Nou Fleur, ik kom ook gewoon weer even binnenvallen. En zie iemand die weer behoorlijk tekeer gaat, geen enkele vraag beantwoordt, gewoon alleen maar haar eigen boosheid en waarschijnlijk ook haar eigen verdriet, onzekerheid en noem maar op neerschrijft. Maar wel vergeet dat er mensen zijn die op haar reageren en vragen stellen.... zonder een antwoord te krijgen. Voor mij blijf je Fleurtje... hopeloos verdrietig binnen gekomen... met een verhaal over wat ze las in de ogen van haar dochter... toen ik je daar op aansprak een dag of zo later....was je pisnijdig... hoe ik het durfde je daar op aan te spreken, je vond het laag.... Maar ik had gelijk, je kwam terug omdat je anders wilde..... Je werd een lieve, spontane , hartelijke Fleur.... En soms weer een schoppend kind. Steeds meer zie ik je schoppen Fleur. Tegen alles en iedereen vaak. Ergens hou ik van je... je doet me denken aan een eigen kind..... ik wil je beschermen. Maar je hebt me ongelooflijk veel pijn gedaan toen je een paar weken geleden gewoon aangaf dat je alleen maar cynisch was.... potverdorie Fleur, mensen doen hun best voor jou en je zeikt ze dan gewoon af.