Hallo lieve mensen,
Ik sta op het punt om thuis wederom te vertellen dat ik weer in mijn gok patroon ben gekomen. Het ging tot aan mei echt fantastisch. Ik was in maart gestopt na maanden van gokken. Ik kreeg alles weer aardig op de rit maar in juni ging het weer helemaal fout. Vorige week salaris gehad en van iemand 1500 euro geleend allemaal zo de goot in. In oktober krijg ik de sleutel van mijn huurflat en moet eind september borg plus huur betalen. Ik ga dat niet redden met het geleende geld natuurlijk. Ik heb een brief opgesteld die ik straks of morgen aan mijn moeder ga geven. Het doet heel veel pijn om je moeder dan verdriet ziet hebben. Ik hoop dat ze me kan ondersteunen en dat alles niet verloren is. Vooral de pijn dat je weet dat je alles nu zo goed op de rit kon hebben... maar helaas werkt het leven niet zo, moet ik keihard werken om alles weer goed te krijgen. Je raakt er depressief van en als je dit in combinatie gebruikt met alcohol wordt het niet beter. Ik wil naar de dokter gaan om een verwijzing te krijgen om te gaan praten, hopelijk ook in een groep. Ik ben een open boek daarin. Alleen een gokverslaving heeft zoveel effect op je leven... Het is moeilijk te begrijpen voor buitenstaanders soms. Die kunnen die rush niet begrijpen of het gevoel dat je gewoon even weg bent van de realiteit. En dat maakt het zo bizar, dat je rationele vermogens compleet verdwijnen. Ik heb vol bewondering zitten lezen, dit geeft mij moed om het zo te gaan vertellen. Ik wens jullie een fijne avond.