of hij om een bepaalde reden niet dronk. Niet dat drinken voor mij de norm is, maar ik was gewoon nieuwsgierig. Toen hij dus met dit verhaal kwam, zag ik geen aanleiding om wantrouwend te zijn. En geloof me: ik ben niet naïef. Ik ben gevallen voor het feit dat we veel raakvlakken hebben. Ik had niet gedacht dat ik op deze leeftijd nog iemand (van dezelfde leeftijd) zou treffen die nog volop in het leven staat. Voor hem wilde ik mijn muurtjes wel slopen.

Hi Etty, Wat zou licht brengen? Misschien heeft iemand iets vergelijkbaars meegemaakt en kan ik daarvan leren, iets positief uit halen?

Dank je wel Quinn. De ander proberen te begrijpen maar tegelijkertijd bij je eigen gevoel blijven en grenzen bewaken vind ik het moeilijkste

Hij zegt dat hij de moeilijke periode te boven is en vooruit wil kijken, terwijl ik nog bezig ben met het verwerken van alles

Hi, Ik ben Birdie. Ik ben een vrouw van 68, sinds januari van dit jaar ben ik met pensioen. Ik heb sinds april vorig jaar een nieuwe relatie; we wonen niet samen. In januari bleek hij terugval te hebben na 2 jaar niet gedronken te hebben. Ik ben 20 jaar getrouwd geweest; mijn ex-man was verslaafd aan alcohol. Destijds dacht ik dat we het samen konden aanpakken, maar moest uiteindelijk inzien dat zijn manier van leven mij sloopte. Een scheiding was het gevolg. Dat was 13 jaar geleden. Vorig jaar ontmoette ik een leuke man. Hij dronk niet; zijn reden was dat hij het niet meer wilde, hij was er lange tijd te makkelijk mee om gegaan. Ik voelde geen rode vlag en besloot het een kans te geven. Afgelopen december 2025 vielen we wel wat dingen op die ik koppelde aan een druk jaar. Begin januari belde hij me huilend op dat hij gedronken had, veel spijt had en hard knokte om die moeilijke dagen door te komen. Ik kwam in een rollercoaster terecht; alle nare herinneringen van mijn vorige relatie kwamen naar boven. Na mijn scheiding had ik met mezelf afgesproken: dit nooit meer. Ik heb hem 3 weken niet willen zien. Ik vroeg mij af waarom ik die triggers niet gezien heb; ik was geen onbekende op dat gebied. Hij zegt dat hij uit de donkere periode is, hij gaat naar meetings. Zelf weet ik niet zo goed hoe ik de draad moet oppakken. Ik probeer vertrouwen in onze relatie te krijgen maar mijn onzekerheid blijft. Erover praten met hem lukt niet. Ik wil hem vertrouwen maar in mijn achterhoofd voel ik angst; angst hoe lang het duurt eer hij weer terugvalt. Angst eraan te denken dat dit straks mijn leven zal bepalen. Is er iemand die een beetje licht kan brengen...?