Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas

Aanbevolen berichten

Hallo lieve mensen,

Maverick dus, man, 52 jaar en ben inmiddels 4 jaar bij mijn besluit gebleven om niet meer te drinken. In juni 2015 heb ik mij gewonnen gegeven, ik kon niet anders meer dan toegeven dat ik geen controle had over drank maar de drank over mij. Ik heb hulp gezocht en gelukkig gekregen. Het is een hele reis geweest, confronterend maar ook bevrijdend en het gaat best goed met mij vind ik zelf.

Hoewel ik mij gelukkig mag prijzen dat ik tot nu toe niet ben teruggevallen weet ik dat het op de loer ligt. Mijn brein heeft de neiging de ellende van toen uit te wissen en is selectief met zo nu en dan triggers die aan mooie herinneringen worden gekoppeld, wat vervolgens kan resulteren in “onderhandelingen” met mijzelf.

Ik merk aan mezelf dat ik bezig moet blijven met mijn herstel en dat is zeker ook een reden dat ik mij heb aangemeld.

Ik zou graag meedoen om van jullie te leren en zo actief te blijven met herstel, hopelijk kan ik misschien ook weer iets betekenen voor anderen hier op het forum.

Sommige verhalen heb ik inmiddels al gelezen  en zijn zo herkenbaar, bedankt hiervoor.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hallo Maverick. Het is goed dat je er kien op blijft en hier lezen en schrijven kan je zeker bij de les houden. Zelf ben ik drie jaar geleden gestopt en het blijft me hier boeien en scherp houden. Van die mooie herinneringen heb ik ook wel maar tot nu toe zetten die mij er niet toe aan het nog eens te willen proberen. Het is mooi geweest, zo zie ik dat.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hallo Bob,

ik denk ook dat je dat goed ziet, ik vind ook nog steeds dat ik genoeg op heb voor de rest van mijn leven en heb inmiddels geleerd dat gedachtes maar gedachtes zijn.

Maar ze zijn er wel zo nu en dan en is het verstandig mijzelf goed te realiseren waar ik vandaan kom.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom Maverick.

Wat goed dat je er niet instinkt, na een paar jaar denken, nu kan het wel weer, eentje...

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
7 minuten geleden zei knakker:

Welkom hier Maverick. Ik moet bij jouw naam meteen aan de film Top Gun denken, jij zelf ook? Hoe dan ook: blijf veilig vliegen piloot!

Dat klopt Knakker, Maverick is vrij vertaald een vreemde eend en dat ben ik ook wel een beetje.

Dank voor jullie welkom overigens !

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
15 uur geleden zei Maverick:

Mijn brein heeft de neiging de ellende van toen uit te wissen en is selectief met zo nu en dan triggers die aan mooie herinneringen worden gekoppeld, wat vervolgens kan resulteren in “onderhandelingen” met mijzelf.

Zo herkenbaar 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Lika @lady jane, dank je wel voor jullie welkom!

@Lonster Dank voor je compliment, het is niet vanzelf gegaan hoor :wacko:

Jarenlang heb ik mij afgevraagd of het een keertje goed zou komen en het werd alleen maar erger, uiteindelijk heb ik het allermoeilijkste gedaan wat er voor mij was, en dat was hulp vragen. Ik was op, alcohol en blijven functioneren had zijn eind bereikt en ik was totaal (mentaal) uitgeput.

Ik ben in een kliniek beland en daar ben ik er stap voor stap achtergekomen wat er met mij aan de hand was en waarom ik mijzelf zo in de vernieling had geholpen. Dit was zwaar maar ook verhelderend voor mij.

Naast  het behandelteam heb ik heel veel gehad aan mijn lotgenoten, met enkele heb ik na al die tijd nog steeds contact mee en daar ben ik heel blij om. Daarnaast heb ik een vrouw en kinderen die van mij zijn blijven houden en die mij altijd zijn blijven steunen, ook als ik niet op mijn best was. Ik ben ze daar heel dankbaar voor.

Met al deze hulp heb ik tot nu toe nog elke dag tegen mijzelf gezegd, vandaag maar niet drinken. En toen was het 4 jaar verder :rolleyes:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
Op 8-7-2019 om 21:50 zei Maverick:

 Mijn brein heeft de neiging de ellende van toen uit te wissen en is selectief met zo nu en dan triggers die aan mooie herinneringen worden gekoppeld, wat vervolgens kan resulteren in “onderhandelingen” met mijzelf.

Ik merk aan mezelf dat ik bezig moet blijven met mijn herstel en dat is zeker ook een reden dat ik mij heb aangemeld.

 

 

 

Hoi Maverick,

Ik lees  nu net pas jouw voorsteldraadje. Wat jij beschrijft, is zo treffend voor mij. Alsof ik dit zelf had neer kunnen zetten!

Dat is ook vaak de aanleiding geweest, waardoor ik terugviel na een paar maanden abstinentie. Zelfs na een jaar droog staan was dat ook de aanleiding. Schrik er wel van dat je dat dus ook nog ervaart, na 4 jaar droog staan. Ga het nu dag voor dag aan maar kan in paniek raken als ik hierover nadenk(ga ik niet doen nu hoor maar na langer droog staan kan dat wel bij mij)

De eerste maanden droog staan, ervaar ik altijd als heerlijk. Ga weer opnieuw kijken naar dingen, voelen. Altijd een heel euforisch gevoel levert dat mij op. Naast het feit dat mijn zelfvertrouwen enorm groet, omdat ik mij aan mijn voorgenomen plan kan houden. Daarna......meestal bij mij na 3 maanden dan steven ik af op een depressief gevoel en denk is dit nou alles???? Daar moet ik natuurlijk wat mee. Ik kom vanuit een gecontroleerd drinken traject van 15 maanden dat erg goed ging. Maar uiteindelijk toch niet heeft gewerkt en eindigde in een binge recent. 

Heb veel aan jouw voorsteldraadje. Nuchter ben ik nu weer bezig met een plan. Dat heb ik nodig. Dank je wel, dat je hier gekomen bent en ik hoop dat jij er voor jezelf ook wat kunt uithalen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi Smaragd, dank je wel dat je dit wilt delen op mijn draadje! Ook wat jij beschrijft is zo herkenbaar, de eerste euforie van bevrijding, daarna de “ is dit het dan en waar doe ik het voor” fase, en dan de gevaarlijkste van allemaal “ zou ik nu wel normaal kunnen doen” fase, het hoort er allemaal bij, ik denk dat de meeste dit wel herkennen.

Ik wilde je niet aan het schrikken maken hoor, sorry dat was niet de bedoeling :unsure: Het is niet zo dat ik na deze tijd nog veel zucht heb, als het zo nu en dan de kop opsteekt dan is het doorgaans mild en kan ik het redelijk snel van mij afschudden.

Wat bij mij nog altijd goed werkt bij zucht is om de film in mijn hoofd even door te spoelen, dan word ik weer haarfijn herinnert aan hoe het steevast eindigde als ik de eerste nam en dat was nooit een happy end...

Die dag voor dag werkt voor mij ook nog steeds goed. Een dag niet gedronken is morgen geen doffe ellende, je kan er zelfs twee fijne dagen mee winnen, hoe mooi is dat?

Ook al sta ik dan wat langer droog, ik heb niet de illusie dat ik het allemaal alleen kan, ik heb een aantal vrienden met dezelfde “afwijking” die mij dierbaar zijn en een fijn gezin, daar ben ik dankbaar voor. Ik ben ook blij dat ik nu hier ben, het voelt een beetje als thuiskomen.

Hoe lang sta je nu droog Smaragd en wil je wat over je plan vertellen?

bewerkt door Maverick
Nederlands is mijn goeiste vak

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Toen ik net in de kliniek zat werd er gesproken over “de waanzin van gebruik” ik snapte niet zo goed wat ze daar nou precies mee bedoelde en het wierp bij mij nogal wat weerstand op. Als gebruik waanzin is dan ben ik dus waanzinnig? En dat trok ik dus slecht. Ondanks dat ik daar niet voor niets zat vond ik mijzelf niet gek, ik moest alleen van mijn drankprobleem worden verlost, meer niet.

Een jaar later ongeveer, luisterde ik naar een spreker op YouTube die beschreef “de waanzin van gebruik” als volgt; Stel je stapt de boksring in voor een sportief potje sparren maar gaandeweg de wedstrijd wordt je steeds verder afgetuigd en ga je half bewusteloos de ring uit. De volgende ochtend wordt je wakker, bont en blauw en ben je hele stukken kwijt. Het eerste wat je denkt? Dat gaan we dus nooit meer doen! Maar gaandeweg de dag/week trek je toch weer je handschoenen aan, boxershort, bit in en hup de ring weer in. We gaan weer gezellig een potje sparren. De uitkomst laat zich raden, de volgende ochtend weer vol blessures wakker worden en dit dus keer op keer!

Zouden ze dit dan bedoelen met “ de waanzin van gebruik” Hoe vaak heb ik wel niet gedacht de wedstrijd te kunnen winnen maar lag ik de volgende ochtend dus bont en blauw in mijn bed?

Voor mij viel met zijn verhaal een aantal puzzelstukjes op hun plek, ik moet dus nooit meer proberen de ring in te stappen, ik heb er helemaal geen talent voor! Ik wil mij niet meer af laten tuigen in een wedstrijd die ik toch niet kan winnen, dat is inderdaad waanzin. Ik kan dan misschien na een tijdje herstellen van mijn verwondingen maar deze tegenstander is zo gemeen die vind ongetwijfeld weer snel mijn zwakke plekken.

Ik ben zijn metafoor nooit vergeten en denk er meestal aan als mijn brein weer eens  denkt dat het misschien wel weer een keertje kan. Ik kan nooit meer terug de ring in, tenminste als ik heel wil blijven.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat een bijzondere metafoor. In mijn groep deelde iemand ooit iets vergelijkbaars.. niet vechten want dat verlies ik altijd. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...