Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
knakker

Lotgevallen & strapatsen

Aanbevolen berichten

7 uur geleden zei knakker:

Nou ja, ik weet het niet bepaald allemaal wel, ik ben maar een onnozel boerke. Maar het is in dit stadium wellicht wel verstandig om geen overdreven wonderen te verwachten maar gewoon blij te zijn met alles wat je oppikt.

 

Lijkt mij ook.   Misschien zijn we 'stiekem' op zoek naar een inzicht dat ons net zo prettig doet voelen als alcohol, waardoor we het moeiteloos te rug toe kunnen keren.  Een hulpverlener die dat niet te bieden heeft, maar steeds aan komt zetten met open deuren, die snapt ons niet of die snapt 't niet.  Heb je niks aan. 

Misschien moeten we de open deuren niet meer voorbij lopen. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Nee, dat is wel een goeie Etty. Misschien moet ik gewoon eens door zo’n deur naar binnen lopen. Hallo, alles goed hier? Soms is het leven eenvoudiger dan je als complexe tobber geneigd bent te denken :).

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
13 uur geleden zei knakker:

 

 

Zo is het Cleo. De lol is er wel af. Tijd voor nieuwe sprookjes! Overigens ben ik dol op sprookjes. Ik lees mijn beide zoons momenteel elke avond voor uit sprookjesboeken. Mooi wel, die magische verhalen. Maar jij gaat als een speer he, qua drank, ik bedoel qua er van af blijven. Respect daarvoor.

 

Ja ik 4 juli een jaar helemaal niks nada . Geen enkele druppel . En dat is bij mij wel de crux.  Niks is niks,  no negotiation. Het is net alsof ze verteld hebben dat sinterklaas niet meer bestaat terwijl ik er heilig in geloofde. Zo gauw mijn brein denkt dat nooit meer erg lang is en er alle redenen zijn om toch maar weer eens een borrel te nuttigen (zon , zee , verdriet , teleurstelling , tegenslag)  ,  is er meteen dat stemmetje in mijn hoofd dat zegt dat het me helaas niet gaat brengen wat mijn brein denkt,  maar juist alleen maar ellende .  En dan gaat het hele feest niet door.  

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat doe je goed Cleo, ik ben trots op je. Maar ook een beetje jaloers. Wel fijn dat jij ook een positief stemmetje in je hoofd hebt. Bij mij zijn die verrekte stemmetjes meestal negatief: "Ach, één terugval erbij maakt toch niet zoveel uit? Morgen kun je weer gewoon stoppen." Dan kan ik wel met mijn vingertoppen op mijn schedel gaan trommelen of het geluid van een boerenkool nadoen; dat stemmetje blijft gewoon piepen. Niet meer naar luisteren. Onderhandelingsruimte 0, dat is inderdaad waar het op aan komt. Niks is niks. Dat maakt het bestaan wel overzichtelijk.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
3 uur geleden zei knakker:

Dat doe je goed Cleo, ik ben trots op je. Maar ook een beetje jaloers. Wel fijn dat jij ook een positief stemmetje in je hoofd hebt. Bij mij zijn die verrekte stemmetjes meestal negatief: "Ach, één terugval erbij maakt toch niet zoveel uit? Morgen kun je weer gewoon stoppen." Dan kan ik wel met mijn vingertoppen op mijn schedel gaan trommelen of het geluid van een boerenkool nadoen; dat stemmetje blijft gewoon piepen. Niet meer naar luisteren. Onderhandelingsruimte 0, dat is inderdaad waar het op aan komt. Niks is niks. Dat maakt het bestaan wel overzichtelijk.

Eerlijkheid gebied me ook te zeggen dat ik IRL ook een stopmaatje heb . Die hangt in mijn kielzog en is nu een halfjaar compleet droog mbv refusal dat nog wel . Het geeft wel een extra drive om het vol te houden omdat we weten dat we het de ander dsn ook weer extra moelijk maken . Je wil ook voor elkaar niet onderdoen. 

Misschien ook iets voor jou ? 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Als je al vaker hebt geprobeerd te stoppen, herken je intussen de verschillende fases die je daarna doorloopt. Zoals een forens per trein op weg naar zijn werk alle tussenstations blind kan opsommen. Je leven als aaneenschakeling van deja-vu’s.

In dit kader ook het volgende bericht ;):

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Al sinds ik vier weken geleden ben gestopt met alcohol en tabak was ik hier bang voor. In de euforie van de begindagen heb ik me er eerst nog vrij eenvoudig tegen kunnen verzetten, maar gisteren kon ik toch de verleiding niet meer weerstaan: ik ben weer gaan hardlopen.

Hardlopen is een soort ongewenst bijeffect van stoppen met roken en drinken. Waar je eerder overdag gewoon een sigaret opstak en tevreden enige tijd doelloos door het vensterraam naar buiten keek en de avond lekker onderuitgezakt met een pilsje op de bank doorbracht kolk je nu steevast van de energie die er uit moet. Je gaat ineens rare dingen doen. Je vrouw kijkt je al ietwat meewarig aan als je met een emmertje en een sopje rondloopt om de vloer nog eens lekker te moppen. Je zoon mocht vroeger veel vaker passief filmpjes kijken op de tablet, nu wil papa steeds met hem voetballen en naar buiten toe. Maar het is blijkbaar nog niet erg genoeg zo. Ook je eigen lichaam moet eraan geloven. Als het huis al schoon is en je zoon naar bed, kolkt en bruist die vervelende energie nog steeds van binnen. Het is een soort craving. Je móet gaan hardlopen. Zuchtend ga je dan maar op zoek naar je loopschoenen die jarenlang zo mooi schoon waren gebleven. Even later draaf je weer over de dijk. Je weet dat je een zwakkeling bent dat je het wederom zover hebt laten komen, maar toch doe je het.

De volgende ochtend volgt de kater. Spierpijn overal in de benen. De trap nog maar moeizaam opkomen. Je vervloekt dat rottige hardlopen. Tegelijkertijd weet je dat je binnen enkele dagen opnieuw zult bezwijken. Maar eerst de ramen nog lappen.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Haha, ja die eerste stap weer zetten. Goed bezig!

Die ramen hier, na een wandeling gemaakt te hebben, hond laten zwemmen, zijn nu aan de beurt. :D

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Gisteren over een hobbeltje gesprongen: tegen al mijn natuurlijke scepsis in een intake bij de drankjagers van Trubendorffer. Twee uur lang doorgelicht en over mijn sores gesproken. Een vriendelijke jongedame knikte mij goedmoedig toe. Na afloop ben ik niet opgesloten om de maatschappij te beschermen, maar mocht ik gewoon naar huis. Zo zie je maar weer.

Binnenkort start de behandeling: wekelijks een uur lullen met therapeut alsmede 'zelfhulpgroepen'. Ik blijf wat terughoudend in mijn verwachtingen maar stel mij open voor alles. Ben benieuwd wat het mij zal brengen. 

Intussen vind ik leven zonder drank,ruim een maand alweer, erg de moeite. Waar alcohol alle poriën van levenslust lijkt te sluiten geniet ik nu weer volop van het alledaagse. Vanochtend met de kleine op de fiets door de weilanden om twee dorpen verderop kersen te halen bij de boer. Wat een feest was dat zeg. Wind om je hoofd, vrolijk kirrend mannetje voorop, alle dieren aanwijzen, knor, waf, kukelu. En inmiddels regent het pijpestelen, wat weer goed is voor de plantjes. Zo zitten we altijd goed.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

:musicnote: en dan zit ik heel tevreden met die kleine op mijn schoot,

de zon schijnt, er is geen regen.

Met rotweer, met harde wind, we gaan fietsen met dat kind’!:musicnote:

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei Clare:

Knakker ik vind het leuk zoals jij dingen op papier kan zetten...is dit je beroep?

Nee, niet mijn beroep helaas. Maar leuk dat je het leuk vindt, dankjewel :)

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

 

Dag 38 alweer en het gaat nog steeds best goed. Maar inmiddels ken ik mijzelf een klein beetje en weet ik dat ik me – eenmaal los van de drank – steevast herboren en vastberaden voel. Hetgeen echter tot dusver niet kon verhinderen dat ik even later toch weer ten prooi viel aan de verleiding en met een onnozel gezicht voorover in de modder plofte.

En na elke uitglijder richt je je maar weer op. Je overdenkt grondig wat er mis ging en probeert met die kennis meer beslagen terug te keren op het ijs. Opnieuw vastberaden, maar minder naïef. A sadder and a wiser man. En enkele maanden later: hop, daar lig je weer op je smoel.  Weer onnozel om je heen kijken, weer oprichten, weer fouten overdenken, etcetera. En zo kan dat eindeloos doorgaan. Het is snotverdorie eigenlijk best een sleur om alcoholist te zijn.

Ik leef altijd mee met lotgenoten die op een zelfde manier kampen met terugvallen. Het is op een bepaalde manier ook weer bemoedigend: we staan er niet alleen voor. Maar ik schrik ook wel eens van de verhalen van mensen die soms zelfs na vele jaren weer voor de bijl gaan. Dan overvalt soms een moedeloos gevoel: houdt het dan nooit eens op? Moet ik tot in lengte van dagen over mijn schouder blijven kijken, altijd op mijn hoede, altijd beducht op een plotselinge aanval? Ik zou liever zorgeloos met mijn glaasje karnemelk en mijn toetertje de straat op rennen om te gaan dansen. Kan dat ooit nog, of ben ik dan naïef en ontken ik met die goede luim de ernst van de zaak?

Het is me allemaal wat mensen. Als ik van tevoren had geweten wat een gedoe het was om alcoholist te zijn had ik denk ik toch een ander vak gekozen.

Nou ja, gewoon Moedig Voorwaarts maar weer.

bewerkt door knakker

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Kijk naar de zonzijde. Je hebt tot aan elke terugval maar mooi x dagen niet gedronken. Das toch wel een blaas op de toeter waard?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Dat is wel waar Jim :). Het is alleen die herhaling van exact dezelfde zetten in je leven die soms vermoeiend maakt. Maar die zon zie ik gelukkig altijd wel schijnen, ook midden in de nacht of als het regent.

* grijpt zijn toetertje en rent weer vrolijk de straat op*

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

En dan ineens ben je het zat en heb je als ezel je hoofd net vaak genoeg gestoten.   En geluidje geen enkele smoes meer die je jezelf verteld , waardoor je toch weer aan een borrel zit.  En ja , ik denk dat je dat wel je hele leven vol zal moeten houden . Alcohol is gewoon vergif voor ons , dussssss 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
18 minuten geleden zei Bilo:

Knakker,. mag ik vragen hoe oud je bent?

Nee, eigenlijk mag dat niet. Maar nu is het al te laat. Ik ben 47. Vanwaar die vraag eigenlijk?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
2 uur geleden zei Cleo66:

En dan ineens ben je het zat en heb je als ezel je hoofd net vaak genoeg gestoten.   En geluidje geen enkele smoes meer die je jezelf verteld , waardoor je toch weer aan een borrel zit.  En ja , ik denk dat je dat wel je hele leven vol zal moeten houden . Alcohol is gewoon vergif voor ons , dussssss 

Die drank ben ik wel zat eigenlijk, daar wil ik niet meer naar terug. Maar mijn vrees was meer of die onderhuidse angst voor een plotselinge terugval gaandeweg wat zal afnemen of dat je daar als beroepsalcoholist je godganse leven aan vast zit.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
1 minuut geleden zei knakker:

mijn vrees was meer of die onderhuidse angst voor een plotselinge terugval gaandeweg wat zal afnemen of dat je daar als beroepsalcoholist je godganse leven aan vast zit.

Ik ben die angst inmiddels helemaal kwijt.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
45 minuten geleden zei knakker:

Nee, eigenlijk mag dat niet. Maar nu is het al te laat. Ik ben 47. Vanwaar die vraag eigenlijk?

Ik vind je wel een held. En wilde even weten of die wijsheid jonger of ouder was dan ik. Haha gelukkig ouder dus kan ik nog wat bijleren. Plus ik vind het wel fijn om een beeld bij iemand te krijgen. Maar ik ben blij knakker dat het zo goed met je gaat

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites
7 uur geleden zei knakker:

Die drank ben ik wel zat eigenlijk, daar wil ik niet meer naar terug. Maar mijn vrees was meer of die onderhuidse angst voor een plotselinge terugval gaandeweg wat zal afnemen of dat je daar als beroepsalcoholist je godganse leven aan vast zit.

Ik ken de angst voor een terugval niet.   Ik heb een periode van 8 jaar niet gedronken. Een glas wijn uit 'nieuwsgierigheid' leidde tot 4 jaar dranksleur. Toen kwam ik hier op het forum, en na anderhalf jaar niet drinken gebeurde hetzelfde.  Alleen leidde het ditmaal tot ongeveer een maand of 10 asociaal drinken.  Dus aanzienlijk korter dan de eerste keer.   Nu drink ik sinds 10 maanden niet meer.  Ik ben niet bang voor een terugval.  Misschien ook wel, omdat ik er vooral mezelf mee heb, het anderen niet zo zou boeien, teleurstellen.  Niemand zet mij het mes op de keel.  Dan zou ik wel bang zijn denk ik, vanuit een soort gebrek aan autonomie uiteindelijk in een krijg toch allemaal de ... voor de bijl te gaan en dan mijn eigen graf te graven.   En dan zou de kans dat het ook daadwerkelijk gebeurt toenemen.  

Van het stoppen en gestopt blijven heb ik wel veel geleerd.  Wat het betekent om te leven met alles erop en eraan.  De waarde daarvan zou iets voor me moeten betekenen, schat ik.  Dat ik dat niet meer wil inleveren. Er zijn geen garanties,  ik ga het zien.    

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...