Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
Lonster

Lonster

Aanbevolen berichten

Thanks @Lika en @Yana. Het is inderdaad wennen. Ik wil af en toe kunnen drinken, maar niet omdat mijn sociale omgeving dat zou vragen. Dat het in een bepaalde scene 'not done' is, zit natuurlijk ook maar grotendeels tussen mijn oren. Maar het experiment vond ik wel leuk. De drinkers wilden zondag pas laat gaan wandelen helaas, waardoor we in de regen liepen het laatste half uur. 

Nou ja. Maar toch fijn. Ik heb mijn helderheid hard nodig voor mijn werk nu, had helemaal geen zin in alcohol. Wonderlijk hoor, dat gevoel. Dat alcohol iets is wat je even niet wilt. In plaats van dat je het van jezelf niet mag. Of dat het beter is om het niet te doen. Het voelt nog steeds als een training om het normaal te vinden om niet te drinken. En ik ben bij vlagen echt blij dat het me lukt. Het blije dat ik hier vaker lees op het forum. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Het is niet om mezelf op de borst te kloppen want zo goed vind ik nou ook niet hoe ik bezig ben. Maar het is wel heel leerzaam. Het merken wat het met me doet, een biertje van 2% alcohol drinken terwijl je tegenover iemand zit die flink inneemt. En die mij eerder altijd zo aanstak om mee te doen.

Die vriend vond dat ik die radler te langzaam dronk en ging tussendoor nog even wat halen. Verschillende bieren van 7 - 8%. we hadden de middag al samen doorgebracht en ik wilde zo langzamerhand wel naar huis maar hij moest en zou nog één drankje. Nou vooruit dan. Ja toen natuurlijk nog een allerlaatste. Ik was al over op de 0%. De gesprekken werden er niet leuker op. Ik bracht hem naar het station, waar hij nog net even tijd had om koffie te halen voor de trein vertrok, zei hij. Koffie, ja ja.<_< Toen ik thuis kwam voelde ik me een soort van door het oog van de naald gekropen. Was ik ook zo?! :blush:  Maar vooral: wat fijn dat ik dat niet hoef. Ik zag die grote drang en voelde me verlost.

Die drang die ik herkende heeft me altijd wat beangstigd. Een soort van willen verdwijnen in een zwart gat.

bewerkt door Lonster

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Toch ben ik wel heel benieuwd, Lonster:
Heb je dan na zo'n 2% biertje geen zin in nog één? Of heb je dat wel, maar kun je de verleiding weerstaan? En hoe doe je dat dan?
 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Leuk dat je dat vraagt want dat is waar ik vooral blij om was. Ik nam een huisgemaakte radler (aangelengd bier en limonade, best lekker). Ik nam een tweede en dacht toen; ik had net zo goed Sisi kunnen nemen. Ik deed er een uur over. Het effect van alcohol merkte ik niet zo. En de aantrekkingskracht was er niet.

Wel om het glas bier, het idee ervan (lekker een biertje drinken om samen de middag af te sluiten), om de dorst te lessen en om de smaak. Toen er een volgende genomen moest worden, wat dan veel te snel gaat als je geen alcohol hoeft, heb ik nog twee alcoholvrije bieren gedronken. Die ik lekkerder vond. Terwijl vriend 5 sterke bieren zat weg te tanken. En toen we naar huis gingen, merkte ik dat hij nog niet voldoende had gedronken.

Naar de liefde gevraagd (want hij was eerder aan het daten) zei hij dat dit (hijst glas omhoog) zijn grote liefde is. Toen ik daar meewarig op reageerde zei hij dat hij daar prima tevreden mee was. 

Dat dus. Dat de aantrekkingskracht van de bedwelming doorbroken is. Dat drinken niet iets is wat ik niet van mezelf mag. Maar iets dat ik voor mezelf niet wil; drinken voor de bedwelming. Zien hoe een ander die drang wel heeft en daar blijkbaar prima tevreden mee kan zijn. Als hij tenminste een glas in zijn hand heeft.

Voor nu dan hè. Want ik weet ook dat het lijntje dun is. Maar wel stevig. Het hoeft allemaal niet, inderdaad. En dat voelt heel licht.

bewerkt door Lonster

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Pff, ja goed om te lezen.  Ik herken zijn gedrag in mijn oude zelf. Zo blij dat ik dat echt niet meer wil. En doen wat nodig is om vrij te blijven. Wat doet het met jou? ik zou ook erg het gevoel hebben dat het hem niet om het contact gaat maar om het drinken, maar dat is misschien een onzekerheid van mij

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Daar ben ik nog niet zo uit. De volgende keer wil ik gewoon opstappen, als ik het genoeg vind. En niet nog ééntje dan. En nog een laatste om het af te leren. Want die bestaan niet voor mij nu. Het ging hem het laatste uur alleen om het drinken inderdaad. Ik denk dat ik bij een volgende afspraak van tevoren ga zeggen dat ik geen alcohol drink. Dan is dat naborrelen snel voorbij. En het contact misschien ook wel, wie weet.

Andersom heb ik het ook wel gedaan, mensen overhalen om nog te blijven, omdat je nog niet genoeg had gedronken. :ph34r: vooral als de winkels al dicht waren. En dat iemand erbij zat te kijken en wachten tot ik mijn wijn of bier op had en we konden opstappen. Dat vond ik niet leuk, maar wel nodig toen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Fijn dat je niet meer hoeft!

Ik hoef ook niet meer, de magie van de bedwelming voel ik op dit moment ook niet (meer). Ik heb nu ook geen behoefte aan die eerste. Totaal geen craving. Ik ben bang dat als ik die eerste toch neem (omdat ik me laat overhalen, gezellig mee wil doen, om wat voor reden dan ook) meteen de rem er weer af is. Dus doe het helemaal niet. Maar jij geniet dan dus nog wel van één biertje, begrijp ik.

En ja, zijn gedrag ken ik ook maar al te goed. En maar denken dat het nog wel mee valt en je nog goed uit je woorden kan komen, aandacht genoeg voor de ander hebt, zinnige dingen zegt...

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
11 uur geleden zei Lonster:

 

Andersom heb ik het ook wel gedaan, mensen overhalen om nog te blijven, omdat je nog niet genoeg had gedronken. :ph34r: vooral als de winkels al dicht waren. En dat iemand erbij zat te kijken en wachten tot ik mijn wijn of bier op had en we konden opstappen. Dat vond ik niet leuk, maar wel nodig toen.

Jee wat confronterend dit . Schaam me met terugwerkende kracht . Zag pas een filmpje.  Ik was niet in beeld maar je hoorde me wel . Nog niet dronken maar wel al het grootste woord . Wat een feest was het (not) .  

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Aiai... Lonster. Ik moet toegeven: ik was precies zo. Zuipen om het zuipen en maar door. Mateloos, rupsje nooit genoeg. Schaamteloos. Ik ga dit weekend weg met oa een boel drinkemaatjes. Geloof mij: als je de appjes leest van de groepsapp, dan sla je stijl achterover: ALLES gaat over drank, alle grappen, alle serieuze zaken (bv wat te drinken bij het eten) en ja.... Ik lees het en denk: ik was precies zo... En dan bekruipt mij een gevoel... Dan denk ik: wat een armoe. En dat vind ik dan ook weer slecht gedacht van mezelf want ik ben niet beter. Ik drink alleen niet meer. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Als je met 20 man een weekend zou gaan vissen zouden er ook heel veel appjes over vissen gaan. 
Het zou raar zijn als jij mee zou gaan, terwijl je niet van vissen houdt :D

(Ik ga overigens 'binnenkort' (in april) ook met vrienden een weekend 'zuipen')

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Als vissen nu niet meer je favoriete bezigheid is, valt het des te meer op hoe het de gesprekken kan beheersen. 

Het is inderdaad armoei. Ik 'durfde' niet eerder op te stappen omdat ik het vervelend vond om hem daarmee te confronteren. En nog niet zo lang geleden deed ik toch gewoon leuk mee? Het voelde bijna hypocriet om een 0% biertje te drinken. Net zoals een vriendin mij vertelde; één slappe gin-tonic, en verder de hele avond tonic. Terwijl iedereen gin-tonic drinkt en knetterdronken wordt om je heen. Grappig dat zij dat ook doet, al is haar reden vooral om medicijnen niet met alcohol te mixen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Na dik een jaar nauwelijks drinken en hier lezen en schrijven verwacht je dat je het aan alle kanten bekeken hebt, dat drinken en niet drinken. Maar na zo'n tijdje, waarin het niet-drinken op zichzelf geen moeite kost, betrap ik mezelf op wat irritante gedachtekronkels. 

Zo sta ik regelmatig op met hoofdpijn, en is mijn eerste gedachte "dan had ik net zo goed kunnen drinken!" want dan had ik hetzelfde gevoeld maar had ik er tenminste wel lol van gehad. 

Als ik 's ochtends wat vermoeid ben, speur ik mijn geest af, op zoek naar excuses. Om terug naar bed te gaan. Om wat lamlendig achter de laptop te hangen. Etc. De dag uitstellen, tot ik me wat beter voel. Maar ik hóef niet uit te kateren.

Ik moet de dag beginnen. En dat wil ik ook wel. De zon schijnt. Toch betrap ik mezelf regelmatig op een gevoel van spijt; dat ik nu niet meer de makkelijke weg kies en gewoon een fles open trek. Lekker relaxen en even je hoofd uit.

Terwijl ik natuurlijk veel vaker opgelucht, blij en trots ben, dat ik dat allemaal niet meer hoef en doe... laat ik daar maar op focussen en onder de douche springen.

Hallo dag. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Niet meer hoef, niet meer mag....ja, spijt dat het is geweest, sommige aspecten van het drinken dan, die herken ik ook wel. Maar die kunnen vooralsnog bij lange na niet op tegen de opluchting dat het allemaal niet meer hoeft. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik vind het wel bijzonder dat je dan wel af en toe iets drinkt zonder meteen helemaal los te gaan, terwijl je toch ergens dat verlangen hebt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb ook wel eens het verlangen om iets kapot te slaan als het niet werkt. Of om iemand uit te schelden. Maar dat doe ik meestal ook niet. Ik zie dat verlangen als een zwakte, die ik nu aardig weet te beheersen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik zie verlangen niet als een zwakte. Ik merk juist dat ik durf te vinden wat ik vind. Vroeger had ik de neiging te vinden wat van me verwacht werd. Of wat ik van me zelf verwachtte. 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik snap wel wat je bedoelt @Lonster die tegenstrijdige gedachten. Mis het ook soms om niet even te kunnen 'ontsnappen'. Maar je doet het hartstikke goed allemaal, je kan trots op jezelf zijn:heart:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Naar iets verlangen is op zichzelf niets mis mee. Het gaat om het object van het verlangen. Ik verlang nu meer naar gezondheid en optimisme. En minder naar verdoving en even verdwijnen. Gelukkig. Maar het gaat niet vanzelf. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Nee, het gaat allemaal niet vanzelf...maar het gaat wel:)

Ook de dingen waarvan ik vroeger dacht dat ik het  niet zou kunnen...of durfde...

Naar, wanneer die gedachten opspelen...maar ook niet meer dan dat. Ze zijn er, ik ben ze niet. En ik heb een keuze.

Dank je wel, dag, hallo avond:rose:

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...