Iemand van jullie ervaring daarmee?
ik heb 3 weken op de detox gezeten 2 jaar geleden
het was echt een hele heftige ervaring
mijn partner in die tijd mocht me pas na een poaar dagen opzoeken
en het klinkt heel erg raar maar na de ontwenningsverschijnselen (met hulp van de tranxene) ging het opzich wel daar
maar iedere keer als me partner me lkwam opzoeken kreeg ik zo`n "zucht"
gewoon alsof het leek zei was vertrouwd en riep het weer in me op
ik hou heel erg veel van haar maar herkent iemand dit
of gewoon de ervaringen van de detox?

Liefs .... *ja weet niet waneer me naam word aangepast*
maar ik had het verzoek om er Katz van te maken al ingedient...
dus ff wachten.

Niemand ooit ervaring gehad met een Detox opnamen?

ik niet Katz, sorry!

Hoi Katz,

Tijdens mijn detox had ik geen behoefte aan alcohol maar dat had te maken met een vermindering van spanningen. Ook geen acute ontwenningsverschijnselen (trillen, etc.), maar wel problemen met slapen - zo te lezen een terugkerend thema.

Wat voor mij het heftigst was, waren de ervaringen met/van mede-alcoholisten, en dan met name die mensen die al veel verder afgegleden waren (al 4 jaar alleen op alcohol leven, niet meer kunnen lopen, alles en iedereen kwijtgeraakt zijn). En dan beseffen dat dat mijn voorland zou kunnen zijn.

Ook vond ik het wel moeilijk om mij te identificeren met de groep, die toch voor een groot gedeelte bestond uit daklozen en werklozen en waar ook taakstraffen schering en inslag waren. Vooroordelen van mij?? Er werd mij bijna kwalijk genomen dat ik niet van een bijstandsuitkering hoefde rond te komen - en in één geval zelfs ronduit openlijk!

Voor mij nu alleen nog maar een detox thuis, terwijl ik besluit dat er even helemaal niets hoeft.

Groetjes,
Anja

quote:

---

Originally posted by:

anja62

Hoi Katz,

Tijdens mijn detox had ik geen behoefte aan alcohol maar dat had te maken met een vermindering van spanningen. Ook geen acute ontwenningsverschijnselen (trillen, etc.), maar wel problemen met slapen - zo te lezen een terugkerend thema.

Wat voor mij het heftigst was, waren de ervaringen met/van mede-alcoholisten, en dan met name die mensen die al veel verder afgegleden waren (al 4 jaar alleen op alcohol leven, niet meer kunnen lopen, alles en iedereen kwijtgeraakt zijn). En dan beseffen dat dat mijn voorland zou kunnen zijn.

Ook vond ik het wel moeilijk om mij te identificeren met de groep, die toch voor een groot gedeelte bestond uit daklozen en werklozen en waar ook taakstraffen schering en inslag waren. Vooroordelen van mij?? Er werd mij bijna kwalijk genomen dat ik niet van een bijstandsuitkering hoefde rond te komen - en in één geval zelfs ronduit openlijk!

Voor mij nu alleen nog maar een detox thuis, terwijl ik besluit dat er even helemaal niets hoeft.

Groetjes,

Anja

---

Hai Anja,

Ik heb op eigen verzoek eind mei nog 10 dagen in de detox van het Spaarneziekenhuis doorgebracht. En ja het is een allegaartje van mensen dat daar zit. Van de nette huisvrouw/moeder die stiekem drinkt tot de zwerver die in een tentje woont en zich de godganse dag klem zuipt of omaatjes die een glaasje teveel nemen. Ik vond dat helemaal niet erg. Integendeel, vond het wel leerzaam al die verschillende mensen, die ik anders nooit zou tegenkomen eens van dichtbij mee te maken. Nou moet ik zeggen dat de leiding uitstekend werk verrichtte en met ieders persoonlijke omstandigheden rekening hield. Met mensen waarmee het klikte heb ik nog steeds contact en we steunen elkaar. Al met al een positieve ervaring die me sterker maakte.