Goedemorgen,
Ik heb veel gelezen hier en durf nu ook wat te schrijven.
Mijn vriend en ik hebben elkaar 5 jaar geleden leren kennen in Nieuw-Zeeland. Hij komt zelf uit Finland, we zijn dus 5 jaar samen en wonen in Nederland. Hij heeft moeite om zijn weg te vinden hier, maar wil niet terug naar Finland. Ik zit gebonden aan een studie waardoor ik ook nog niet weg zou kunnen. Hij zegt dat hij buiten werk geen vrienden heeft, maar doet geen moeite om vrienden te maken. Ik heb hem aan zoveel mogelijk mensen voorgesteld maar tot op heden is er nog niets veranderd.
ik denk dat hij door de eenzaamheid is begonnen met drinken. Op een doordeweekse avond tel ik 5/6 wijntjes op een avond. Hij is vanochtend begonnen met drinken om 09:30, het is nu 10:47 en hij zit al aan zijn derde glas. Hij heeft gezegd te gaan minderen maar ik merk er weinig van. Ik hou zielsveel van hem en hij is voor mij naar Nederland gekomen, maar begin me steeds vaker af te vragen of ik zo verder wil. Mijn vader is al jaren alcoholist en weigert iedere vorm van hulp, dit betekent dat twee mensen die belangrijk voor mij zijn een alcohol probleem hebben. Dit kan ik niet aan. Als ik erover wil praten kapt hij het af of loopt weg. Hij is door de alcohol nog nooit agressief geweest, maar ik kan het niet aan om te zien hoe iemand zich kapot maakt.
Vanochtend heb ik contact gezocht met Brijder voor naasten hulp. Ik voel me zo ontzettend verdrietig en machteloos. Dit wilde ik heel erg graag delen met mensen die het begrijpen.