Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
kruidenthee67

Nieuw hier

Aanbevolen berichten

Wat heerlijk te lezen, 

36 minuten geleden zei kruidenthee67:

Vertrouwen en geloven in mezelf krijgt met elke dag dat ik droog sta wat meer body. Ik had nooit kunnen bedenken dat het nuchter zijn en blijven zoveel impact op mij zou hebben. En daarmee op mijn 'systeem' (relatie, gezin, de wereld).  

Dit zouden meer mensen moeten lezen, maar zolang je er nog niet aan toe bent wil je het niet weten

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@reboot Ja, mooi dat je dat zegt Reboot.  Je moet het echt ervaren, en het kost tijd. En moeite wil ik zeggen, maar dat is het niet helemaal. Droog blijven zelf kost gek genoeg deze keer niet zo'n moeite, dat is geen strijd meer. Daarom 'lukt' dat nu ook. Maar dealen met dat alles wat ik voorheen verdronk, dat is werken. En dat is oké. En daartoe moet je bereid zijn. Verantwoording willen, kunnen, durven nemen. Doodeng, als je altijd alles uit de weg bent proberen te gaan, de verantwoording bij anderen legde en de bevestiging\goedkeuring van buiten nodig had. Nooit te oud om te leren. En fouten maken mag :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Zomaar even zin om op mijn eigen draadje te schrijven. 

Tju..wat was het druk afgelopen periode...en ik weet zelf even niet of dat oke is. 

Ja, want ik doe dingen waar ik niet van had kunnen bedenken dat ik ze zou doen. Schreef ik al eerder. Een eigen toko,  een serieus bedrijf, werk wat ik oprecht leuk vind. Waar ik me in ontwikkel, wat me 'zin' geeft. Maar waar ik me ook in voorbij hol. Als ik niet oplet. Grenzen bewaken, voelen en bedenken wat kan en wat niet. 

Ook hierin spelen oude mechanismen...het goed willen doen, bang voor afwijzing, de ander op een voetstuk zetten, bang om te falen. Ik lees hier regelmatig herkenning. Ik noem Etty, Lika, Jopie...ik reageer er niet altijd meer uitgebreid op, maar het is prettig te lezen dat ik daarin niet de enige ben die worstelt. Want ik kan niet ontkennen dat het dat toch regelmatig is. Maar, ik drink niet. De behoefte om dat soort zaken te verdoven is er niet.  Wel andere uitingen van 'verslavingsgedrag'.  Veel op de foon zitten..bleh.  Maar ook het harde werken, doorrennen zou er ook zomaar eens eentje kunnen zijn. Niet erg...ik ben me ervan bewust en probeer er objectief naar te kijken. En te praten met partner. Dat praten is ook 'beter',  ik richt me niet altijd meer op mezelf :blush: Onze gesprekken ontsporen niet meer zo snel. Dat is fijn. We doen het niet zo verkeerd samen...maar ik zoek wel. Naar een nieuwe balans. Zoiets. Hij ook. Acceptatie en transformatie. Geen weg meer terug. 

Transformatie ook op lichamelijk vlak. Hormonale rollercoaster. De overgang. Labiele buien, opvliegers, licht en onrustig slapen. Niet prettig. Niet handig ook in het drukke bestaan. Het maakt dat ik me afvraag, ben ik goed bezig? Nou vraag ik me dat al mijn hele leven af, haha,  dus terwijl ik het typ, denk ik..hoezo? In het nu blijven...niet te veel in beren denken, en ook niet te veel terug kijken. Op tijd rust nemen. Om te kijken, naar mezelf. Zonder drama.

Waar ik de afgelopen twee vakantieweken veel dankbaarheid voor heb gevoeld is dat het in ons gezin prettig verloopt. De post van Jopie over 'had ik maar...' kwam erg binnen. Ik zie en weet wat een verslaafde ouder hebben betekent, kan betekenen. In mijn eigen gezin, in het gezin/familie van herkomst, in mijn omgeving.  Op dit moment ervaar ik geen schuld en schaamte meer. Ik kan niks terugdraaien, heb wel een keuze in de dingen die ik nu doe.  En zolang ik niet drink, me blijf ont-wikkelen is het goed.  Is het zuiver. En kan ik zijn, ook met mijn eigenaardigheden (wilde schrijven tekortkomingen, maar dat voelt niet oke). En kan ik ook de ander laten zijn.  

Ik ga gewoon verder, op de ingeslagen weg, af en toe een afslag, een versnelling of vertraging, of een stukje terug. T'is goed. En als het niet goed is, is het ook goed. 

Ik bezoek nog elke week trouw mijn AA groep.  Het houdt me bij de les. Ondanks dat ik me er niet altijd 'op mijn plek' voel. Zoals ik al zei reageer ik hier wat minder de laatste tijd. Ik zie het als een soort natuurlijke afbouw. Dat voelt ook prima. Ik kan en wil ook niet alles en iedereen tot in detail bijhouden. 

Ik ga maar eens de dingen doen die ik voor vandaag nog wilde doen. Dan kan morgen in huize Thee het gewone leven weer starten na de meivakantie. 

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...