Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
knakker

Lotgevallen & strapatsen

Aanbevolen berichten

Wat een mooi verhaal weer, Knakker! :lol:

Ja, zielig voor die mieren, dat wel. Volgend jaar de slingers maar ophangen als ze weer zo'n feestje hebben :D

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Een snelle blik op mijn tellertje vertelt mij dat ik vandaag 84 dagen, oftewel 12 weken, zonder alcohol zit. Mijn persoonlijk record, daterend van najaar 2018, staat op 115 dagen. Dus ik kan bepaald nog niet zeggen dat ik in de fase ben gearriveerd dat alles verder vanzelf gaat. Toch voelt dat wel zo. Het gaat me gemakkelijk af, ik ben nog steeds geen moment overvallen door onstuitbare aandrang. (Nou ja, aandrang, dat is niet het goede woord geloof ik, is dat niet als je ineens moet poepen? Nou, dat heb ik dan weer niet 12 weken weten binnen te houden, kan ik u melden. Maar ik dwaal af.) Geen moment overvallen door de behoefte om weer naar de fles te grijpen, dát wilde ik zeggen. Het voelt al zo gewoon, leven zonder drank. Vorig jaar, na mijn eerste serieuze stoppoging, zat ik eerst twee maanden in volle euforie. Dat is allang niet meer. Gelukkig ook maar. Ik heb liever dat ik alles op ware grootte beleef, zonder roze bril. Toch vind ik het leven nog steeds een stuk leuker zo, dat zeker wel, maar nu meer op een rustige manier. En natuurlijk ook: a sadder and a wiser man.

In het verleden was mijn fout nog wel eens dat ik dacht: ik kan het allemaal zelf wel, of het gaat vanaf hier vanzelf wel goed. Maar ik wil niet eindeloos met mijn ezelskop tegen hetzelfde steentje blijven aanlopen. Daarom heb ik – nogal tegen mijn eenzelvige neiging in - nu wél hulplijnen ingeschakeld. Ik wilde in elk geval verder vooruit kijken dan mijn eigen neus. Zo ben ik in therapie gegaan bij Trubendorffer en bezoek ik wekelijks een meeting van de AA. Maar toch, hoe open ik mij ook probeer op te stellen, en hoe gezellig ik die bezoekjes best vind: het voegt als ik eerlijk ben weinig toe voor mij. Met nadruk zeg ik erbij: voor mij. Ik wil namelijk geen negatieve reclame maken. Want ik weet dat er velen zijn die hier juist hun redding vonden, na jaren vruchteloos worstelen.

De AA-groep die ik bezocht was meer een soort borrelclubje zonder borrel. Wekelijks vertelden een vaste groep mannen en vrouwen steeds dezelfde soort tragische anekdotes uit hun in alcohol gedrenkte verleden, doorgaans eindigend met de verzuchting dat ze blij waren dat ze er nu vanaf waren, en dat het zonder de wekelijkse meeting nooit zou zijn gelukt. En wekelijks werd braaf een stap uit het 12-stappenplan voorgelezen, waarop men dan kon reageren. Vaak werd dan binnen twee minuten mompelen over de betreffende stap een afslag genomen naar een anekdote uit een in alcohol gedrenkt verleden, doorgaans eindigend met de verzuchting dat ze blij waren dat ze er nu vanaf waren, en dat het zonder de wekelijkse meeting nooit zou zijn gelukt. Harstikke fijne en lieve mensen hoor, dat wel, maar ik begon me na zes bezoeken toch al wel een beetje te vervelen. En eigenlijk kan ik persoonlijk überhaupt niet zoveel met dat veelgeprezen 12-stappenplan. Het is van origine een plan waarin Godt nogal nadrukkelijk aanwezig is. Nu kan ik daar als katholieke volksjongen best mee uit de voeten, maar omdat men tegenwoordig atheïst is hanteren ze nu een aangepaste versie zonder Godt. Maar dan resteert in mijn ogen een soort zouteloze pap, een fles alcoholvrije whisky. (Ik schrijf om de halfzachte haverklap maar steeds slechts mijn mening en in mijn ogen enzo, omdat ik niemand voor het hoofd wil stoten. Ik heb in het verleden nog wel eens ingezonden brieven gekregen als ik iets met te grote stelligheid schreef. Zodoende ook.) Maar goed, vanavond heb ik dus maar besloten met de AA te stoppen. Zoef, één hulplijn minder.

En eigenlijk ben ik Hulplijn Twee ook al een beetje beu. (Zoef, tweede hulplijn ter discussie.) Tot dusver maak ik braaf allerlei huiswerkopdrachten en praat ik met alle openheid en eerlijkheid wekelijks met een dame over mijn drankmisbruik. Maar ook hierbij krab ik vaak achter mijn flaporen en betwijfel ik of ik hier nou echt mee verder kom. Bij de oplettende lezertjes zullen op dit moment de alarmbellen misschien gaan rinkelen. Kijk mama, die ezel stoot zich nou  weer tegen de steen die hij er zelf aan het begin had neergelegd.

Ik denk het inderdaad vanaf hier best zelf verder te kunnen. Ik voel me namelijk beresterk, wat opmerkelijk is voor een ezel. En ik begin nu redelijk in de smiezen te krijgen wat mijn valkuilen zijn, en hoe ze te vermijden. Maar Hulplijn Drie wil ik behouden. En dat is dit forum hier. Het belangrijkste dat ik geleerd heb is dat ik actief bezig moet zijn met mijn problematiek. Dat kan door er wekelijks met een therapeutische mevrouw over te praten, dat kan door elke week de alcoholvrije borrelclub te bezoeken. Maar hier gaat dat eigenlijk nog veel mooier! Je kunt hier lezen en schrijven, precies wanneer je tijd en zin hebt. Hoeveel of hoe weinig je maar wilt. Je leest verhalen van honderden verschillende mensen. Je deelt, je steekt op, je krijgt advies op maat. En het is warempel soms nog best een gezellige boel ook hier. Nee, lief gefrummelte, het heeft er alle schijn van dat jullie voorlopig nog niet van me af zijn. U zult er mee moeten leren leven. Het is niet anders.

[Oei, het is wederom wat lang geworden. U heeft het toch niet allemaal gelezen hoop ik? Ik schrijf ook maar ook therapeutische basis moet u bedenken. Om mijn eigen waanzin te beteugelen. Het is niet persé mijn bedoeling u daarmee uit de slaap te houden.]

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik was nog wakker en fijn om zo van je te lezen! Je doet het zo goed, en je schrijft heel fijn. Heb veel aan je steun ook vanavond. Dankje.

Ik wens je toe dat je het record van vorig jaar kunt verbeteren. Je bent al een heel eind op weg. Hou vol:rose:

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik kan het me goed voorstellen dat de AA en de therapie-sessies overbodig lijken. Heb jij er de vinger op kunnen leggen waaróm je nou eigenlijk zoveel dronk? Misschien heb je er ooit weleens iets over gezegd, maar dat kan ik me niet herinneren. Je klinkt altijd zo lekker levenslustig en blijmoedig, maar waarom dan toch zoveel drinken dat je er depressief van zou worden (want dat is toch wel de volgorde)?
Ik vraag het natuurlijk ook om dat ik het voor mezelf niet echt weet, ik heb geen grote misère kunnen ontdekken die ik zo nodig moest verdrinken.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
7 uur geleden zei knakker:

En eigenlijk ben ik Hulplijn Twee ook al een beetje beu. (Zoef, tweede hulplijn ter discussie.) Tot dusver maak ik braaf allerlei huiswerkopdrachten en praat ik met alle openheid en eerlijkheid wekelijks met een dame over mijn drankmisbruik. Maar ook hierbij krab ik vaak achter mijn flaporen en betwijfel ik of ik hier nou echt mee verder kom.

Op welk punt zou jij nou zeggen: dan zou ik verder zijn?  

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
3 uur geleden zei Yana:

Je klinkt altijd zo lekker levenslustig en blijmoedig, maar waarom dan toch zoveel drinken dat je er depressief van zou worden

Ik bén inderdaad vaak een blije vogel. Hoewel er wel degelijk ook een zeer zwaarmoedige tobber in mij huist. Vroeger stond die sombermans veel meer op de voorgrond. Met het wijken van de drank lijkt deze met pensioen, of is op zijn minst minder gaan werken. Dat mateloze zuipen is erin gekomen toen een relatie op de klippen liep, een baan totaal mislukte en ik in volstrekte eenzaamheid in een vreemde stad woonde. Toen waren er genoeg problemen om onder water te zetten. Die periode heeft vijf jaar geduurd. Vijf jaar ongeluk. Maar de gewoonte om me van de wereld te zuipen heeft in die paar jaren hardnekkig wortel geschoten. Zodanig dat die gewoonte bleef voortleven, toen de narigheid was opgelost. Bizar maar waar. Hoe irrationeel een verder toch redelijk verstandige jongen kan zijn. Dat is verklaring I van het drinken. Verklaring II is dat ik het vaak op een drinken zette om de ledigheid te vullen, het schuldgevoel over het altijd maar uitstellen van zaken te in slaap te wiegen.

Zie daar: dat is alles. Je kunt zeggen dat ik er bepaald gezegend vanaf ben gekomen. Er zijn ook hier warempel zat mensen die het veel slechter hebben getroffen in het leven. Toch was het voldoende om 18 jaar van mijn leven in nevelen te hullen. Nu de mist optrekt ben ik weer enthousiast als een kind die voor het eerst de zee ziet. Oh, mooi papa! Mag ik zwemmen? Toe? Ik tel mijn zegeningen, dagelijks.

bewerkt door knakker

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei Etty:

Op welk punt zou jij nou zeggen: dan zou ik verder zijn?

In alle bescheidenheid, en in volle bewustzijn van mijn valkuilen: ik ben al verder. Zoals het nu is, is het goed. Ik heb controle over mijn leven. Ik heb gereedschap aangeschaft om niet in zelfde fouten te vervallen. Ik weet wat mij te doen staat. Dat klinkt misschien wat arrogant, maar ik sta daar nederig in. Genoeg verkloot om nooit meer een grote mond te hebben. A sadder and a wiser man. Ik ben op mijn hoede, dat zeker, dat heb ik intussen wel bijgeleerd. Maar ik denk niet meer dat er nog onverwerkte problemen uit de krochten van mijn onderbewustzijn zullen opborrelen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Arrogantie en nederigheid gaan samen? Als ik dat zeg , dan zeggen ze mannetje je moet nog veel leren. Dat zul je je hele leven wel moeten blijven doen, je bent er nooit.

Misschien haal ik dingen door elkaar, corrigeer mij dan. Las dat je gestopt bent met roken in een van de postings laatst en vorige keer na dat gezellige kampvuur tafereel, ik rook nog een sigaar rustig. Nu moest ik er een beetje om lachen. Wat is wel en niet. Was dat gewoon voor de grap, snappie. Vond het verwarrend. Maar wel heel schattig

Als ik jou lees, krijg ik altijd wel een heel vredig zelfbewust gevoel bij jou. Met veel grappen en grollen en 2 jonge dartelende kids om je heen. Erg knap van je. Jij gaat het zeker wel redden en als het misgaat, ga je het ook toegeven en niet wegblijven dan. We zijn gek op je, moet voor mezelf spreken. Meen ik echt!

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@Smaragd Ik bedoelde dat wat ik eerder schreef misschien arrogant klonk, maar wel vanuit een nederige houding was geschreven. Ik heb veel slechte eigenschappen, maar arrogantie behoort daar niet toe, dat weet ik bijna zeker.

Over mijn roken: ik heb jarenlang sigaretten gerookt. Mateloos, zoals met drank. De pakjes moesten leeg. De ene met de ander aansteken, zonder er echt van te genieten. Met de sigaretten ben ik inmiddels gestopt. Maar sinds enige tijd rook ik wel sigaren. Heel afgemeten: twee sigaren per week, één op woensdag en één in het weekend. Een gecontroleerde roker, zoals jij met drinken :) Het werkt prima. De sigaar rook ik bedachtzaam. Daar ga ik echt even voor zitten (het liefst bij zonsondergang) en dan ga ik heel bewust genieten van het roken, terwijl ik de dag overdenk. Een heel andere manier van roken dan het mateloze nicotine hijsen wat ik met sigaretten deed. Ik kan daar echt enorm van genieten. 

Als het misgaat het toegeven en niet verdwijnen, schrijf je. Ja, dat was altijd mijn natuurlijke neiging als het slecht ging. De rolluiken naar beneden, de gordijnen dicht en de deur op het nachtslot. En dan pas weer uit mijn bunker kruipen en me onder de mensen mengen als alles achter de rug was. En dan is niet goed, dat weet ik nu. Dat is iets wat ik bewonder in jou: jij hebt je ook in je zwakste momenten getoond hier. Daar leer ik van. Ik hoop niet dat ik weer onderuit zal gaan, maar als dat wel zo is zal ik hier blijven schrijven. In voor- en tegenspoed.

bewerkt door knakker

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Fijn dit te lezen knakker. Ik heb precies hetzelfde.  Die werkbladen , novadic en AA , dat beklijvde niet.  Alleen het forum hier heeft me echt geholpen en nog . Inmiddels al bijna 13 maanden . Het er actief mee bezig blijven door hier regel matig je neus (of ezelsoren) om de hoek te steken , houd je bij de les . Iets in mij zegt dat het inderdaad de laatste steen is geweest.  Knapperik 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik heb een zwak voor ezels, echt! En daar ben jij geen uitzondering op. Wat lees ik je bijdrages graag en je mag trots zijn op het behalen van de eerste 12 weken. Mocht je als ezel het gevoel hebben dat je je hoofd toch 2 keer aan dezelfde steen gaat stoten, dan zijn wij graag je hulplijn! 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 uur geleden zei Woodie:

Mocht je als ezel het gevoel hebben dat je je hoofd toch 2 keer aan dezelfde steen gaat stoten, dan zijn wij graag je hulplijn! 

De eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat ik die twee keer al ruimschoots heb overschreden. Op gegeven moment was het zelfs zo erg dat de steen geërgerd zijn spullen bij elkaar heeft geraapt en stampvoetend weg liep. Dan ga ik zelf wel ergens anders liggen! Maar mocht die steen toch nog eens op mijn pad komen, dan zal ik mij deze keer met een rode kop hier melden.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Recht zo die gaat, Knakker 

Wat wel bij me opkomt: mag jij jezelf serieus nemen  van jezelf? (Zonder grappen )

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Jawel hoor Lika, hoezo? Ik kan ook wel gewoon een heel serieuze en ernstige jongen zijn. Kom ik over als iemand die alle problemen weg lacht dan?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Wat Lika zegt vraag ik me ook af. Hoe ik je lees ben je heel lief en ook betrokken bij anderen. Maar ik lees tussen je berichten ook dat je een beetje veel zelfspot hebt. Opzich helemaal niets mis mee, maar het moet niet ten koste gaan van jouzelf. Ik reageer even hierop omdat ik het herken, en het leidt bij mij soms tot een soort cynisme tegenover mezelf. Dat kan ver gaan, en je kan je problemen ermee een soort van teniet doen. Dat gun ik je niet. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Nee, niet weglachen. Grap is niet het goede woord.

Ik meende 'iets' te herkennen. Voor.mijzelf was het vier weken geleden de  eye-opener om mezelf ook serieus te mogen nemen.

Never mind. Vooral doorgaan!

bewerkt door Lika

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Je komt voor mij niet over als iemand die alle problemen weglacht trouwens, maar het is wel een serieus overdenksel wat ik net plaatste. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Geen zorgen hoor dames. In mijn ogen gaan humor & ernst prima samen, ik vind het geen tegenstelling. Humor is overwonnen droefheid, zei Godfried Bomans. Ik doe veel aan zelfspot, dat klopt, daar hou ik van. Ik neem het leven en mijzelf zeer ernstig, maar vind het vaak ook wel een verademing om de boel eens goed te relativeren. Je moet er niet in doorslaan inderdaad. Maar ik denk dat de boel wel mooi in balans is momenteel.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ben ik het helemaal mee eens. In balans is een goeie. Ik denk er nog even over na. Jij hebt er een balans in gevonden en dat is mooi. Dan kan humor, zelfs galgenhumor soms goed zijn. Ik probeer juist de laatste tijd dat wat te minderen en opener/eerlijker te zijn daardoor. Vandaar mijn reactie. 
Het is een kwestie van niet té. 

Goed bezig Knakker.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mooi dat je de balans opmaakt en dat je je zo stekt voelt @knakker.

ik ben zelf een aantal keren naar de AA geweest en vond het bijzonder.

fijne mensen en een goede sfeer. Maar ik moet ook zeggen, dat ik het nu doe met dit

forum en een aantal mensen om mij heen die mij steunen. 

De alcohol lokt veel in mijn omgeving. Bijna dagelijks zit er iemand naast mij te genieten van een biertje of wijntje.

De drank cultuur is bijna net zo normaal als dat er overal werd gerookt. (Ik heb ooit nog in een vliegtuig gezegen waar je mocht roken).

en laten we elkaar geen mietje noemen, ik vind wijn nog steeds lekker. Ik ben dus ook iemand van de proeverijen. 

Wat mij ontzettend goed doet is dat ik mij het afgelopen half jaar zo verdiept hebt in de materie van alcohol dat ik om mij heen alleen maar (licht) verslaafden zie. Wel met een prima leven maar ja, verslaafd.

 

ik ben nog niet zover om hen te overtuigen. Eerst maar eens mijzelf dat ik een leven heb VOOR alcohol en een leven erna.

geniet van je dag.:D

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
5 uur geleden zei knakker:

Geen zorgen hoor dames. In mijn ogen gaan humor & ernst prima samen, ik vind het geen tegenstelling. Humor is overwonnen droefheid, zei Godfried Bomans. Ik doe veel aan zelfspot, dat klopt, daar hou ik van. Ik neem het leven en mijzelf zeer ernstig, maar vind het vaak ook wel een verademing om de boel eens goed te relativeren. Je moet er niet in doorslaan inderdaad. Maar ik denk dat de boel wel mooi in balans is momenteel.

Het komt bij mij ook evenwichtig over, maar vooral ook met een positieve en relativerende insteek en dat is opbouwend. Het tegenovergestelde zie je ook, mensen die steeds maar blijven zeuren over zichzelf en over alles om hen heen. Dan weet ik wel wie van de twee de beste kansen heeft er iets goeds van te maken.

bewerkt door Bob

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...