Spring naar bijdragen

Waarom ik wil stoppen, per direct.


Claire
 Share

Aanbevolen berichten

Goedemorgen, even voorstellen. Ik ben 39 jaar oud, getrouwd en heb 2 kinderen. Ik vind dat ik teveel drink en ik vind dat ik de laatste tijd te 'obsessief' met alcohol omga. Ik wil voorlopig volledig stoppen met alcohol, maar ik merk dat ik dat enorm lastig vind, vandaar mijn aanmelding hier. 

Al in mijn tienerjaren was drinken normaal voor me, eerst met de zoete mixjes tijdens het uitgaan en later de wijn. Jong alcohol drinken was heel normaal, mijn ouders lieten mij op mijn 14e een wijntje proeven (mijn ouders zijn 'stevige' drinkers, houden van goede wijn en goede sterke drank), op mijn 16e verjaardag stond de dranktafel vol met Passoa en andere zoete mixdrankjes. Tijdens de werkweek van vwo heb ik bier leren drinken met mijn leerkrachten en vriendengroep. Regelmatig zat ik tijdens het uitgaan te draaien op de wc (soms tot overgeven aan toe) of draaide mijn slaapkamer nog lang door als ik op bed lag. Tijdens mijn studietijd ging dit eigenlijk zo door. 

Ik kreeg al vroeg kinderen en als ik het er met mijn man over heb, dronken we die tijd eigenlijk niet heel veel. Ja, een wijntje tijdens het uitgaan met vriendinnen of met kerst bij familie.  Maar de laatste jaren is alcohol zo in mijn dagelijkse leven geslopen en merk ik dat ik het anders wil, maar dat dit eigenlijk niet lukt. Bijvoorbeeld: op vakantie drinken we elke dag een goede Italiaanse wijn. En een biertje. Oh en natuurlijk een limoncello. Dit begint al 's middags, want he het is toch vakantie. 's Avonds lig ik op bed en voel ik me niet top, ik ben niet dronken, maar ik voel gewoon dat ik teveel alcohol op heb. Maar ik weet ook, morgen gaat het weer hetzelfde, want ja, Italiaanse uitzichten, daar hoort een wijntje bij. Ik kan dat patroon niet doorbreken, hoe graag ik dat eigenlij wil. Mijn man overigens ook niet. 

Thuis sloop het er ook in dat we iedere dag wel een wijntje (of 2) of een biertje namen. Kids op bed, zo hehe, wat gaan we drinken? Een soort beloning is het. Ook als ik in mijn eentje ben. 's Ochtends sta ik toch niet heel fris op, ik merk dat mijn ogen anders staan (beetje boze/chago blik). En heb ik zin in ongezond eten. En ik ga vooral niet sporten, want nee ik ben te moe. En dan met feestjes, ja dan drink je er meer, tenzij je de Bob bent. Dan max 2 (wat ik eigenlijk ook al teveel vind). 

Nu hebben wij regelmatig mee gedaan met de ik pas in januari, en dat gaat ons prima af. Ik voel me frisser, helderder, mijn blik wordt anders en er komt ruimte in mijn hoofd om te sporten en overdag heb ik meer concentratie en doe ik meer moeite om gezond te eten. Ik zag om me heen hoe mensen alchohol dronken, hoe ze zich gingen gedragen en vond dat het eigenlijk niet waard, ik voelde me trots dat ik niet meer zo was. Ja ik miste het wel eens tijdens het uit eten gaan, maar he, ik ging weer fris en helder mijn bed in. Ik voelde me echt goed. Ik beloofde mezelf: dit ga je volhouden dit is beter voor je. 

Tsja, en dan is de stopmaand over en dan komt er weer een feestje. Dan denk ik: nou ja ok, 1 wijntje. En dan gaat de eerste paar keren prima, en ben ik trots op mezelf. Zo, dat heb ik even goed vol gehouden. Maar dan sluipt het er toch weer langzaam in en dat leidt nu tot afgelopen weken. Na onze vakantie in Spanje (waar we wederom elke dag gedronken hebben), en we deze sfeer thuis hebben doorgezet, zei ik tegen mijn man: het roer moet weer om. Ik heb de afgelopen weken wel 3 keer een poging gedaan om te stoppen. Toppunt was een feestje in de buurt, waar wij, net als alle gasten (met kinderen erbij) niet eens meer wisten hoeveel wijn/drank/likeur we ophadden en ik voor het eerst weer draaierig mijn bed in ging. Nu stoppen we zeiden we. Die wijn en bier in de koelkast, die laten we dicht, die is voor gasten. Wij gaan aan de thee/koffie/fris. Jullie raden het al, mooi niet. 

Het baart mij het meeste zorgen dat ik geen rem heb. Ik spreek met mezelf af: ok 1 wijntje kan best. En dan zitten er zo weer 4 in. Ook als ik alleen thuis ben met de kids, want ik verdien het na zo'n lange dag en heerlijk dat soezelige gevoel. Ook afgelopen weekend in mijn eentje 4 wijn, het is dat ik de wijnfles heb leeggekiept en dit de laatste wijn was... het gaat de verkeerde kant op naar mijn idee, het lijkt obsessief te worden. Ik heb het idee dat ik verslavingsgevoelig ben (vandaar dat ik nooit meer een sigaret aanraak, wat een gebed was dat om daar af te komen) en dat het bij mij alles of niets is. Ook baart het mij zorgen dat ik in een sociale omgeving zit, waar alchohol (en veel ook) de norm is. Vriendinnen beginnen met de lunch, organiseren cocktail partys en wijn proeverijen, de zondagmiddag gaat de wijn open bij onze ouders. Bij 1 vriendin word ik trouwens niet eens meer uitgenodigd als ik aangeef dat ik weer eens alchoholvrij leef (want zij leeft op en voor de wijn en vindt het te confronterend als iemand dat bewust niet doet). Een alchoholvrij drankje voelt dan veel minder passend. Ook mijn man is erg makkelijk hierin en vind een biertje elke avond prima, wat het voor mij ook weer moeilijk maakt standvastig te zijn. En daarnaast heb ok nog het idee: een wijntje op terrasje is zo gezellig, een rode wijn op de zondagmiddag in de winter...heerlijk, champagne als je iets te vieren hebt) Het allerliefst zou ik er zo willen instaan: bij speciale gelegenheden een drankje, maar zo werkt het bij mij niet. Zoals al genoemd: het is alles of niets. 

Maar ik weet, ik weet gewoon dat ik me beter voel zonder alcohol. Ik heb geen gekke kwaaltjes meer, ik voel me zo veel meer helder en mijn lichaam voelt meer van mij. Ook ben ik niet afhankelijk van mijn 'geest' die mij zegt die alchohol te drinken en nog 1 en nog 1.. en waarna ik vervolgens de dag erna weer last ervan heb, door ongezond te willen eten, moe te zijn en niet te willen sporten. Ik wil goed voor mijn lijf zorgen, ik wil weer me wil fit voelen, weer gaan sporten, gezond eten, gezond in het leven staan. En daarbij komt dat ik ook het goede voorbeeld wil zijn naar mijn kinderen toe. Toen ik laatste met een zucht op de bank plofte na de was/bovenverdieping gedaan te hebben zei mijn jongste zoon van 5: zo mam, wijntje? Ik schrok hiervan en wil niet dat beeld voor mijn kinderen zijn.

Heel lang verhaal kort (excuses hiervoor): ik denk dat het voor mij het beste is als ik voorlopig helemaal met alchohol stop. Gewoon, voor altijd. En dat begint vandaag, 6 september 2022. Maar ik vind het lastig; ga ik die vriendinnen (en ouders) dan uit de weg? Hoe zorg ik ervoor dat ik sterk blijf, in sociale situaties maar ook na een lange dag met werk en kids. Hoe krijg ik mijn 'beloning'? Nou ja, wellicht is dit niet de plek hiervoor, maar ik ben op zoek naar gelijkgestemden en sta open voor adviezen. 

Tot zover :)

Liefs, Claire

 

 

 

 

 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Welkom @Claire,

Hier ook eentje die zich voornam het bij één of twee te laten en 9,5 van de 10 keer dat niet lukte.
Veel of niets, er zat geen nuance (meer) in.
Voor mij kwam er rust toen ik uiteindelijk kon accepteren dat een beetje niet voor mij is weggelegd. Niets bleek uiteindelijk toch minder lastig dan een beetje.

Nogmaals welkom, ik denk dat je er hier genoeg kan vinden die ook niet van de kleine beetjes zijn ;)

bewerkt door Maverick
Woordje
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Hoi Claire,

Welkom!

Velen proberen het zo nu en dan weer eens uit om er 1tje te drinken en het dan daarbij te laten, waaronder ikzelf. Het is heel moeilijk te accepteren dat dit niet lukt. Je bent er toch zelf bij? De opdracht is ook vrij simpel, gewoon 1tje en niet meer. We zijn volwassen, we kunnen toch zelf de controle houden over wat we doen? Op dit gebied niet. De hersenen zijn veranderd, niet anders dan iemand met een dwangneurose die zijn handeling moet uitvoeren. 

Ik heb het zelf heel vaak geprobeerd maar het is altijd zo dat op een gegeven moment ik weer 2 flessen drink en dan dagen bij moet komen. 

Wat je zegt is helemaal waar:

13 uur geleden zei Claire:

ik voel me zo veel meer helder en mijn lichaam voelt meer van mij

13 uur geleden zei Claire:

wil goed voor mijn lijf zorgen, ik wil weer me wil fit voelen, weer gaan sporten, gezond eten, gezond in het leven staan.

Ik wens je het allemaal toe:rose:

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Bedankt allemaal voor de lieve en steunende woorden. Toch fijn dat er gelijkgestemden zijn die mijn verhaal herkennen. Gister alchohol vrije dag en dat voelde goed, zeker vanochtend!

Met mijn man hier gisteravond over gesproken en die herkent zich toch minder in het rigoureus willen stoppen, waardoor het praten met hem hierover toch lastig was. Hij geeft aan op elkaar te willen letten en het er bij 1 of 2 te houden en snapt ergens niet dat ik helemaal wil stoppen. Hij zegt: je bent toch niet zo erg met alchohol? En nee ik ben geen zware alcoholist, maar ik vind het teveel en ik mijn lijf, gezondheid, humeur (en daarmee mijn kinderen) heb er last van. Ik heb aangegeven dat ik het idee heb dat het voor mij 'alles of niets' en dat zoals Maverick en Soberbunny aangeven het voor mij misschien niet is weggelegd en kan ik niet de controle houden, zodat het direct weer doorslaat. Ik denk ook dat alchohol idd iets met je doet waardoor je de controle niet hebt, in combinatie met een wilskracht, denk ik? Ik heb vriendinnen die bijvoorbeeld gerust kunnen roken op een feestje en dan weer maanden niet. Ook roken is bij mij: 1 pakje per dag of niets. Het is moeilijk te accepteren inderdaad dat je het zelf niet kan, maar toch ik kies dan voor het laatste, het 'niets'. 

Waar ik (en mijn man blijkbaar) moeite mee heb, is hoe ik moet omgaan met sociale gebeurtenissen, sociale druk en een alternatief vinden voor de 'beloning' die een alcoholisch drankje geeft. Dit weekend wordt mijn moeder 70 en de nodige drank is al besteld voor de suprise party. In oktober gaan we een weekje op vakantie, wederom met die prachtige uitzichten waar in het verleden een goede wijn bij hoorde...wat moet ik nu... :blink: Wellicht moet ik inderdaad niet zover vooruit kijken.  Hoewel me dat weer weer helpt in het gevoel de controle te kunnen behouden. 

Awel, vandaag drink ik weer niet. Nogmaals bedankt aan iedereen, ik voel me welkom! :heart:

Link naar opmerking
Deel via andere websites

wat je brein nu doet is je zoveel mitsen en maaren aanreiken dat het wel eens erg lastig kan worden om door te zetten.
ik noem dat je achterdeur open houden om weer te gaan drinken
maar je bent niet je brein
je hebt wel n miljoen gedachtes per dag/uur? ik ken de exacte cijfers niet.
Maar waarom zou je precies die eruit blijven pikken die je weer toestemming geven te gaan drinken?
Als je uit de ontkenning bent dat het wel meevalt (zoals je partner zegt) dan volgt de erkenning
dat het beter is te stoppen. En heel lang gestopt te blijven eer je een echte keuze hebt eventuueel.
Een jaar is een richtlijn, dan is het fysiek uit je systeem en omdat je dan alles een keer hebt meegemaakt
zonder drank, weet je inmiddels dat je leven toch wel doorging, anderen je bleven accepteren (of bleven
protesteren, want je confronteert hen dan wel met hun eigen drinkgedrag), en ben je inmiddels zoveel verder
in het proces, dat je je hernieuwde leven waarschijnlijk genoeg koestert om niet eens meer te willen drinken.
Zo verging het mij, en velen hier. Jouw keus of je wilt blijven jojo-en of dat je knop om mag.
Het filmpje op youtube van Els Noorlander kan het beter verduidelijken en zal je misschien helpen echt voor jezelf te kiezen.
Want dat is uiteindelijk jouw eigen verantwoordelijkheid.  Maar je kinderen zullen er wel bij varen als je juist kiest denk ik.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Je hebt helemaal gelijk Lady Jane, mijn hoofd (en partner) geeft me allerlei mitsen en maren. Is dat hoe 'verslaving' werkt, denk ik? Ik wil dat achterdeurtje ook niet open houden en het juist volhouden om niet te drinken, maar ik ben bang dat ik soms te zwak ben als het je wordt aangereikt. Moet ik dan deze situaties voorlopig uit de weg gaan, of het aangaan en me sterk voelen dat ik het heb doorstaan? Was het maar dat jaar verder en stond ik maar sterk en vol vertrouwen in dat hernieuwde leven zonder drank.... De keuze staat voor nu zeker vast, maar voelt benauwend als ik zeg dat het voor altijd is. En toch is dat wat ik wil, ik wil me niet afhankelijk voelen van die behoefte aan alchohol en kiezen voor wat het beste is (voor mij en voor mijn kinderen uiteraard) en zeker niet blijven jojo-en. Wat een dilemma (en toch ook weer niet. zucht). Ik zal ook eens verder lezen op dit forum, benieuwd naar jullie verhalen en hoe het jullie verging, wellicht geeft dat mij meer handvatten. Het filmpje van Els Noorlander ga ik ook zeker bekijken, dank voor deze aanreiking.  

Link naar opmerking
Deel via andere websites

bij twijfel niet doen idd
die raad gaf mn moeder me al, dus ja ik ben
even wat twijfelachtige dingen uit de weg gegaan.
Sterker werd ik al heel snel door belangrijkere verbeteringen
in mijn psyche en gezondheid. Nu snap ik niet eens meer waarom ik
die quasi gezelligheid op feesten dacht te zullen missen. En inmiddels kan ik
heel goed anderen zien drinken en dronken worden, alleen ga ik vroeger weg dan.
Ik ben echt wel heel selesctief geworden en ga dus veel minder naar dit soort gelegenheden.
Inmiddels zijn er aardig wat mensen in mijn omgeving die ook gestopt en geminderd zijn, heerlijk!
Goed voorbeeld doet goed volgen (ik waardeer mn moeders uitspraken ook beter dan vroeger)
 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Wat mij helpt bij gelegenheden waar gedronken wordt: bedenk van tevoren wat je wilt drinken. Ga ik naar een café of restaurant, dan keek ik of ze ook leuke alcoholvrije drankjes hebben, zoals laatst zelfgemaakte ijsthee, of een mocktail. Is het niet in de horeca, dan kun je je eigen favoriete drank meenemen. Vooral als je niet van cola of andere zoete drankjes houdt. Ik vind tonic ook lekker, of cassis. Maar je krijgt al snel genoeg van die drankjes. Je kunt natuurlijk ook 0.0 varianten drinken, alcoholvrij bier bijvoorbeeld. Voor mij is dat 'een beetje meedoen'. Maar dat vind niet iedereen prettig, het kan je ook doen verlangen naar het echte spul.

Zelf heb ik dat gezien als een training. Hoe vaker je iets anders drinkt dan alcohol in het gezelschap van drinkers, hoe makkelijker en gewoner dat wordt. Je zult er waarschijnlijk wel vragen over krijgen. Of mensen zullen je proberen over te halen om 'gezellig' mee te drinken. Dus het is handig om je daarop voor te bereiden met een antwoord. 

Ik wil morgen fris zijn, de laatste tijd krijg ik zo'n hoofdpijn/word ik moe/heb ik last van mijn maag als ik alcohol drink. Of wat je maar wilt. Ook zei ik wel eens; ik begin met een frisje, straks misschien. En dat 'straks' stelde ik net zo lang uit, tot ik naar huis ging. Lekker vroeg en fris naar huis. En dan een kop thee drinken en naar bed.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

“ De obsessie om te willen/moeten drinken en de allergische reactie om niet te kunnen stoppen” 

Dit is voor mij de meest kern-achtige omschrijving die er is voor het begrip verslaving.
Er is altijd een aanleiding/ excuus te vinden om toe te geven aan de obsessie. Zowel in leuke tijden en de mindere.
In het begin heb ik de feestjes als het kon zoveel mogelijk vermeden, Als iemand inmiddels wist dat ik probeerde los te komen uit die obsessie en vroeg of degene mij ergens mee kon helpen dan vroeg ik steevast mij de ruimte te geven om weg te kunnen gaan zonder overhalen te blijven of ander gezeur.
Voor degene die zich bij gelegenheid afvragen waarom ik niet (meer) drink zeg ik meestal dat ik er (blijkbaar) allergisch voor ben. Geen woord van gelogen en verbazingwekkend weinig mensen vragen erover door. Voor de enkeling die wel de moeite nam om door te vragen over wat die allergische reactie dan is, zeg ik dat ik er hoofdpijn van krijg en met name de dag erna.
Na wat onhandig gegrinnik over en weer is dan de kous af is mijn ervaring.

Vakantie was ook in het begin wel eens lastig met name de aanloop erna toe. Mijn brein wilde bij al die ( toekomstige) mooie ervaringen er altijd alvast iets extra’s bij. Zonder drank in het vooruitschiet leek er toch iets te ontbreken. 
Achteraf de grootste mind-fuck, mijn mooiste vakanties waren degene die niet door overmatig drankgebruik naar de knoppen was geholpen.


 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

21 uur geleden zei Claire:

Waar ik (en mijn man blijkbaar) moeite mee heb, is hoe ik moet omgaan met sociale gebeurtenissen, sociale druk en een alternatief vinden voor de 'beloning' die een alcoholisch drankje geeft. Dit weekend wordt mijn moeder 70 en de nodige drank is al besteld voor de suprise party. In oktober gaan we een weekje op vakantie, wederom met die prachtige uitzichten waar in het verleden een goede wijn bij hoorde...wat moet ik nu... 

Herkenbaar verhaal.  Welkom. 

Voor mij is het helder: zou het me om één glas wijn gaan, dan was het ook niet zo erg om het te moeten missen.   Dat idee van: hoe moet dat nu, dat gaat om meer wijn. Minimaal een fles ongeveer. Dan doen die prachtige uitzichten er niet meer toe. 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

We zijn een week verder en ik heb geen druppel gedronken!! Ik geef best vaak aan aan mijn man: nu hadden we er 1 gedronken, he? Maar we kozen voor thee of een frisje. Ook een keer een 0,0 biertje. Ben er nog niet helemaal uit wat mn guiltje pleasure drankje wordt. Wellicht een mocktail, een tonic of inderdaad die 0.0 (tenzij mijn hang naar alcohol groter gaat worden). Ik heb afgelopen week ontzettend veel gehad aan jullie berichten. 

Etty, wat jij aangeeft: als het om 1 glaasje wijn zal gaan, wat is dan zo erg deze te missen? Als je geen 'probleem' met alchohol hebt, is niet belangrijk wat je op dat moment in je handen hebt. En als je er inderdaad over moet nadenken hoe je dat nu gaat doen zonder alchohol, zonder dat glaasje wijn op dat moment, dan gaat het niet meer om dat feestje, dat uitzicht of wat je dan ook te vieren hebt, dan gaat het er om dat er alchohol bij moet, hoe dan ook en in welke vorm dan ook. 

Ik heb nog met niemand, anders dan mijn man, gedeeld dat ik gestopt ben. Ik ben nog niet in een sociale gelegenheid geweest en dat feestje van afgelopen weekend is verplaats naar over 2 weken. Ik zal inderdaad niemand 'vermoeien' met mijn reden om te stoppen, ik wil die discussie niet aan gaan van eentje kan toch wel. Ik zal gewoon aangeven: joh, ik moet morgen vroeg  op en wil dan fris zijn of reageer even niet zo lekker erop. En nee ik ben niet zwanger ;)  Dus inderdaad voorbereiden met een antwoord en voorbereiden wat ik dan wel ga drinken. 

Met mijn man heb ik nogmaals goed doorbesproken wat mijn beweegredenen zijn en heb ik me kwetsbaar opgesteld door te delen hoe ik af en toe heb gedacht rondom alchohol (bijv. s avonds op bezoek bij mijn ouders gaan, niet voor de gezelligheid perse,  maar die hebben nog wijn, wist ik, die van ons was op). Het verbaasde hem, maar hij was ook blij dat ik dit gedeeld heb en nog meer achter mijn beslissing en dat het inderdaad wellicht voor mij niet is weggelegd (voorheen zei hij: joh met kerst kan het toch we, 1 wijntje)

Vooralsnog ben ik vastberaden nooit meer te drinken, voel ik me veel beter, frisser, veel meer helder in mijn hoofd en slaap ik prima! Ik heb ook steeds minder de drang naar dat wijntje, maar de moeilijke momenten gaan nog komen. Maar voor nu: het gaat goed. Nogmaals dank aan jullie voor jullie adviezen, ervaringen en wijze woorden.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...