Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas
Etty

Stoppen met verdoven

Aanbevolen berichten

Zet een ander niet op een voetstuk. Hij of zij is vaak helemaal niet zo geweldig of gelukkig als hij / zij doet voorkomen. Tevreden zijn met wat je doet (wat het ook is) is een mooi streven.  Kan me niet voorstellen dat een therapeut daarbij met zijn ogen gaat rollen. Het ligt er natuurlijk aan in welke verpakking je het vertelt. Als je het vertelt als een zenmeester krijg je niets dan respect. Vertel je het al een mislukkingsverhaal, dan zullen mensen meewarig zijn en zichzelf op de schouder kloppen.

Ik heb aardig wat trainingen en therapieën gedaan. Voelde me niet goed genoeg. Tot ik bovenstaande ging beseffen. Iedereen doet maar wat, en wil geaccepteerd worden door de ander en ergens bij horen. Toen ik mijn best niet meer ging doen om aardig gevonden te worden bijvoorbeeld, bleek dat mensen mij meer gingen waarderen.

Zo dat waren even mijn overpeinzingen... B) 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Mijn partner drinkt doorgaans niet en wil niet drinken. Dat bevalt hem.   Maar,  toen ik een weekend weg was heeft hij wel gedronken, en kort geleden tijdens een stedentripje met een vriend ook.  En, toen ik van de week 's avonds weg was en hij thuis, lonkte de fles voor de visite ook.  Hij vertelde me dat het weer een paar keer gedronken hebben een onrust in zijn hoofd heeft aangewakkerd en dat hij vaak in gedachten bezig is met op welk moment hij weer zou kunnen drinken.  Dat hij het van de week niet gedaan heeft, is om de confrontatie met mij erover te mijden.  Als ik uit logeren was gegaan, had hij het zeker wel gedaan. 

Ik heb hem op het hart gedrukt dat hij kan drinken wanneer hij wil.  Dat ik hem niet tegenhoud.   

Ik merk dat dit iets heel naars oproept.  Dat dit in het verleden iets in gang zou zetten, dat ik zou gaan drinken om de angst die zijn onrust bij me oproept weg te nemen.  Ik heb het al eens gedaan.  En ik weet ook nu: zodra ik weer zou beginnen doet hij met me mee. 

En wat heb ik dan afgezworen?   Het voelen van oude pijn.  Als kind afhankelijk zijn van volwassen die een intense relatie hebben met alcohol.  Niet in het nu met mij kunnen zijn, maar ergens altijd afwezig: het toeleven naar of het daadwerkelijk in de lorem zijn.   Zo als ze zijn, als het moment van relief bijna nabij is,  zombies.  De ontspanning als ze dan het eerste glas nemen,  die kan ik letterlijk nog voelen.   Dan lijkt even alles goed.    En dan de katers natuurlijk,  die ik als kleintje niet kon verklaren.  'Ken je ff je kop houden?'. 

Ik ben geneigd  nu druk op hem te gaan uitoefenen om regelmatig te gaan drinken.  Ik leef met in mijn achterhoofd dat mensen eigenlijk niet bij mij willen zijn en soms lijkt die aap uit de mouw te komen.      

Lijkt. Dat moet ik mezelf altijd weer even vertellen.  Mijn partner heeft zijn eigen proces.  En zijn eigen gedoe met verslavingen.  Dat hij mij als stok achter de deur nodig heeft of als boeman, dat is voor hem.  Hij ziet (uiteindelijk) het als hij dat zou doen.   Hij is graag bij mij.  En maakt me deelgenoot van zijn verwondering over wat een keer drinken allemaal in gang zet.  That's all.  

Jee, de verhalenmachine draait op volle toeren. 

 

bewerkt door Etty

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Naar mijn weten niet met alcolistische ouders opgegroeid.  Wel thuis een kroeg gehad en een broer die zich letterlijk dood heeft gedronken.  Verschillende familie leden kampen of kampten met alcohol problemen  . Het vloeide rijkelijk. 

Maar zoveel herkenning in wat je zegt : " Ik leef  met in mijn achterhoofd dat mensen eigenlijk niet bij mij willen zijn ."  Ik vind mezelf nu ook soms  niet leuk genoeg , en voel medelijden voor mijn vriendin , omdat zij nu alleen haar wijntje moet drinken . Voel me schuldig tov mijn nicht , die haar ouders binnen een jaar kwijt was en hier haar verdriet uitstortte,  terwijl we samen ontzettend dronken werden .  Het niet goed of leuk genoeg zijn zoals we zijn zonder alcohol lijkt als een rode draad door ons leven verweven. 

Pijnlijk maar ook interessant hoe jou kinderlijke zijn,  het opgroeien met alcoholische volwassenen heeft vertaald naar een afwijzing van jou zelf. 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

En dan nog denken ik geloof niet dat de kids het doorhebben. :( 

Zo naief was ik ook jarenlang. Ik heb uiteindelijk sorry gezegd en uitgelegd dat het moeilijk is om af te blijven. Hopelijk hebben ze er wat aan :huh:

 

bewerkt door bumperjim

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Als we het anders hadden kunnen doen, hadden we het gedaan:heart: 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden

×
×
  • Nieuwe aanmaken...