Spring naar bijdragen

Lange Introductie- Kan ik nu wel stoppen?


BuitenlandseDave
 Share

Aanbevolen berichten

Hallo Allemaal,

Ik zal mij even voorstellen en alvast mijn excuses voor het lange verhaald. Ik ben Buitenlandse Dave heb deze naam gekozen omdat ik mezelf graag Dave noem en al meer dan 17 jaar woonwachtig ben in het Buitenland.

Dus woon het langste van mijn volwassen leven buiten Nederland dus ik weet ook niet precies wat er nog in NL speelt. Hieronder een overzicht van het tot standkoming van de situatie waar ik mij nu in bevind.

Woon in principe van mijn 16e alleen (wel in het huis van mijn moeder, heb mijn vader veloren toen ik 12 was) en ik kom uit een regio waar de jeugd veel drinkt. Toen werd er al makkelijk 25 glazen bier op een avond gedronken en omdat ik redelijk aan de forse kant was dronk ik tussen mijn 18e en 21e reeds tussen 30 en 40 glazen bier op een avond dat we uitgingen en dat was zo'n 4x per week.

Op mijn 21e ben ik voor het eerst naar het buitenland verhuisd ik was inmiddels veel afgevallen dus wilde een complete nieuwe start want niemand kon mij de dikke alcolist ik was gewoon een normale jongen. Dat was ook zo in ieder geval aan de buitenkant ik heb het de tijdens de weekdagen makkelijk volgehouden maar omdat je in het weekend toch iets wil doen ga je naar de kroeg en bierdrinken want dat deed ik in NL ook. Was inmiddels meer dan de helft van mijn lichaams gewicht kwijt maar ik dronk wel vrolijk 15 pints weg daar is het in principe altijd wel goed gegaan en zijn er behoudens een of twee ruzie's (verbaal) weinig voor gevallen.

Toen deed zich de mogelijkheid zich voor om in het zuiden van Europa te gaan werken en had ik een super aanbieding. Ik was nog jong (en zag als ik nu terug kijk wel goed uit) en redelijk goed in mijn werk. Daar ging het al wat minder want ik spendeerde mijn weekenden/avond uren nu door in de touristen gebieden want daar spraken ze tenminste Engels dus ik zat dagelijks in de Engelse kroegen wat soms wel tot verbazing leidde bij de mensen die daar werkten want die zien personen niet vaker dan 3 keer.  Toen kwam ik een keer met een kater te laat op het werk en mijn directe manager was daar uiteraard niet blij mee en gaf mij een uitbrander en noemde mij onproffesioneel ten overzien van iedereen. Toen zei ik tegen hem weet je wat pas echt onproffessioneel is gewoon weg lopen op de belangrijkste dag van de maand. En ik ben naar huis gegaan met mijn moeder gebeld en de andere dag terug gevlogen. Zij was ontzettend blij om mij terug te zien en mijn gezondheid was ook niet echt super meer.

Terug in Nederland voor een paar maand waar het slecht ging met mijn gezondheid (niet gerelateerd aan het alcohol misbruik) gelukkig van hersteld en was nog meer afgevallen wat een leuke bijkomstigheid was. Ik had gehoopt op nog een kans in Zuid-Europa alhoewel de enige mens die er altijd voor me was (mijn moeder) weer zou verlaten en die kwam er.

En daar zat ik nog zuidelijker dan te voren op een de eerste Zaterdag morgen lekker met een krantje en een Latte op een terras in de zon. En ik belde mijn moeder op dat ik het gered had. Maar je raadt het al om de een of andere redden wil ik graag alles kapot maken wat goed voor me gaat dus ik begon weer langzaam te drinken. Mijn werk ging wel super en kreeg een paar promoties en waren ze waren zeer tevreden en had een superbaan waarbij ik de wereld rond reisde maar steeds meer begon te drinken. Na een paar jaar kreeg ik een locale vriendin en al mijn gebedjes waren in principe verhoord. Daar zat ik dan op een perfect gewicht in Zuid Europa met een leuke vriendin (iemand de altijd het beste in mij zat) en schoon familie (ik had weer een familie) en een superbaan. Mijn moeder studeerde inmiddels engels de schat, en ik weet nog goed dat ik haar belde en haar voorstelde aan mijn vriendin en ze was zo gelukkig dat ik goed was terecht gekomen misschien wel iets te gelukkig want 1 maand later was ze dood. En dat was misschien de final trigger, want mijn safety net, de enigste person die altijd er voor mij was. Was er niet meer...

Fast Forward een paar maand, werk gaat nog goed misschien ook omdat ik er ook al zolang werk en het een geweldig bedrijf is die voor haar werknemers zorgt. De relatie gaat echter steeds minder, mijn vriendin werkt in de plaatselijke kroeg en ik ben blij om er naar werk te zijn maar ik weet niet of ik blij ben met het biertje wat me te wachten staat of zei. Ik drink steeds meer en meer en mijn vriendin begint zich er uiteraard aan te ergeren en we vechten steeds meer. Noemt mij de meest perfecte persoon als ik niet drink en de meeste afschuwelijke als ik wel drink en zegt dat meeste mensen zo denken. Ik geef er niets om en blijf vrolijk door drinken. Toen ik haar ontmoette had ze een relatie en zat ze nog op Universiteit in het Buitenland dat heeft ze allemaal stopgezet voor mijn. Maar omdat ze nog maar 1 jaar moet voor haar bachelors vragen haar ouders om dit toch af te maken. Ik ga akkoord en ik betaal hiervoor maar ik blijf alleen achter maar haar familie wil alles  doen om me te helpen en zegt dat ik ook familie ben (super als ik er aan terug denk). Ik denk maar aan mijn Eigen 'vriend' het bier en onze  relatie loopt door de afstand maar steeds meer deuken op en als ik dan overvlieg ben ik al dronken als ik er ben en we raken steeds meer afgezonderd en zij zoekt  ook steun maar niet zoals in de vorm van bier maar in de vorm van een andere relatie ik kom ik later pas achter want we vieren gewoon  mijn verjaardag , kerst en oud & nieuw maar in februari maakt ze het uit via Skype en ik hoor dat ze in Maart zwanger is, ze verloofd is op mijn verjaardag en ze met de kerstdagen haar eerste kindje heeft gekregen (zijn 3e bij evenveel zoveel vrouwen) ik kijk er naar en denk dat moet ik zijn dat is mijn geluk. Maar alcohol heeft dit verpest!

Ik probeer  mijn leven inmiddels 50km verderop opnieuw op te bouwen maar ik begin meer en meer te drinken, van 's morgens vroeg in de auto naar werk toe tot aan laat een blik bier in bed en in de lunch op mijn werk drink ik ook vrolijk 5 pints. Maar werk blijft maar goed gaan (merkt niemand het dan, of zijn cijfers alleen belangrijk) Maar ik word ongelukkiger en meer isolaat en sluit iedereen af tot dat ik iets doe waar ik inmiddels wel een paar maal heb aangedacht de afgelopen 10 jaar ik word bijna ouder dan mijn vader en ik denk dat zelfmoord net zoals mijn vader de oplossing is voor mijn problemen. Er zijn geen treinen in de buurt dus ik opt voor een cocktail van medicijnen die ik over de Jaren heb opgespaard ik text mijn baas het beste.(schreeuw voor hulp?) De volgende dag word ik wakker in een prive ziekenhuis in Marbella ik heb het overleefd en de chauffeur van mijn werk zit aan mijn bed en zegt als eerste waar ben je mee bezig. Ik blijf daar een paar dagen totdat ze me laten gaan. Het bedrijf waar ik voor werk betaald alles en geeft me 6 maanden verlof en alle hulp wat nodig is. Ik zit de zelfde avond al weer in de kroeg met mijn beste vriend Alcohol {waarom???}

Dit gaat nog zo'n 2 jaar door met ups en downs nooit meer aan zelfmoord gedacht. Dan komt er weer een trigger ik verlies mijn rijbewijs na een routine controle na 5 pints terwijl ik al 4 jaar lang dronken (ja ik weet dom) na huis rij. En het gaat van kwaad tot erger steeds meer mensen krijgen een hekel aan me in mijn locale kroegen. En omdat ik inmiddels een nieuwe baas heb en de grote baas (die mij altijd over mee hielp) weg is gaat het ook slechter op het werk en doen zij mij zo'n 18 maanden geleden een financieel voorstel om onze wegen te scheiden en ik teken want ik denk met dat geld kan ik een nieuw leven opbouwen misschien terug naar NL of de wereld rond reizen....

Na een paar maar maal geprobeerd te stoppen met drinken heb ik nu de perfecte mogelijkheid. Geld genoeg hoef me nergens zorgen over te maken. 3rd of 4th chance here I come!

Think again! Ik kies voor de optie om helemaal van de rails te raken en zoals mijn psychiater eens tegens mij zei : Maybe you shoud hit rock bottom, before you can change! en zit ik inmiddels op rockbottom? Nou een paar weken geleden voelde het wel zo. Want ik stond in kou met een six-pack zag er uit als een zwerver en mensen keken me aan als een zwerver en was mijn nieuwe baan niet optimal begonnen en terwijl ik de biertjes in de kou weg tik bid ik tot aan god (niet dat ik echt gelovig ben alleen maar in dit soort gevallen) en mijn moeder om mij nog een keer te helpen.

En ik heb sinds 2 januari niet meer gedronken en er zit misschien wel een nieuwe baan in de pijplijn is dit mijn laatste kans? Ik voel me goed en voel mij super er is nog maar net iets meer dan 2 weken Maar waarom wil ik dan drinken? Want ik weet dat ik me weer slecht zal voelen en weer helemaal van de rails kan raken. Een paar biertjes thuis kan toch geen kwaad? Of toch wel?

 

Mijn excuses voor de lange introductie en mijn levensverhaal. Misschien werkt het wel therapeutisch want ik heb het in een ruk geschreven. Ik hoop graag van jullie te horen.

Gegroet vanuit de last chance saloon.

Dave

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Goed dat je hier bent Dave.  Je moet het zelluf doen maar niet alleen . Dag voor dag jezelf beloven dat je vandaag niet drinkt . De eerste niet nemen.  Maar je bent al 2 weken onderweg, hardstikke goed man . Blijf hier schrijven wel doen het met z'n allen en begrijpen je als geen ander. Succes 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Hallo Dave, wat een eerlijk verhaal! Alles kapot gegaan door de alcohol en denk je "stiekum aan een paar biertjes thuis". Het is niet Dave, die daar aan denkt, het zijn gewoon de gruwelijke duiveltjes in je hoofd, die jou doen denken dat er alcohol in moet, Niet aan toegeven! Je kunt ze verslaan! Zoek eventueel hulp een aanvaard de hulp hier. Heel veel succes!!!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Dat is een lang verhaal Dave. En een lange geschiedenis met de alcohol. Goed dat je ziet dat die geschiedenis je ook al heel veel gekost heeft in dit leven en dit wil veranderen. Mij helpt het om hier dagelijks te lezen en mee te doen met het dagpact (een soort belofte aan jezelf dat je vandaag niet drinkt). Ook heb ik een dagenteller op mijn mobiel en op mijn sporthorloge. Ik ben gevoelig voor getalletjes en weet dat ik die teller resetten vreselijk vindt. Dus dat voorkomt voor mij een terugval. Probeer voor jezelf ook uit te vinden wat jou helpt. Succes! :rose:

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Bedankt voor al de reacties. Morgen zal het moelijk worden want dan komt het salaris weer binnen en is het vaak moelijk om niet de bloemetjes buiten te zetten.

Hoe doen jullie dit? Zet je direct het geld weg wat je normal uitgeeft aan alcohol? Want ik weet dat ik geld in de hand heb het zeker moelijker is.

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Ik gebruik de app easy quit drinking. Daar zie je precies hoeveel geld je iedere dag aan drank uitspaart. Ook kan je op die manier voor een beloning sparen. Je ziet er ook hoe je gezondheid opbouwt na het stoppen (indicatie). Met het geld dat ik uitspaart aan drinken beloon ik mezelf dus met iets anders leuks, succes! 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Dave lees even je introductie door.  Je weet daar heel goed waarom dat salaris gebruiken om je superslecht te gaan voelen en misschien de laatste kans van je leven te vergooien??? Think Again. Dag voor dag de eerste NIET nemen.  Verder is bijna alles geoorloofd 

 

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Wat een verhaal Dave, zelf durf ik niet alles te schrijven maar heb bewondering voor je openheid. Wanneer je uiteindelijk tot zo’n inzicht bent gekomen zal drinken ook nooit meer hetzelfde zijn. Na al jou ervaring zitten er een paar biertjes niet meer in. Hou het bij die Latte en dat krantje op het terras. Daar ligt je werkelijke genot zo te proeven uit je verhaal.  Ikzelf heb jaren kunnen genieten van enkel 1 of 2 glazen wijn. Totdat het mis ging en de brakes broke. Deze zijn niet meer te repareren weet ik nu, maar heeijjj...ik hoef er alleen maar voor te zorgen dat ik niet meer hoef te remmen. Vandaag is opnieuw mijn eerste alcoholvrije dag, dus je loopt al op me voor, toch? 

Zet m op. Dag voor dag.. blijf lezen en schrijven.. 

bewerkt door Ajna
Link naar opmerking
Deel via andere websites

Hé Dave, leg het niet buiten jezelf. Zo is er altijd wel een reden om het moeilijk te hebben: salaris binnen, salaris bijna op, zon schijnt, verjaardag, ga zo maar door.

Ik sluit me aan bij Francoise: lees je eigen introductie nog eens en ga je salaris aan iets anders besteden!

Link naar opmerking
Deel via andere websites

Maak een account aan of meld je aan om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze gemeenschap. Het is makkelijk!

Registreer een nieuw account

Aanmelden

Ben je al lid? Meld je hier aan.

Nu aanmelden
 Share

×
×
  • Nieuwe aanmaken...