Spring naar bijdragen
Forum Verslavingdebaas

Etty

Forumdeelnemers
  • Aantal bijdragen

    2093
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

  • Gewonnen dagen

    11

2 Volgers

Over Etty

  • Rang
    Ervaren Forummer

Profile Information

  • Geslacht
    Vrouw

Recente profielbezoeken

1649 profielweergaven
  1. Etty

    ZATERDAG 14-9-2019

    Ik denk dat je gevoel veel zegt, als ouder. Al is het wel lastig om dat gevoel dan juist te interpreteren, inderdaad. Billen vegen, op een gegeven moment denk je: dat ik dit nog sta te doen, dat is niet goed. Ik wil het niet meer, ook al wil het kind het wel. Vragen die ik mezelf stel: doe ik het om confrontaties te vermijden met mijn kind? Uit schuldgevoel, compensatie? Doe ik het om een behoefte bij mezelf te vervullen?
  2. Etty

    ZATERDAG 14-9-2019

    Ik vind dit een lastige. Volwassenen kruipen lekker tegen elkaar aan, maar kinderen moeten alleen slapen. Zelfs baby's. Gek hoor hoe wij dit verzonnen hebben. Het zou andersom moeten zijn, als het gaat om je veilig mogen voelen.
  3. Etty

    Lotgevallen & strapatsen

    Schemagerichte therapie zou iets kunnen zijn, als je de fundering wilt aanpakken. Is regulier. Ik heb zelf PRI therapie gedaan. Het boek 'Illusies' gaat over deze methode, als dat boek je aanspreekt, dan zou de methode ook iets kunnen zijn. Maar is niet regulier nog, en niet onomstreden. Ik heb dat ook, dat ik me niets wil laten vertellen door mensen die niet de ervaring hebben of de wijsheid, of de jaren. En als ik dan iemand heb gevonden die me in mijn ogen kan helpen, dan vind ik wel weer iets dat aan deze persoon mankeert. Want ze komen dichtbij, en dat wil ik niet. Makkelijk praten, met twee bmw's voor de deur en een bloeiende praktijk. Bijvoorbeeld. Ik heb een masker op dat ik zelf niet kan zien, want in de spiegel zie ik gewoon mezelf. Als iemand gaat zitten prikken, en zeggen wat zij zien, dat daar een masker zit in plaats van een gezicht, dan voel ik me zoooo kwetsbaar, jakkes, onveiliger kan bijna niet. Natuurlijk is het dan een slechte hulpverlener en therapeut, die er niets van snapt. Zo heb ik er wel een paar versleten, die achteraf misschien wel niet zo slecht waren. Maar als je het beter vertrouwt als er al een beetje geleefd is in dat mens, nou dan zou ik gewoon iemand zoeken bij wie je je in eerste instantie goed voelt. En dat dat gaat veranderen als de kennismaking voorbij is, dat hoort er dan ook bij. Ik nam sessies op, en dan had ik voor het naluisteren het idee dat ze hele stomme dingen had gezegd, een beetje naar was geweest ook. Zich een beetje op mij had zitten afreageren. En dan tijdens het luisteren hoorde ik haar gewoon haar vak verstaan, ze was zelfs warm en mild, en ik hoorde mezelf me in allerlei bochten wringen om van de pijn weg te praten. Hooghouden. Ik was een harde noot om te kraken, en misschien denk ik ook wel dat jij dat bent. En steek ik daarom toch minstens wel een half uur in knip en plakwerk en een invuloefening op de zondagmorgen. Het raakt me, wat er met je aan het gebeuren is. Ik hoop dat je iets vindt dat bij je past.
  4. Ik heb zelf ook nog even gekeken, door welke berichten er bij mij een alarmbel af ging. Dat ik eigenlijk wilde vragen: alle gekheid op een stokje knak, maar gaat ie nog wel? It takes one to know one, er was herkenning, al bestaat natuurlijk altijd een grote kans dat je gewoon ordinair zit in te vullen voor een ander. 7 september: "Sinds vier maanden drink ik niet meer, geen alcohol althans. De vraag waarom ik dronk is te complex om eenlijnig te kunnen beantwoorden . Maar in mijn specifieke geval had het niet te maken met het moeten verdoven van gevoelens die ontstonden door niet te kunnen voldoen aan een al dan niet opgedrongen streven naar volmaaktheid. Het was bij mij eerder omgekeerd: het overmatig cultiveren van duistere gevoelens ofzo. Het mij intrigerende beeld van De Gekwelde Tobber, wanhopig drinkend en worstelend met het leven. Daar ben ik al drinkend beangstigend veel op gaan lijken. Meer dan strikt gezien nodig was. Nu de flessen met de vuilnisman mee zijn ben ik gelukkig veel meer weer de zorgeloos door het leven huppelende lambal." 5 september: "Het mooie van dit druilerige herfstweer is dat je weer lekker blues kunt luisteren. Vroeger was dat met een bel whisky en een cigaar. Dat waren mooie avonden, vol weemoed. Maar nee, deze jongen moest weer zonodig stoppen met drinken. Erg jammer soms. Hoewel, de blues kan nog altijd. En wacht eens, de cigaar ook. Hey, het leven is zo slecht nog niet. Het is maar net hoe je het bekijkt." en: "Als ik blues luister vind ik het wel eens jammer dat ik zo’n gelukkig huwelijk heb en leuke kinderen. Verloren Liefde is veel beter, of je vrouw die er zomaar vandoor is met een ander. Dan kun je weemoedig door het raam naar buiten staren terwijl de regen maar blijft vallen. Een bitterzoete harmonie. Maar goed, je kunt niet alles hebben natuurlijk " Natuurlijk is dit allemaal met een knipoog geschreven. Dat zie ik. Ik stuurde ook met een vette knipoog een you tube video van een blues nummer dat heet: bad bad whiskey (made me loose my happy home). Maar ondertussen... Is het echt stomtoevallig dat je dit soort berichten schrijft in een periode dat je als de dood bent, en op het punt staat om je gezin onder de bus te gooien? Die dikgedrukte zin, als ik je hoor zeggen: ' Klopt die zin dan, dat je niets hoeft te verdoven wat je niet wil voelen? Waarom mag jij niet mislukken? Zit daar zo'n druk op? Liever jezelf dooddrinken dan mislukken. Dat klopt niet, daar lijkt winst te behalen in de samenwerking met de zielenknijper. Hoe zie jij dat?
  5. Etty

    Meeting 2019

    Jammer @kruidenthee67, had het leuk gevonden je eens te zien, hopelijk een volgende keer. @niks ook jammer, een volgende keer maar wat meer in het midden afspreken!
  6. Etty

    On the way up

    Jee wat een eyeopener voor mij, dank je.
  7. Etty

    ZATERDAG 14-9-2019

    Goedemorgen!
  8. Er leek een soort van opmaat te zijn al, in je berichten. Als je terugleest, misschien valt het jou ook op? Er broeit iets, wat we niet onder ogen willen zien, en dan de druppel. Die dan het excuus vormt. Dat wat we niet onder ogen willen zien kan vaak te maken hebben met je mislukt voelen, niet gewaardeerd, afgewezen, eenzaam enz. Die gevoelens die iedereen heeft maar die je niet accepteren kunt, niet op face book zet, waarvoor je je als kind leert schamen. Stel je niet aan, denk je dan als volwassene, maar onderhuids vreet het en is een makkelijke voedingsbodem om verslaafd te blijven, zolang we het niet kunnen zien. We hebben van alles nodig om de deksel op de beerput te houden. Terwijl, als we ermee stoppen, er helemaal geen beerput blijkt te zijn, maar opluchting over dat je dat deel van jezelf niet meer hoeft te verbergen. Je er niet meer voor hoeft te schamen. Niet meer bezig hoeft met jezelf te bewijzen op gebieden die je helemaal niet leuk of belangrijk vindt eigenlijk. Het zijn mijn gedachten, als ik je lees. Wat ik zie door mijn gekleurde bril. Ik deel het omdat mensen best veel op elkaar lijken, misschien heb je er iets aan. En anders ook goed:)
  9. Ineens niet toch, er was iets van een opmaat, treurnis, blues?
  10. Misschien is het goed om juist wel terug te lezen. Want anders blijft het verhaal in je hoofd hangen dat je iets ergs gedaan zou hebben waardoor je het verdient om verguisd te worden. Of misschien wel: met het gevoel blijft zitten dat je verguisd wordt. Wat je hier zegt klinkt voor mij zo herkenbaar, en was een vast onderdeel van drinken. Altijd opstaan met schuld en schaamtegevoelens, en dan de confrontatie met de mensen die er bij waren en die niet aan het drinken waren. Als zij deden alsof er niets was gebeurd, dan was ik opgelucht en ebden de gevoelens weg, maar als er ook maar iets was wat ze zeiden of deden dat refereerde aan mijn drankgebruik, (punthoofd zeker? was erg gezellig hè?) dan ging het mis in mijn hoofd. Een vreselijke schaamte, en enorme behoefte aan bevestiging. Wat ik van mezelf laat zien, als ik daar de controle over kwijt ben, dan heb ik mezelf daar toestemming voor gegeven. Dan ben ik aan het dansen in een omgeving waar niemand op elkaar let. Of deel ik mijn ervaringen met mensen waarvan ik denk aan te voelen dat ze de woorden kunnen waarderen of kunnen dealen met mijn heftige emoties. Met drank heb ik niet die gelegenheid, van toestemming, en de volgende dag is het altijd de vraag wat ik van mezelf heb laten zien of niet. Zonder drank heb ik meestal de controle over waar ik me kwetsbaar opstel, en die controle is ooit zo belangrijk voor me geworden, dat als ik hem niet heb, dit heel onveilig voelt voor mij. Drinken is daarom heel onveilig, ergens, als je veel last van schaamte hebt. Je kunt best met onveiligheid spelen, oefenen, maar dit is wel heel erg * met je afweergeschut. Overdag de goede kant van jezelf tonen, de meid die alles onder controle heeft, niet zeurt, haar eigen broek op kan houden. En dan komt oiv drank de behoeftigheid naar boven die ik overdag zo graag verborgen houd. Waar ik me eigenlijk voor schaam. Die anderen niet mogen zien. Ik gooit die controle elke keer onder de bus als ik drink. Nuchter meer de teugels laten vieren, controle loslaten, werken met de schaamte,is voor mij belangrijk geworden. Zodat ik geen alcohol nodig heb om me vrijer te voelen. Ik ben altijd veilig, bij mezelf. Dat is fijn. Natuurlijk is er meestal niets om je voor te schamen als je wel een keer hebt gedronken, maar toen ik het nog deed, kwam ik gewoon niet voorbij dat schaamtegevoel en me daarna te braaf en aangepast gedragen tot de volgende binge.
  11. Dat bepalen wij wel. Blij wat te horen, en sterkte:)
  12. Etty

    Lotgevallen & strapatsen

    Fijn Knakker
  13. Etty

    Alcoholverslaving

    Hoi Adrie, Dat lijkt me naar, dat het nog steeds zo vechten is. Welkom!
×
×
  • Nieuwe aanmaken...