Geplaatst 9 minuten geleden9 min. comment_1471226 Hallo,ik ben Kees en al zo'n 40 jaar verslaafd aan gokken met betere en slechtere tijden. Eerst vooral fruitautomaten en de laatste 10-15 jaar vooral online. Ik heb meerdere trajecten gevolgd om er vanaf te komen. Dat werkte soms tijdelijk maar uiteindelijk kwam er altijd wel weer een terugval.Inmiddels ben ik mijn eigen huis al kwijt. Dat staat nu alleen op naam van mijn partner. Daarnaast grote bedragen verloren in de loop van tijd. Op dit moment heb ik meeste problemen met BlackJack. Ik hou van pokeren daar verlies ik nauwelijks mee, maar ik pak vaak tussendoor de zijdeur naar blackjack en daar ken ik geen grenzen. Dus winst bij pokeren eindigt altijd in verlies bij Blackjack. met belachelijke bedragen als inzet als ik daar op terugkijk. En toch kan ik het niet missen en zou ik niet willen zeggen dat ik het nooit meer wil doen. En dat vind ik zo stom van mijzelf. Ik ben best hoog opgeleid en heb redelijke baan maar dit krijg ik maar niet onder controle.Enige goed wat ik zie is dat ik vroeger tot dik in de schulden ging. Later werd nul echt de nullijn en nu beschouw ik 15k spaargeld als 'nullijn'. Maar het schuift weer op.Ik ben al bij CAD, AGOG en psycholoog geweest. Ook sta ik in Cruks maar heb wat illegale (in NL) sites gevonden waar ik zo terecht kan verrassend eenvoudig). Ik heb zelfs nu met AI een tootje gemaakt om gokgedrag te loggen (om als spiegel mezelf voor te houden).Ik heb een partner en 2 zoons van rond de 20. Ze weten dat ik problemen heb (gehad), maar ze weten niet hoe erg. Mijn partner wil het niet weten en kan/wil me ook moeilijk helpen. Zij vind het mijn probleem. De relatie heeft er erg onder te leiden gehad en is zeker niet meer wat hij was.De kinderen lachen me beetje uit en zijn vooral benieuwd naar bedragen. Zij weten niet van het huis.Psycholoog heeft 6 weken intern gaan voorgesteld maar dat zie ik echt niet zitten. Zeker vanwege resultaten uit het verleden van andere trajecten. Maar ook omdat mijn kinderen me dan nog meer als een loser zien.Ik overweeg om thuis te vertrekken zodat ik niemand meer verdriet aandoe, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Het probleem blijft en wordt wellicht nog erger als ik alleen woon. En ook door te vertrekken doe ik iedereen verdriet.Er komen ook regelmatig donkere gedachten op maar (gelukkig) ben ik een te grote schijterd daarvoor.Ik weet even niet hoe ik het tij moet keren. Ik had het de laatste jaren aardig op de rit, maar sinds ik wat slecht nieuws heb gehad medisch lijkt het weer erger en lukt het me niet om het om te draaien. Rapport
Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen