Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
Bart85

Even voorstellen

Aanbevolen berichten

Mijn naam is Bart, 35 jaar en mijn drinkgedrag begon ongeveer op mijn twintigste erg extreem te worden. Dit werd steeds erger. Uiteindelijk ben ik een enorme probleemdrinker geworden. Ik was ongeveer 5 keer per week echt dronken of zwaar aangeschoten. Alleen maandag en dinsdag dronk ik eigenlijk niet. 2 jaar geleden heb ik de bodem geraakt. Ik werd na een zware nacht feesten s’morgens met een hoop verwondingen gevonden in de berm door wandelaars. Wat ik daar deed en hoe ik daar was beland weet ik niet meer. Het was niet op de route naar huis en ook niet in de buurt van het feest waar ik was geweest. In die periode ging het erg slecht met me. Mijn relatie was na 12 jaar uit gegaan en was net mijn huis kwijt geraakt. Ik was 33 jaar en woonde weer bij mijn ouders thuis. Op mijn werk functioneerde ik ook niet goed. Omdat ik er vaak rondliep met een enorme kater. Nadat ik de bodem heb geraakt was voor mezelf de maat vol. Ik besloot nooit meer te drinken. Iedereen die zich door drank weleens verschrikkelijk voor schut heeft gezet of een enorme kater heeft zal dat ongetwijfeld een keer geroepen hebben. Echter ben ik nu twee jaar verder en het is gelukt. Ik heb sinds die dag niet meer gedronken en ben ook voornemens dit nooit meer te doen.  De eerste weken voelde als een soort feestje. Ik voelde me bevrijd en opgelucht dat het drinken “niet meer hoefde”. Ik voelde me lichamelijk steeds beter en begon er ook weer gezond uit te zien. Ik was door de drank ook erg dik geworden. Maar nu 2 jaar verder voel ik me erg ongelukkig.  Het voelt alsof ik de weg kwijt ben en niet meer weet wie ik ben. Ik pas niet meer in de wereld die ik de afgelopen 15 jaar om me heen heb gecreeerd. Ik besef me dat mijn beste vrienden eigenlijk niets meer waren dan drinkmaatjes. Dat doet me pijn. Ook pas ik niet meer in het voetbalteam waar ik in speel. Ik was altijd de gangmaker in de kantine maar nu sta ik er verloren bij. Voor feestjes word ik zelden meer uitgenodigd en ik merk dat mijn kennissenkring erg aan het verdampen is. Collega’s hebben er ook weinig begrip voor als ik bijv. tijdens de kerstborrel de drank af sla (want ik was altijd de gezellige collega). Als mensen mij vragen naar mijn vakantieplannen dan heb ik ook geen idee. Ik ging jaren naar een warm land om op het strand te liggen met een Corona en s’avonds tot in de late uurtjes op stap te gaan. Ik zou ik nu niet meer aan moeten denken.  Het eerste jaar ben ik nog heel geforceerd op stap gegaan. Dan stond ik in de hoek met een sinas een beetje voor me uit te kijken. Ik ben nu op het punt dat ik maar niet meer mee ga. Met Koningsdag had ik ook een verschrikkelijke middag. Toen iedereen om me heen aangeschoten werd ben ik er maar snel tussenuit geknepen. De alcohol zelf mis ik niet. Ik droom er nog wel wekelijks over. Iedere week dezelfde droom. Ik sta in een feestelijke ruimte met een plastic bekertje bier. Zodra dan het besef komt dat ik weer ben begonnen met drinken schrik ik wakker. Opgelucht dat het maar een droom is. Ik denk dat ik mezelf opnieuw moet vinden ofzo. Maar dit gaat dus erg moeizaam. Ik hoop hier op het forum daar misschien met iemand over te kunnen praten. Want in mijn directe omgeving kan ik mijn verhaal niet kwijt. Met mijn ouders kan ik er niet over praten omdat ik niet wil dat ze weten hoe erg het was. Met mijn vrienden kan ook niet omdat zij er eigenlijk maar weinig begrip voor hebben. Mijn huidige vriendin wil ik er ook niet mee afschrikken omdat zij mij ook niet anders kent dan wie ik nu ben. Ik schaam me er ook gewoon voor.

Ik hoor graag van jullie en wellicht kan ik hier ook anderen helpen met de strijd tegen alcohol. Want dat is dus op dit moment het enige wat mij wél goed afgaat.

Mvg, B

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het adviseren laat ik even aan anderen over. Maar ik wil je graag welkom heten en zeggen dat ik het moedig van je vindt dat je het gehele verhaal zo opschrijft

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi en welkom,

Opnieuw leren leven en leren genieten van andere dingen. En ja ik merk ook dat ik er met niemand over kan praten, alleen hier. Of idd bij een AA ofzo. De rest vd wereld begrijpt het niet of men denkt dat ie geen moeite heeft met alcohol, dus gewoon elke dag drinkt.

Het verleden kan je niet meer veranderen, nu moet je er iets van maken. 

Nieuwe hobby's vinden, nieuwe niet drinkende vrienden, is niet makkelijk, maar ook te doen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom @Bart85

Wat een mooie ommekeer heb je gemaakt. 

Als je een plek zoekt waar er begrip voor jouw verhaal is dan ben je op de goede plek.   

En volkomen logisch dat je je niet happy voelt zo.  Als je een leven in het teken van alcohol hebt gehad en je stopt, dan is er vaak een leegte.   Misschien wel vergelijkbaar met iemand die na een leven van hard werken met pensioen gaat. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom!

ik denk idd dat je jezelf opnieuw moet vinden. Ik herken het wel de eenzaamheid. Eenzaamheid kan je lang verzuipen. Dat je denkt dat je vrienden hebt maar het zijn maar dronkelappen. Dan stop je met de alcohol, ziet dat je eenzaam bent en dan krijgt misschien het stoppen zelfs de schuld daarvan.

Je bent geen 20 meer. Je leven verandert. Je doet het zelf je mag er zelf richting aan geven. Vakantie bv, er zijn zoveel andere vakanties mogelijk dan zon-zee-Corona-seks. 

Als ik jou was zou ik je vriendin in vertrouwen nemen. Vertel niet alles tegelijk maar een klein beetje. Dan ga je echt samen verder met jouw leven/jullie levens verder in te vullen. Want het is die invulling die een beetje mist, de lege plek waar vroeger de alcohol zat. Hebben nog veel meer mensen last van. 

Sterkte :) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom, Bart. Goed dat je hier komt, zowel voor jezelf als misschien voor anderen op dit forum inderdaad.

Tja, je hebt het oude afgesloten (heel krachtig en goed gedaan trouwens) maar het nieuwe nog niet echt ingevuld, begrijp ik. Ik denk dat je je zou kunnen concentreren op de vraag wat je eigenlijk vanuit je diepste zelf wilt met de rest van je leven, even los van wat je nu voor dingen doet. Wat maakt jou happy? Waar zitten je beste krachten en vermogens. Zijn er misschien nieuwe hobby's die je aan kunt pakken? Bij voorkeur iets waarbij je niet steeds min of meer verplicht tussen de alcohol drinkende mensen terecht komt.

Er is ook een boekendraadje ergens op dit forum met veel nuttige titels. Misschien kun je daar ook wat inspiratie vinden.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Goede stappen gezet, zo te lezen. Een heel nieuw begin. Dat je droomt dat je bier drinkt en daarvan schrikt, is denk ik je verwerking 's nachts. Ik heb dat met stoppen met roken gehad, toen ik daarmee bezig was droomde ik vaak dat ik rookte, ik proefde het. En dan opeens het besef dat ik dat niet meer wilde juist. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Welkom Bart. Je hebt behoorlijk wat bereikt lees ik, complimenten daarvoor. Ik begrijp dat de teleurstelling groot zal zijn nadat je succesvol de drank hebt overwonnen vooral de leegte ziet in je leven. Treurig ook wel dat alcohol niet alleen smeermiddel maar de enige brandstof was bij sociale contacten. Zoals hierboven al gezegd: als er in je huidige omgeving geen begrip is voor je alcoholvrije status, dan is het tijd om je omgeving opnieuw in te richten. Ja, ik weet het, dat is potdorie nogal een klus. Maar kijk eens wat verder rond. Er is veel meer dan bier, Chersonissos, en dronken in je blote bips dansen op de bar. Als ik in jouw schoenen stond zou ik het mijn vriendin trouwens gewoon vertellen. Het ligt nu al zo ver achter je dat de schaamte vervangen mag worden door trots.

Dat plastic bekertje met bier uit je droom intrigeert me. Freud zou er wel raad mee weten denk ik. Die zou meteen zeggen dat het plastic symbool stond voor het kunstmatige van de wereld die je achter je heb gelaten. Erg smerig trouwens: bier uit plastic. Dan kun je nog beter karnemelk of thee drinken. Maar daarover zegt Freud niks.

Ik geloof trouwens niet zozeer dat jij jezelf opnieuw moet vinden als wel een nieuwe omgeving die nu bij je past.

Succes daarmee Bart!

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Bedankt allemaal voor de reacties. Ik lees al een hoop herkenbare dingen. Ook in andere topics heb ik ondertussen al een hoop over iedereen hier gelezen.De laatste tijd denk ik vaak "ach, wat maakt het eigenlijk ook uit". Iedereen doet het. Ik kom weer erg in de gevarenzone. Mede door het weer en de gevulde terrassen denk ik. Twee boeken die mij erg geholpen hebben zijn van Allen Carr en Lois Bisschop. Allen Carr heeft me ook van het roken afgeholpen. Lois Bisschop is geen hulpboek maar het is wel erg herkenbaar. Zij valt naar 1,5 jaar terug en ik merk dat ik een beetje op dat punt zit. Mede door haar boek is een terugval me tot nu toe bespaard gebleven.

Nogmaals bedankt voor de fijne reacties! Gr. Bart

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
27 minuten geleden zei lady jane:

welkom Bart
en het maakt nog steeds heel veel uit hoor
niet toegeven meer aan welke reden (lees excuus) dan ook.:rose:

Jane,

Ik lees veel reacties van je. En ik wilde even zeggen dat ik je bijdrage super vind. Je bent rustig maar toch to the point. Begripvol maar toch bijsturend. Super

bilo

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...